Recensie: Bernard Allison – Let It Go

Bernard Allison – Let It Go
Format: CD – Digital / Label: Ruf Records
Releasedatum: 2 februari 2018

Tekst: Gerrit Schinkel

De op 26 november 1965 in Chicago geboren Bernard Allison is de zoon van bluesgitarist Luther Allison. De blues wordt Bernard met de paplepel ingegoten. Hij luistert naar de platen van zijn vader, vergezelt hem in de vroege jaren 70 naar bluesfestivals en maakt hij kennis met grootheden als Muddy Waters, Hound Dog Taylor en Albert King.
Bernard leert zichzelf gitaar spelen en in 1983 speelt hij samen met zijn vader op het Chicago Blues Festival. Na zijn middelbare school gaat hij met de band van Koko Taylor op tournee, maar heeft hij ook zijn eigen band Bernard Allison And Black Talk. In 1989 wordt hij lid van de touringband van zijn vader. In 1990 verschijnt zijn debuutalbum ‘The Next Generation’. Op dit album krijgt Bernard steun van de leden van de band van zijn band.

Bernard Allison is inmiddels na een uitstap van 10 jaar naar Jazzhaus Records weer teruggekeerd bij zijn vertrouwde Ruf Records label. Op dit label kwam in februari zijn nieuwe album ‘Let It Go’ uit. Dit veertiende album van Allison is opgenomen in Bessie Blue Studio in Stantonville, Tennessee, onder leiding van de legendarische producer Jim Gaines, bekend van o.a. John Lee Hooker, The Doobie Brothers, George Thorogood & The Destroyers en Stevie Ray Vaughan.

Het twaalf tracks tellende album opent met Crusin’ For A Bluesin, een lekkere footstompin’ funky bluesrocker met een lange felle gitaarsolo. Fraai gitaarwerk laat Allison daarna horen in het groovy Same Ole Feeling, om vervolgens in het fel rockende Backdoor Man de slide ter hand te nemen. Het titelnummer Let It Go is een funky rocksong met scheurende gitaarsolo’s en ook in de funky blues met jazzy invloeden Night Train haalt Allison verschroeiend uit op zijn gitaar. Heel apart is Kiddeo, een cover van Brook Benton. Een lekker jazzy nummer vol soul en een prachtige saxsolo van Jose Ned James.
In het lekker wegrockende en vol soul gezongen Leave Your Ego zijn invloeden van Johnny Guitar Watson te horen. Met de slide in de hand brengt Allison in Blues Party een ode aan de bluesgrootheden Willie Dixon, Robert Johnson, Robert Lockwood jr., John Lee Hooker, Junior Wells, Albert King, Koko Taylor, Stevie Ray Vaughan, Howlin’ Wolf en zijn vader Luther Allison. ‘A bluesparty that never ends’ aldus Bernard Allison.
Na het iets ingetogener Hey Lady gaat de rem er weer af in het met B3 versierde Look Out Mabel. De laatste twee nummers zijn covers van vader Luther Allison. In de slowblues You’re Gonna Need Me is in de verpletterende gitaarsolo te horen dat de appel niet ver van de gitaarboom valt. Castle is een fraai akoestisch, ingetogen gezongen slotakkoord.

Conclusie:
‘Let It Go’ is grote klasse.


Tracks:
01. Crusin for a Bluesin
02. Same Ole Feeling
03. Backdoor Man
04. Let It Go
05. Night Train
06. Kiddeo
07. Leave Your Ego
08. Blues Party
09. Hey Lady
10. Look out Mabel
11. You’re Gonna Need Me
12. Castle

Line up:
Bernard Allison – zang, lead gitaar, slide gitaar, B3
John T. McGhee – ritme gitaar
George Moye – bas
Mario Dawson – drums

Website: Bernard Allison

Tour:
05 mei: Ospel – Moulin Blues (Blues Caravan)
06 mei: Grollo – Hofsteenge (Johan Derksen’s Sunday Blues met The Blues Caravan – 15.00 uur)

28 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe