Benny Turner And Cash McCall – Going Back Home
Format: CD – Digital / Label: Nola Blue Records
Releasedatum: 18 januari 2019

Tekst: Peter Marinus

Dit album is onder zeer speciale, en best wel wrange omstandigheden tot stand gekomen. Benny Turner en Cash McCall zijn al ruim 60 jaar dikke muziekvrienden. Ieder had al een lange carrière achter de rug. Zo speelde Benny Turner bas in de band van zijn broer Freddie King en nam Cash McCall al menige plaat op voor labels als Checker, Paula en Chess.
Benny nam het initiatief voor dit album waarop gepoogd wordt om het blues- en soulverleden van de beide mannen te doen herleven. Met gasten als Billy Branch (harmonica), Johnny Sansone (harmonica), Joe Krown (piano) en Rodd Bland (drums).
Wat dit album zo wrang maakt is het feit dat, na de opnames van dit album, bleek, dat Cash, het album heeft opgenomen terwijl hij een vergevorderde vorm van longkanker had, hetgeen bij zijn mede muzikanten op dat moment niet bekend was.

Benny en Cash wisselen de zang keurig per nummer af en Benny neemt dan nog de bas en Cash de gitaar ter hand. Op één nummer na is het album gevuld met covers. Vaak van (over) bekende nummers en het resultaat is niet altijd even wereldschokkend maar wel zeer aangenaam.
Geopend wordt met het heerlijk loom swingende Got To Find A Way met een heerlijk ouderwets soulgeluid, dat opgepept wordt door de prima zang van Benny en de blazers. Howlin’ Wolf’s Spoonful is natuurlijk overbekend en is qua ritme ietsjes versneld. Cash bewijst dat hij, zeer zeker gezien de omstandigheden, nog steeds een gevoelige en ook rauwe stem heeft. In de lome shuffle Poison Ivy neemt Benny het vocale roer weer op overtuigende wijze over in een loom, voortpompende shuffle.
Dan volgt het eigen nummer Money met Cash, die in een lome shuffle als een soort trage rapper tevoorschijn komt in een song over dat “ellendige geld” met de hilarische tekst “Some of those people love money somuch, that if they could they would eat it”.
Nog een overbekende klassieker Shake Your Money Maker van Elmore James en deze cover komt niet helemaal uit de verf. Daarvoor rockt de uitvoering iets te stroef. Ook It Hurts Me Too van Tampa Red geldt als een klassieker. Een langzaam voortschuifelend nummer met een schurende harmonica van Billy Branch, soulvolle zang van Cash en brandend spel van Benny.
Het prijsnummer van dit album is, wat mij betreft, de uitvoering van G.L. Crockett’s It’s A Man Down There met ditmaal Johnny Sansone op harmonica. Joe Krown eist de nodige aandacht op door zijn swingende pianospel. Little Johnny Jones’ The Dirty Dozens met zang van Cash McCall doet qua melodie en opbouw denken aan Willie Mabon’s “I Don’t Know” met een hilarische tekst over een flink achterwerk. Willie Dixon’s Built For Comfort krijgt een stevig pompende uitvoering met schroeiende harmonica van Billy Branch en rauwe doorleefde zang van Benny.
Geheel in stijl wordt het album afgesloten met Sonny Boy Williamson’s Bring It On Home. Dit nummer wordt door Billy Branch gezongen blijft stug door pompen.

Gezien de geschiedenis van de opnames van dit album kan ik alleen maar diep respect hebben voor Cash McCall en bidden, dat alles goed voor hem af zal lopen. Dit album mag dan weliswaar niet echt wereldschokkend zijn maar dat neemt niet weg dat we hier te maken hebben met een zeer aangenaam kwaliteitsbluesalbum.


Tracklist:
01. Got To Find A Way
02. Spoonful
03. Poison Ivy
04. Money
05. Shake Your Money Maker
06. It Hurts Me Too
07. It’s A Man Down There
08. The Dirty Dozens
09. Built For Comfort
10. Bring It On Home

Website:
Benny Turner
Cash McCall