Recensie: Belly Hole Freak – Superfreak

Belly Hole Freak – Superfreak
Format: Vinyl – LP – Download / Label: Skronk Records
Releasedatum: 9 januari 2017

Tekst: Peter Marinus

Ongepolijst is het understatement van het jaar als je deze term op dit album zou loslaten. Want het album ‘Superfreak’ van de Romeinse one-man band Belly Hole Freak is er één van uitzinnige emoties. Echt de uiterste vorm van trash blues.
Belly Hole Freak, wiens echte naam een mysterie blijft, bespeelt op dit album de (slide) gitaar, een footboard stomp, een hi hat, een cowbell en de cymbals. En hij zingt. Hoewel….zingen? Hij schreeuwt, brult, snauwt en gromt al zijn emoties er uit. Probeer je eens voor te stellen hoe het zou klinken als Howlin’ Wolf, Captain Beefheart, Tom Waits en Iggy Pop in één persoon zouden zitten…
Belly Hole Freak haalde zijn inspiratie uit de Delta blues en dat is op dit album ook flink te horen.
Het album is trouwens een re-release van het album dat in 2015 al op het Black Vagina label verscheen (ik verzin zo’n naam ook niet hoor…)

Het is meteen al goed raak in Freexieland. Een schots en scheef brouwsel, opgebouwd vanuit de Delta blues. Dit nummer dendert onverstoorbaar voort waarbij ene Mr. Brasshead nog even komt helpen met zijn trompet. Wow een hoekig stampend funky blues nummer waarbij Belly zijn zang door een megafoon op ons los laat. Hij sneert, gromt en snauwt er luistig op los. Ene Mr. Merenda staat hem bij op de harmonica. Mellow Fresh Way is een bijzonder rauw soort blues tango waar de zang tegen de grens van de waanzin aan zit. Het is trouwens een soort tango waarop het verdomd pijnlijk stijldansen wordt.
Catfish begint met een weemoedige trompet en gaat over in een langzaam bonkende Tom Waits achtige ballad. Belly geeft vocaal weer alles en door al zijn rauwe emotie is het hier niet gepast om dit nummer als rustpunt van het album te benoemen.
Superfreak lijkt een luchtige swinger met trompet te zijn maar al gauw komt de eigenzinnigheid van Belly al weer om de hoek kijken. Vreemd genoeg blijft dit nummer toch swingen. Is hier dan sprake van aanstekelijke gekte?
De boogie komt ook voorbij en krijgt ook de Belly behandeling. In het geval van Elastic Fantastic gaat het om een zinderende boogie met een waanzinnig hoog tempo terwijl  Voodoo Soup Monkey een smerige harmonica boogie is met zwaar vervormde Beefheart zang.

Als je niet vies bent van een flinke portie waanzinnige rauwheid over prima gespeelde one-man trashblues, is dit absoluut een album voor jou!

Tracklist:
01. Intro
02. Freexieland
03. Wow
04. Mellow Fresh Way
05. Catfish
06. Superfreak
07. Elastic Fantastic
08. Voodoo Soup Monkey
09. Vaudeville

website: Belly Hole Freak

2 juli 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe