Recensie: Bad Temper Joe – Solitary Mind

Bad Temper Joe – Solitary Mind
Format: CD /  Label: Timezone Records
Releasedatum:  17 februari 2017

Tekst: Martin van der Velde

Bad Temper Joe wordt op zijn vijftiende, wanneer hij nog maar net met gitaarspelen is begonnen, geconfronteerd met de blues door het album ‘Blues On The Bayou’ van B.B. King. Het was meteen duidelijk dat blues het pad zou zijn dat hij wilde gaan volgen. Later zou hij ook kennis gaan maken met de muziek van Buddy Guy, Muddy Waters, Little Walter, Howlin Wolf en Elmore James, waarvan vooral de slidegitaar stukken hem het meest aanspreken. Eigenlijk is Bob Dylan de muzikant die het meest invloed heeft gehad op het spel van Bad Temper Joe. Dit gegeven is ook terug te horen in de muziek van Joe want zijn spel bevat naast blues elementen uit folk, country en americana. Joe wil zich niet strikt beperken tot drie akkoorden en twaalf maten. Zijn stagename heeft niets met zijn humeur te maken, maar meer met het feit dat hij niet zeer spraakzaam is tijdens zijn optredens en er zeer seriues bij kijkt. Hierdoor zou men kunnen vermoeden dat hij Bad Tempered is. In 2014 brengt Bad Temper Joe zijn eerste cd ‘Sometimes A Sinner’ uit. Een goed door de pers ontvangen debuut waarop Joe ons laat kennis maken met zijn liefde voor slidegitaar. Een techniek waarop hij zich helemaal lijkt toe te leggen en om dit goed te ontwikkelen op zoek gaat naar het juiste instrument met een warme sound. Na het testen van een dobro komt hij bij de Weissenborn gitaar terecht. Een gitaar die rond 1920 werd ontworpen door Hermann C. Weissenborn voor het gebruik in hawaïmuziek. De gitaar onderscheidt zich door een zeer eigen geluid dat ontstaat doordat de hals van de gitaar helemaal hol is en geen fretten bevat. De kam is extreem hoog, zodat de snaren ver boven de hals liggen en met een slide bespeeld dienen te worden. Zijn tweede album ‘Man For The Road’ (2014) heeft Bad Temper Joe volledig live ingespeeld met dit instrument. Zijn inspiratie voor het slidespel haalt hij bij muzikanten als Robert Randolph, Warren Hayes, Ben Harper en Martin Harley, die ieder op hun eigen manier deze techniek benaderen. Maar boven al deze naam steekt met kop en schouder Derek Trucks uit, Joe’s ultieme inspiratiebron wat slidegitaar betreft. Opmerkelijk is het feit dat op ‘Tough Ain’t Easy’, een album dat Bad Temper Joe in het voorjaar van 2015 uitbrengt totaal geen slidegitaar te horen is. In 2016 volgt de cd ‘Double Trouble’ die in datzelfde jaar wordt opgevolgd door een EP ‘Double Trouble’, wat een tweeluik lijkt te zijn.

Nu ligt daar alweer ‘Solitary Mind’, een cd met elf tracks volledig van eigen hand, waarmee Bad Temper Joe bewijst een zeer aktief muzikant te zijn. ‘Solitary Mind’ lijkt ten opzichte van zijn voorgangers veel dichter bij de traditionele blues te liggen. Op deze schijf, die hij net zo als al zijn eerdere albums op het Duitse Timezone Records heeft uitgebracht, trapt Joe af met (She’s My) Mississippi een stevige recht toe recht aan blues. Bad temper Joe beschikt over een prima stem en begeleidt zichzelf krachtig op akoestische gitaar. Op ‘Solitary Mind’ brengt Bad Temper Joe gelukkig wel weer de klanken van slidegitaar tot leven, de track Homeless is gedrenkt in deze fraaie techniek. Made-Up Woman klinkt als een heerlijke traditionale blues om vervolgens een fingerpicking style in te zetten in Honey For My Biscuit. Zijn folk, americana en roots achtergrond laat Bad temper Joe doorklinken in Love Song At 4 A.M. en Approximately Little Snow White Blues. Queen Of Dwarfs en Most Things Haven’t Worked Out Yet liggen daarin tegen weer veel dichter tegen het traditionele blueswerk aan. Met het kalme vol slidegitaar gespeelde The Last Song Will Be Sung For You komt de cd tot zijn eind. ‘Solitary Mind’ is een prima akoestische bluescd met veel variatie door het gebruik van een traditione akoestische gitaar en de eerder aangehaalde Weissenborn gitaar, die voor het slidewerk wordt ingezet. Zelf noemt Bad Temper Joe zijn collega’s Greyhound George, Michael van Merwyk, Tom Vieth als de betere Duitse akoestische bluesmuzikanten, met ‘Solitary Mind’ bewijst hij dat hij in datzelfde rijtje thuis hoort.

Tracks:
01. (She’s My) Mississippi
02. Homeless
03. Made-Up Woman
04. Honey For My Biscuit
05. In The Shade
06. Love Song At 4 A.M.
07. What It Takes
08. Queen Of Dwarfs
09. Approximately Little Snow White Blues
10. Most Things Haven’t Worked Out Yet
11. The Last Song Will Be Sung For You

Website: Bad Temper Joe

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
9 februari 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe