Recensie: Augie March – Bootikins

Augie March – Bootikins
Format: CD / Label: Universal Music New Zealand Limited
Releasedatum: 23 februari 2018

Tekst: Peter Marinus

In Australië is de band Augie March al een redelijk gevestigde naam. Bij ons nog niet maar dat zou met dit nieuwe, zesde, album best wel eens kunnen veranderen. De band uit Melbourne werd in 1996 opgericht en bestaat momenteel uit zanger Glenn Richards, gitarist Adam Donovan, bassist Edmondo Ammendola, drummer David Williams en toetsenist Kieman Box. De laatste verving in 2001 de overleden Rob Dawson.
Het nieuwe album van Augie March werd geproduceerd door de gerenommeerde Tony Cohen, onder andere bekend door zijn werk met Nick Cave & The Bad Seeds. Voor het “gemak” wordt het geluid van deze band ingedeeld in het indie folk hokje maar ik hoor dat er meer aan de hand is.
Wat mij met name opvalt is dat de band duidelijk door het geluid van Ray Davies en zijn Kinks beïnvloed is. Daarnaast zijn er ook nog wel invloeden uit het werk van The Waterboys, Crowded House en The Traveling Wilburys te bespeuren.

Het album opent met het sprankelende en bij vlagen zwevende Fake Jive, dat drijft op een hemels synthesizer tapijt. Opvalend zijn de snijdende gitaar en de loepzuivere samenzang. Mephistopheles Perverted is een deinend folky nummer dat ergens tussen de al eerder genoemde Waterboys en Traveling Wilburys in zit. Met name de invloed van Jeff Lynne lijkt in dit nummer groot.
The Third Drink is een mooie, ingetogen schuifelende ballad waarna de intieme folkwals The Long Wait And See wordt ingezet. Met name in dit nummer valt de invloed van Ray Davies op. Dat komt ook door de gelijkenis met zijn stem en de zang van Glenn Richards. The Heaviest Stone is een stevig rockend, haast powerpop-achtig, nummer met wederom dat Kinks geluid.
Ook Bootikins rockt stevig en lijkt de Kinks invloeden te combineren met een begin jaren ’70 progrock geluid. Daarna volgt er weer zo’n mooie intieme ballad in When I Am Old met een lekker warm orgel.
Tomis is een sprankelend en opgewekt folkie rocknummer en wordt gevolgd door het zeer loom klinkende I Woke Up In Borgolombardo waarin een Twin Peaks sfeertje zit. Het geluid van Crowded House voert vervolgens weer de boventoon in het zacht bonkende I Hurtle Back To A Conservative Locker.
Het album wordt afgesloten met het intieme mid-tempo Bitter Clingerzz.

Ik denk dat dat album zeer in de smaak zal vallen van fans van alle bovenvermelde invloeden. Een heerlijk, ontspannen en intiem album dat er zeker voor zal zorgen dat de naam van Augie March bij ons ook bekender gaat worden.


Tracklist:
01. Fake Jive
02. Mephistopheles Perverted
03. The Third Drink
04. The Long Wait And See
05. The Heaviest Stone
06. Bootikins
07. When I Am Old
08. Tomis
09. I Woke Up In Borgolombardo
10. I Hurtle Back To A Conservative Locker
11. Bitter Clingerzz

24 maart 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe