Recensie: ARe Randal Blues – He Was A Blues Man

ARe Randal Blues – He Was A Blues Man
Format: CD – Digital / Label: Lunacy Records
Releasedatum: 16 mei 2018

Tekst: Peter Marinus

Het recept voor een spetterende bluesboogie: een hechte stuwende ritmesectie en een gitarist, die er zowel pompende riffs als vlammende soli uit knalt. Meer is er niet voor nodig en dat is dan ook precies wat je krijgt bij de band ARe Randal Blues uit Ada, Oklahoma. Dit trio bestaat uit Randy Elston (gitaar), B. Scott (zang, bas) en Ron Lane (drums).
Hun bedoeling is om blues te spelen, zoals blues, in hun ogen, bedoeld is. En blijkbaar speelt de boogie daar een grote rol bij want er staan de nodige rauwe boogies op dit album.

Zoals de luie boogie Jack Of Hearts met een gruizig gitaargeluid en Billy Gibbons-achtige zang, dus de link met het simpe sampe sompe boogiegeluid van ZZ Top is hierbij gelegd. Randy Elston soleert hier (en op het hele album) fel en rauw. Het tempo van de volgende boogie, Some Ol’ Mess ligt nog iets lager waardoor deze boogie nog broeieriger klinkt. Eenvoud siert niet alleen de “mensch” maar ook zeker deze boogie. Lekker je blik op oneindig en jezelf helemaal laten gaan in deze zweterige boogie met wederom rauw priemend gitaarwerk. Telephone Man is daarna een huppelende shuffleboogie met een funky geluid. Een ontspannen maar toch stuwend nummer met Randy op vlammende gitaar. I Don’t Need The Grief heeft iets weg van “Death Letter” van Son House en is een bonkend funky bluesrock nummer met hakkende staccato riffs.
Will He Do Right is een “They Call Me The Breeze”-achtige shuffle, dat door het rauwe gitaargeluid krachtiger klinkt dan het geluid van J.J. Cale. De sfeer wordt lui en sompig in het lekker voortschuifelende Clutter. Shufflin’ Thru The Deck is daarna een vrijwel identiek nummer waarin alleen de gitaarsolo anders lijkt. In de rauwe funky shuffle He Was A Blues Man duiken zowel Chuck Berry als George Thorogood invloeden op. Na de ontspannen semi-akoestische shuffle Might Get Lucky wordt het album afgesloten door de super gruizige shuffle Husband #5 met een gitaargeluid dat tegen de fuzz aan zit. Lomp, loom en rauw.

ARe Randal Blues kan zonder problemen toegevoegd worden aan het hoofdstuk “Boogie Kings”!


Tracklist:
01. Jack Of Hearts
02. Some Ol’ Mess
03. Telephone Man
04. I Don’t Need The Grief
05. Will He Do Right
06. Clutter
07. Shufflin’ Thru The Deck
08. He Was A Blues Man
09. Might Get Lucky
10. Husband #5

Website: ARe Randal Blues

 

29 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |1 reactie

Eén reactie

  1. Ricki Edeburn 30 september 2018 om 17:52 - Antwoorden

    You’re absolutely correct! ARe Randal Blues is awesome! Especially Randal Elston, the lead guitarist. Randal makes those guitar strings sing, cry, moan, and anything else he chooses!!

We horen graag je mening! Voeg reactie toe