Recensie: Angel Forrest – Electric Love

Angel Forrest – Electric Love
Format: 2CD – Digital / Label: Ad Litteram
Releasedatum: 2 februari 2018

Tekst: Peter Marinus

In haar thuisland, Canada, is zangeres Angel Forrest een grootheid. Zij is al ruim dertig jaar bezig en heeft al tien albums op haar naam staan. Waaronder een album waarop zij in de huid van Janis Joplin kroop. En dat geeft al gelijk aan met wat voor soort zangeres we hier te maken hebben. Namelijk een prima bluesy zangeres met een flinke rauwe rand op haar stembanden.
Dit dubbele live album werd opgenomen in het Centre des Arts Juliette-Lassonde in St. Hyacinthe, Quebec. Angel wordt hier bijgestaan door een prima band die bestaat uit Alec McElcheran (bas), Sly Coulombe (drums), Ricky Paquette (elektrische gitaar) en Denis Coulombe op de akoestische gitaar.

De sfeer op dit album is zeer intiem en ontspannen. De meeste nummers worden ontspannen swingend uitgevoerd zoals de opener All The Way met vlammend gitaarwerk van Ricky Paquette, die op het hele album opvalt met zijn soli.
Spoil Me Up gaat ontspannen verder. Een soul shuffle met wederom Paquette in een priemende hoofdrol. Natuurlijk mag een aantal Janis Joplin nummers niet ontbreken. Allereerst is Piece Of My Heart aan de beurt. Angel gooit hier net zo veel rauwheid en emotie in als in het origineel. De begeleiding is heerlijk laidback. Ook Bobby McGee (oftwel Me And Bobby McGee) wordt gecoverd. Dit Kris Kristofferson nummer krijgt een vrijwel identieke uitvoering als de versie van Janis Joplin. Ook de Son House klassieker Walkin’ Blues (ook bekend van Eric Clapton) wordt gecoverd en krijgt hier een opzwepende hoekige uitvoering.
De traditonal House Of The Rising Sun is al door ontelbare artiesten en bands uitgevoerd. Gelukkig voorkomt Angel dat dit een wat voorspelbare cover wordt doordat zij hier een zeer intiem nummer van maakt. De trage funky shuffle Move On zit daarna in het Alannah Myles hoekje.
Op de tweede cd gaan Angel en haar band net zo lekker verder als op de eerste schijf. Ze openen met het “Gallow’s Pole”-achtige folkie bluesnummer Goodbye. Na een a capella country intro gaat Roll On Down verder als vlammende shuffle.
De snerpende gitaar van Paquette steelt de show in de bluesballad Crucify waarin de zang van Angel iets van Melissa Etheridge weg heeft. Mother Tongue Blues is een luchtige shuffle waarin opzichtig naar Eric Clapton’s “Lay Down Sally” verwezen wordt.
Dit dubbele live album wordt op een zeer indrukwekkende wijze afgesloten met Mama – Whole Lotta Love. Het eerste gedeelte bestaat uit een knallende versie van Ruth Brown’s Mama (He Treats Your Daughter Mean) en gaat dan over, zo mogelijk nog knallender, in Led Zeppelin’s Whole Lotta Love. Angel gaat hier tot het vocale gaatje en geeft alles.

Het wordt tijd dat wij Angel Forrest ook een gaan omarmen want zij past moeiteloos in het rijtje Beth Hart, Alannah Myles en…Janis Joplin!


Tracklist:
CD 1:
01. All The Way
02 Spoil Me Up
03. Piece Of My Heart
04. Walkin’ Blues
05. House Of The Rising Sun
06. How Do You Do
07. Move On

CD 2:
01. Goodbye
02. Roll On Down
03. Hold On Tight, Mr. I’m Alright
04. Crucify
05. Mother Tongue Blues
06. Turtle Blues
07. Bobby McGee
08. Mama – Whole Lotta Love

Website: Angel Forrest

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
22 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe