Recensie: Amanda Fish – Free

Amanda Fish – Free
Format: CD – Digital / Label: VizzTone Records
Releasedatum: 14 september 2018

Tekst: Peter Marinus

Het lijkt zeer onwaarschijnlijk om je voor te stellen hoe het zou zijn als Etta James en Beth Hart in één persoon verenigd zouden worden. Bij het beluisteren van dit tweede album van Amanda Fish kom je toch al gauw tot de conclusie dat zij de kwaliteiten en de rauwheid van deze zangeressen in zich heeft. Dezelfde rauwheid, dezelfde intensiteit en dezelfde brutaliteit.
Amanda debuteerde in 2015 met haar album ‘Down In The Dirt’ waarvoor zij de Sean Costello Rising Star Award ontving.
Op haar tweede album doet een groot aantal muzikanten mee waarvan zangeres Sara Morgan en Bob Margolin eruit springen. Drummer Glen James is de enige constante factor in de nummers.

Hoe rauw Amanda klinkt hoor je gelijk al in de opener 2020. Een lome funky track met Dave Hays en Lois Nadal als gitaristen. Amanda’s zang zit tegen de rauwe kant van Etta James aan. De boogie wordt ingezet in Not Again. Een boogie van het lome broeierige soort met de huilende harmonica van Richard Rosenblatt in een voorname rol. Het nummer blijft onverstoorbaar door pompen met Amanda’s felle en strijdlustige zang. In Anymore laat Amanda haar meer intieme kant horen. Een soulballad met het warme orgel van Chris Hazelton en de ultra soulvolle zang van Amanda.
The Ballad Of Lonesome Cowboy Bill is de single van het album. Een semi-akoestisch nummer, met een snijdende slidegitaar, waarin ook wat lichte countryinvloeden te bespeuren zijn. Het nummer vertoont wat overeenkomsten met het werk van Beth Hart. Blessed is een dreigende, desolaat klinkende ballad waarin de zang verzorgd wordt door Sara Morgan met haar intense soulvolle zang. Daarna komen de fuzzgitaren binnen in de rauwe zoemende bluesrocker Going Down. In dit muzikale decor past de rauwe zang van Amanda perfect. You Could Be is weer zo’n parel van een soulballad. Een ballad, die zo naast de klassieker “I’d Rather Go Blind” geparkeerd kan worden. Bullet is een stevig beukende bluesrocker, die qua geluid overeenkomsten vertoont met het geluid van de 70’s bluesrock van de Britse Free. Na een intro met een door je ziel snijdende slide gaat de lome boogie Here We Are van start. Een loom, broeierig nummer. De slowblues Don’t Mean A Thing wordt gedragen door de zeer intense bluesy zang van Amanda. The Bored And Lonely begint met branderige Kurt Cobain-achtige gitaarriffs. Het is daarom niet verwonderlijk dat deze rauwe rocker een hoog Nirvana gehalte heeft.
Het album wordt op een zeer indrukwekkende wijze afgesloten met het titelnummer, Free. Een duet tussen Amanda en Sara Morgan. Halverwege gaat dit zeer soulvolle nummer over in een zeer swingende gospel met een hoofdrol voor het orgel van Chris Hazelton.

Amanda Fish heeft een zeer imposant album afgeleverd waarmee zij zich aan de top van de bluesrock zangeressen nestelt.


Tracklist:
01. 2020
02. Not Again
03. Anymore
04. The Ballad Of Lonesome Cowboy Bill
05. Blessed
06. Going Down
07. You Could Be
08. Bullet
09. Here We Are
10. Don’t Mean A Thing
11. The Bored And Lonely
12. Free

Website: Amanda Fish

25 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe