Albert Castiglia werd geboren op 12 augustus 1969 in New York, als zoon van een Italiaanse vader en een Cubaanse moeder. De familie verhuisde naar Miami toen Albert vijf jaar oud was en op twaalfjarige leeftijd begon Castiglia met gitaarlessen. In 1990 maakte hij zijn professioneel debuut toen hij toetrad tot de Miami Blues Authority. Hij werd uitgeroepen tot beste blues gitarist in 1997 door New Times Magazine. Zijn grote doorbraak kwam er toen de legendarische mondharmonica speler Junior Wells, Albert hoorde spelen en zingen. Hij nam de jonge Castiglia dadelijk op in zijn band. Samen met Junior Wells deed Albert verschillende wereld tournees. Na de dood van Wells in 1998 speelde Castiglia in de band van blues zangeres Sandra Hall.
In 2002 vond Albert het tijd om op eigen benen te staan en in datzelfde jaar verscheen zijn debuutalbum ‘Burn’. De opvolger zou vier jaar op zich laten wachten. In 2006 verscheen ‘A Throw Stone’s’ bij het label, Blues Leaf Records. Na dat tweede album werd Albert Castiglia steeds maar populairder en het gevolg was dat er elke twee jaar een nieuw album van deze artiest op de markt kwam. Na ‘Living The Dream’ uit 2012, tekende Albert Castiglia in 2013 bij Ruf Records en daar verschenen met ‘Solid Ground’ uit 2014, ‘Big Dog’ uit 2016 en ‘Up All Night’ uit 2017, drie schitterende albums. In 2014 tourde Castiglia zowel solo als met de RUF Bluescaravan in Europa. Daarna was het wachten tot 2017 tot Albert nog in onze contreien verscheen. In 2017 tourde Albert samen met The Blues Giants (Mike Zito, Sugaray Rayford, Willie Campbell en Jimi Bott) in België en Nederland.

Op vijftien juli 2019 verscheen bij Gulf Coast Records het album ‘Masterpiece’, met daarop elf songs waarvan Albert er negen schreef of hielp schrijven samen met Mike Zito. Net zoals op de vorige albums van Albert is Mike Zito opnieuw de producer en hij is ook als gitarist, toetsenist, drummer en bassist aanwezig op het album. Op het album ‘Masterpiece’ bespelen Albert Castiglia en Mike Zito alle instrumenten. Met Masterpiece’ werd Albert genomineerd voor twee Blues Music Awards, namelijk voor beste bluesrock album 2019 en beste bluesrock muzikant. Het nieuwe album van de Albert Castiglia Band verschijnt op drie april en kreeg als titel ‘Wild And Free’. Het album werd live opgenomen in The Funky Biscuit in Boca Raton, Florida op drie en vier januari 2020. Met speciale gasten Mike Zito, John Ginty en Lewis Stephens is ‘Wild And Free’ het live album waarop Castiglia fans hebben gewacht. ‘Wild And Free’ heeft alles wat bluesrock fans verlangen, namelijk geweldige songs, explosieve en gevoelvolle gitaarvirtuositeit en de rauwe kracht en emotie die op elk Castiglia concert aanwezig is. Net als voor zijn laatste albums koos Albert voor Mike Zito als producer.

Tekst: Walter Vanheuckelom i.s.m. ConcertMonkey.be

‘Wild And Free’ bevat tweeënzeventig minuten opwindende live muziek van Albert Castiglia en zijn band. Al vanaf de intro van de spetterende opener ‘Let The Big Dog Eat‘ wordt je meegesleurd in deze verschroeiende rollercoaster. ‘Let The Big Dog Eat’ werd geschreven door William Watts Wharton, een goede vriend en collega van Albert en het is de titeltrack van het schitterende album ‘Big Dog’ uit 2016. Het is een song die letterlijk op het lijf van Albert is geschreven. Castiglia zingt het met erg veel energie en zijn rauw en scheurend gitaarwerk is een lust voor het oor. Ephraim Lowell op drums is weergaloos, net als Justin Tompkins op de basgitaar. Lewis Stephens is knap en constant, maar niet dominant aanwezig op het orgel. Het blijft scheuren en spetteren in het door Mike Zito geschreven ‘Hoodoo On Me‘. Justin Tompkins voorziet het nummer van een vette rock baslijn en Ephraim Lowell zorgt met dynamisch slagwerk voor een knappe rock groove, waarop Albert schittert met geweldig scheurend en vingervlug snarenwerk. Het wordt rauwer dankzij het goed gebruik van de Wah Wah pedaal tijdens het bijna zes minuten durende ‘I Been Up All Night‘. Deze midtempo rocker heeft een stuwende groove, waarop de gitaarklanken met veel distortion enorm goed tot hun recht komen. Dat Albert Castiglia een gitaarvirtuoos is wisten we al veel langer, en ook op dit live album etaleert de Amerikaan zijn enorme klasse op de six string. Hij laat zijn gitaar huilen, schreeuwen en janken dat het een lust is voor het oor. Zoals hij zijn gitaar en zijn pedaal bespeelt tijdens ‘I Been Up All Night‘ klinkt hij als de reïncarnatie van gitaar legende Jimi Hendrix.


Het eerste zelf geschreven nummer op het album is de, bijna tien minuten durende, epische ballade ‘Heavy‘, waarin Castiglia qua ritme heel wat gas terug neemt. Tekstueel is hij erg hard voor zijn land, waar angst en haat zich verspreiden zoals griep dat doet tijdens een griepepidemie. Van de huidige Corona pandemie was toen nog geen sprake, maar die zal die toestand zeker niet verbeteren. De inspiratie voor ‘Heavy’ vond Albert bij mensen die zich vervreemd en ondergewaardeerd voelen. Castiglia zelf voelt zich ook een vreemde in zijn eigen land en dat maakt hem moedeloos omdat hij er niets kan aan veranderen en je hoort hem dan ook wanhopig om hulp smeken in dit fantastische nummer. Er zit veel meer gevoel in zijn snarenwerk dan op de drie voorgaande tracks en hij slaagt er perfect in om zijn wanhoop en moedeloosheid te ventileren via zijn sixstring. Daarna gaat het tempo de hoogte in met de verschroeiende uptempo road shuffle ‘Get Your Ass In The Van’. De uitstekende rauwe slide gitaar van Albert Castiglia tilt dit nummer naar ongekende hoogtes. Met het funky swampblues nummer ‘Searching The Desert For The Blues‘ gaat Albert Castiglia terug naar het album ‘Solid Ground’ uit 2014. Ook hier is het een waar genot om naar het spetterende en vlijmscherpe gitaar werk van Castiglia te luisteren. Lewis Stephens is het gehele nummer uitstekend en uitdrukkelijk aanwezig op zijn Hammond B3. Het is net of Castiglia alle boosheid en frustratie van zich af wil zingen en spelen in stomende power bluesrocker ‘Keep On Swinging‘, waarin hij zingt: Keep On Swinging, Don’t Let The Bastards Keep You Down. Het zinderende en verschroeiende snarenwerk van Albert op zijn sixstring is weer om duimen en vingers af te likken.

Too Much Seconal‘ kennen de meeste blues liefhebbers wel van Johnny Winter, die het nummer schreef en het in 1973 ook opnam op zijn album ‘Still Alive And Well’. De versie van Albert is rauwer en heavier dan de originele versie. Het is genieten van het heerlijk toetsenwerk van John Ginty op zijn B3 Hammond. Albert Castiglia en zijn maatje Mike Zito etaleren hun klasse op de gitaar met vlijmscherp en uitmuntend snarenwerk. Mike en Albert plaatsen met hun spetterende solo’s de instrumentale kers op de taart van dit sterke, acht minuten durende blues nummer. Ook van het opwindende ‘Loving Cup‘, een cover van The Paul Butterfield Blues Band, krijgen we een extra lange versie, waarin heel wat plaats is voor improvisatie en solo werk. Bassist Justin Tompkins imponeert met een fantastische baslijn en muziekvirtuozen Albert Castiglia op gitaar en John Ginty op zijn Hammond B3 leven zich naar hartenlust uit en dat levert werkelijk fenomenaal instrumentaal vuurwerk op.

In de verschroeiende bluesrocker ‘I Tried To Tell Ya‘ zingt Albert over de toestand van de wereld en van zijn land. Ondanks de vele waarschuwingen blijven de politieke leiders blind en negeren ze de wijze raad. Spijtig genoeg moet de hele wereldbevolking de gevolgen daarvan dragen. Met verschroeiend Wah Wah gestuurd gitaarwerk, die je raken tot op het bot, zet Albert zijn woorden nog wat extra kracht bij. De gitaar is weer uitdrukkelijk aanwezig in dit nummer, want Albert strooit het gehele nummer kwistig rond met splijtende riffs en de scheurende en verschroeiende snarensolo is weer van top kwaliteit. Het album sluit af met een lang uitgesponnen versie van ‘Boogie Funk‘, een cover van de grote Freddie King. In dit instrumentale nummer worden alle registers nogmaals open getrokken. Drummer Ephraim Lowell en bassist Justin Tompkins bewijzen met een verschroeiende groove dat ze de ideale ritmesectie vormen voor Albert Castiglia. De Amerikaanse gitaarvirtuoos weet minutenlang te boeien met gevarieerd, vingervlug snarenwerk.
‘Wild And Free’ het nieuwe live album van Albert Castiglia is een geweldig album, dat tweeënzeventig minuten lang weet te boeien. Zeker de bluesrock en de gitaar liefhebbers gaan hun hart kunnen ophalen met dit album. ‘Wild And Free’ is één van de beste albums die ik het afgelopen jaar te horen kreeg. Dit top album kan ik iedereen aanraden. (9/10)

Tracks: 
01. Let The Big Dog Eat
02. Hoodoo On Me
03. I Been Up All Night
04. Heavy
05. Get Your Ass In The Van
06. Searching The Desert For The Blues
07. Keep On Swinging
08. Too Much Seconal
09. Loving Cup
10. I Tried To Tell Ya
11. Boogie Funk

Albert Castiglia: gitaar en zang
Justin Tompkins: bas en backing vocals
Ephraim Lowell: drums
Lewis Stephens: B3 en piano
Mike Zito: gitaar op #8
John Ginty: B3 op #8,9

http://albertcastiglia.net/

https://www.facebook.com/albertcastigliaband/


Ook op Blues Magazine ...