Al Lerman – Northern Bayou
Format: CD / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 12 april 2019

Tekst: Peter Marinus

Het vierde album van ex-Fathead gitarist Al Lerman werd in 2 dagen tijd live opgenomen in de studio. En zo te horen was de sfeer tijdens die opnames zeer gemoedelijk en gezellig. De nummers van dit album stralen namelijk allemaal een zeer prettig ontspannen sfeertje uit.

Al Lerman, uit Havelock, Canada, wordt op dit album bijgestaan door Alec Fraser (bas en producer), Lance Anderson (piano en orgel), Chuck Keeping (drums) en op één nummer gastgitarist Morgan Davis.
Bij het horen van deze nummers duiken de namen van J.J. Cale en John Hiatt meerdere malen op. J.J. Cale vanwege het ontspannen en soms funky geluid van de nummers en John Hiatt omdat Al’s stem daar gewoon erg op lijkt.

Geopend wordt met de lome shuffle Down To The River waarin gelijk het J.J. Cale geluid opduikt. Dit nummer over de vis avonturen van Al straalt een zeer tevreden gevoel uit. Lance Anderson is swingend te horen op de piano naast de bronstige harmonica van Al. You Think You Know Me klinkt al even loom maar heeft een hoger bluesgehalte met Al’s rauw pompende harmonica. Het tempo gaat in Dirty Little Secret ietsjes omhoog, resulterend in een intiem rockend nummer, dat qua stijl ergens tussen Dave Edmunds en Rockin’ Jimmy & The Brothers Of The Night in past.
Het broeierige swamprock-achtige Red Maple Road grijpt terug op het bronstige Tony Joe White geluid terwijl J.J. Cale om de hoek op de loer ligt. Hier valt de overeenkomst met de stem van John Hiatt vooral op.
De instrumental Delta Stomp heeft een tegen ragtime aanleunend geluid met gitarist Morgan Davis als gast, die snijdende gitaarwerk aflevert. Het loom pompende Everybody’s In The Mood is een nummer dat zo uit het repertoire van John Hiatt geplukt zou kunnen zijn. Een soepele rocker met rauw brullende harmonica. De traditional Deep Ellum Blues is voorzien van een lui groovend funky geluid waarin de J.J. Cale ontspanning je weer tegemoet straalt.
Daarna valt het luie funky geluid van Hand In Hand als een warme deken over je heen. Pianist Lance Anderson voelt zich hoorbaar super in dit nummer en knalt er weer een prima swingende solo uit.
In de lome rhythm & blues van A Few More Miles To Go is een, voor mij in elk geval, anonieme saxofonist te horen. Dit nummer ligt qua stijl ergens tussen J.J. Cale, The Band en Bobby Charles in. Al is te horen met zijn warm twangende gitaar. What I’ll Do is een semi-akoestische ballad met een licht folky geluid en klingt intiem en warm.
Hand Me Down Hate heeft nogmaals het ontspannen warme J.J. Cale geluid, met Hiatt-achtige zang en deint langzaam naar het eind van dit album toe.

Ik kan je één ding garanderen. Je gaat je na beluistering van dit lome album zeer zeker lekker ontspannen voelen.
Super album dus!


Tracklist:
01. Down To The River
02. You Think You Know Me
03. Dirty Little Secret
04. Red Maple Road
05. Delta Stomp
06. Everybody’s In Tge Mood
07. Deep Ellum Blues
08. Hand In Hand
09. A Few More Miles To Go
10. What I’ll Do
11. Hand Me Down Hate

Website: Al Lerman