Foto Recensie: AJ Ghent - Presents Let The Guitar Sing: Live At American Sushi

AJ Ghent – Presents Let The Guitar Sing: Live At American Sushi
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 31 mei 2019

Tekst: Peter Marinus

Dit livealbum van zanger-gitarist AJ Ghent, geboren als Aubrey Gent Jr., is een zeer welkome verrassing voor mij. Het gaat hier om een gitarist met een geheel eigen stijl van spelen. Hij bespeelt zijn lap steel gitaar namelijk staand en niet, zoals de meeste lap steel spelers, zittend. Volgens zijn eigen woorden doet hij dit staand zodat hij er ook af en toe een dansje uit kan gooien!

AJ komt uit Fort Pierce, Florida en vertrok naar Atlanta, GA, waar hij al snel toetrad tot de band van Colonel Bruce Hampton. Ook was hij te vinden op albums van o.a. Zac Brown en Luther Dickinson. Op zijn eigen album duiken invloeden op uit de rock (Led Zeppelin), soul, funk en reggae.
Het is dat je weet dat het hier om een live album gaat want het publiek is dusdanig naar de achtergrond gemixt dat het nauwelijks meer hoorbaar is.

Gelukkig is AJ’s gitaar wel goed te horen. Direct in de opener How I Got Ova komt zijn lap steel je al huilend, zwevend en zwiepend tegemoet waarna een traag broeierig bluesrock nummer wordt ingezet. In AJ’s gitaargeluid zit zowel een schroeiend hard Hendrix geluid als snerpende, bluesy slide klanken. Daarnaast heeft AJ ook nog eens een prima soulvolle stem!
Let The Guitar Sing begint eveneens met de fraai zwevende lap steel in een ingetogen instrumentaal nummer met jazzy elektrische piano. AJ haalt halsbrekende toeren uit op zijn lap steel waarbij hij moeiteloos switcht van warme, romige tonen naar hard snerpende rock.
Do The Rump opent met “Whole Lotta Love”-achtige staccato riffs in een verder funky Bo Diddley-achtig nummer. Fel en opzwepend! Mercy begint sfeervol glijdend op een haast Ry Cooder-achtige manier. Deze soulballad heeft een behoorlijk hoog gospelgehalte en AJ laat zijn pedal steel zeer sfeervol “zingen”. Op het eind gaat het nummer ineens hard en vurig rocken. De invloed van Led Zeppelin lijkt mij in het stevig rockende Love Me No Mo overduidelijk aanwezig.
Als afsluiter is gekozen voor de Police-achtige reggae van It Ain’t Easy waarin (gelukkig) genoeg blues aanwezig is via AJ’s gemeen zwiepende lap steel.

Voor mij is dit een prima kennismaking met AJ Ghent, die op dit livealbum bewijst dat hij een beul van een (lap steel) gitarist is.


Tracklist:
01. How I Got Ova
02. Let The Guitar Sing
03. Do The Rump
04. Mercy
05. Love Me No Mo
06. It Ain’t Easy

Website: AJ Ghent

 


Ook op Blues Magazine ...