“BLUES THAT MATTERS” – De ultieme speurtocht door de spelonken in de” krochten” van de Blues, om zo wat kennis op te doen, en het antwoord te vinden op: Waar haalt de hedendaagse Bluesscene de mosterd ?

Muddy Waters - Live At Newport 1960

Muddy Waters At Newport 1960 - Signed original LP Cover

Muddy Waters – Live At Newport 1960

Door Micha Sprenger – Januari 2010

Muddy Waters is de geschiedenis in gegaan als een van de grootste blueszangers aller tijden. Zijn vernieuwende en swingende stijl, zijn krachtige en soulvolle stem, en zijn geweldige strakke band vormden een inspiratiebron voor vele generaties bluesartiesten na hem. Hij was degene die de Chicago blues sound definieerde, en een van de eerste artiesten die de nadruk legde op de elektrische versterking van zijn instrument. Toegegeven: T-bone Walker speelde al jaren elektrische blues voordat Muddy ook maar één noot op plaat had gezet. Maar waar T-bone’s geluid vooral zacht en smooth was, zette Muddy zijn versterker zover open dat het elektrische circuit van de versterker overstuurde, wat resulteerde in het rauwe en bijtende gitaargeluid waarmee hij bekend is geworden. Hierdoor was hij de eerste die de versterking als deel van het instrument gebruikte, en creëerde hij een geluid dat voor die tijd totaal nieuw was. Een ander talent van Muddy was de enorme skill waarmee hij zijn bandleden wist uit te kiezen: Jimmy Rodgers, Otis Spann, Little Walter, James Cotton; allen zouden ze in Muddy’s band uitgroeien tot sterren in hun eigen recht, en van daaruit ook hun eigen vaak zeer succesvolle solocarrières lanceren. Muddy’s band was dan ook een van de strakste en meeste swingende van die tijd.

Om een glimp op te vangen van de charismatische, krachtige en spetterende zanger en showman die Muddy op het podium was, zijn we tegenwoordig aangewezen op het geweldige livealbum ‘Live At Newport’ uit 1960. In een tijd waarin zowel de Rolling Stones als de Beatles hun eerste akkoordjes nog moesten leren, laat Muddy in een setje van nog geen 35 minuten horen wie de échte koning van de blues is. De set is een mooie mix van langzamere blues en uptempo’s. Van de ingetogen ‘stilte voor de storm’ opener ‘I Got My Brand On You’ tot het volgens de legende op de trap naar het podium in elkaar geknutselde ‘Goodbye Newport Blues’, dit is Muddy Waters en zijn band op de toppen van hun kunnen. Bovendien is de geluidkwaliteit, zeker voor een live opname uit 1960, erg goed.

De band is zoals gezegd fenomenaal. Een soepel swingende bescheiden ritmesectie van drums, bas en ritmegitaar, die tot een kookpunt wordt gebracht door het even simpele als effectieve pianospel van Otis Spann, gecombineerd met het geweldige gitaarspel van Muddy zelf en de mondharmonica van James Cotton. De bandleden geven elkaar de ruimte en lijken een perfecte balans te hebben gevonden tussen improvisatie en repetitie. Het spel is nooit ‘flashy’ maar eerder smaakvol; de bandleden geven Muddy de ruimte zijn hart uit te zingen, iets waar hij dan ook dankbaar gebruik van maakt. Opvallend is dat veel nummers behoorlijk kort worden gehouden; waar veel bluesbands tegenwoordig de nummers ontzettend lang uitspelen klokken veel nummers op deze plaat in onder de drie minuten. Een opsomming geven van de hoogtepunten is totaal overbodig: het is allemaal geweldig. Veel van de nummers op deze plaat, zoals ‘Baby Please Don’t Go, ‘Hoochie Coochie Man’ en ‘Got My Mojo Working’ zouden later uitgroeien tot ware bluesklassiekers. Hoochie Coochie Man wordt gepresenteerd als ‘a song we recorded a few years ago’, en het is apart je te realiseren dat deze nummers in die tijd nog nieuw en relatief onbekend waren. Ook komen er een aantal minder bekende nummers langs als ‘I Feel So Good’, een nummer dat zijn naam eer aan doet door je een geweldig gevoel van binnen te geven, en het onweerstaanbaar swingende ‘Tiger In Your Tank’. ‘You want me to sing a little more, or do you want something else now?’ vraagt Muddy brutaal aan het Newport publiek na afsluiter ‘Mojo Working’, om vervolgens hetzelfde nummer nog een keer in te zetten. Als toegift neemt pianist Otis Spann de microfoon over voor het ter plekke in elkaar geflanste ‘Goodbye Newport Blues’, dat volgens de overlevering door de dichter Langston Hughes op de trap naar het podium werd geschreven tijdens het concert.

Live At Newport laat horen waarom Muddy Waters uit zou groeien tot een legende. Muddy is zelfverzekerd, goed bij stem en heeft het duidelijk naar zijn zin. Bovendien wordt hij begeleid door een van de meest swingende bluesbands die je ooit zult horen. Zet deze plaat op en laat je ontroeren, inspireren en de dansvloer op jagen door de meester zelf.

Ook een tip / suggestie voor deze rubriek?

Heeft u na het lezen hiervan ook een tip of suggestie voor deze nieuwe rubriek? BluesMagazine.nl vindt het altijd leuk om van u te horen wat u ervan vindt en indien u een album en/of band zeker in deze rubriek terug hoort te vinden laat het ons weten middels een email naar webmaster@bluesmagazine.nl, of via ons contact formulier