larry-and-his-flask

Het Amerikaanse Larry and His Flask is een stel maniakale, stevig bebaarde bluegrass- countrypunkers dat maar één doel voor ogen heeft, namelijk zoveel mogelijk spelen als maar mogelijk is. Mocht er zich een dag in de week voordoen dat er geen optreden op de touragenda staat vermeld dan is de kans groot dat er naar buiten wordt uitgeweken om op de hoek van de straat toevallige passanten kennis te laten maken met de wilde rootsmuziek van de band. Zeer binnenkort wordt het tienjarige bestaan gevierd met een tweedaags muziekevenement in hun thuishaven. Blues Magazine vroeg zich af in welk opzicht deze feestelijkheden verschillen van de reguliere optredens die doorgaans alle clubs en festivals met het grootste gemak op zijn kop zetten.

Tekst: Jeroen Bakker

Zanger Ian Cook, ooit begonnen als lead-gitarist maar tegenwoordig tevens de lead-zanger van de band, baalt er nog steeds van dat het optreden op Lowlands geen doorgang kon vinden. “We hebben de afgelopen tijd toch wat optredens moeten afzeggen omdat er zich hier en daar wat gezondheidsproblemen voordeden. Iets wat ons zowel binnen de band als in onze familie- en vriendenkring nogal heeft bezig gehouden. Op dit moment verloopt alles gelukkig voorspoedig en bereiden we ons voor op de Europese clubshows. Het leuke is dat we de tour bij jullie in Nijmegen starten, dus weer kunnen genieten van de zo fijne Hollandse gastvrijheid, maar ook dat we zullen worden uitgezwaaid wanneer we deze in Utrecht gaan eindigen”.

Larry and His Flask die volgens de New York Times garant staat voor de meest dynamische liveshows die je maar kunt meemaken, zal na de optredens in Europa beginnen met de voorbereidingen van een speciaal tweedaags-durend event tijdens Oud en Nieuw om het jubileumjaar te starten. “Rond de jaarwisseling spelen we twee dagen lang in Central Oregon, de plaats waar het voor ons allemaal is begonnen. Het wordt nu waarschijnlijk nog uitbundiger dan je wellicht van ons gewend bent. We hebben namelijk het idee om de vele ex-bandleden er deze keer ook weer eens bij te vragen. De verstandhoudingen zijn altijd goed gebleven en daarom lijkt het ons zo leuk om dat samen te vieren. Gedurende twee dagen zullen daar veel vrienden aanwezig zijn die daar weer met hun eigen band zullen spelen. Een soort mini-festival zou je het kunnen noemen”.

Een bijzonder interessant initiatief aangezien de bezetting van Larry and His Flask in de loop der jaren nogal wat veranderingen heeft ondergaan. Het extreem drukke leven ‘on the road’ eiste menigmaal zijn tol. Tegenwoordig wordt er met een vijfmansbezetting getourd maar er zijn tijden geweest dat ze met maar liefst elf man op het podium stonden, vervolgens terug gingen naar een viermansbezetting en ook nog eens onderling regelmatig van instrument wisselden. “Ik ben ooit als leadgitarist begonnen en Jamin Marshall, de huidige drummer, was toen nog onze zanger/brulboei. Het was een tijd waarin we ons uitsluitend met punkrock bezighielden. Ik schreef altijd al veel zelf maar gebruikte het nooit voor deze band. Tijdens mijn schoolperiode speelde ik veel in lokale bands maar dat stelde eigenlijk heel weinig voor. Larry And His Flask was eerlijk gezegd mijn eerste echte band. We groeiden met elkaar op en zaten samen op dezelfde school. We kwamen elkaar ook altijd overal tegen en besloten uiteindelijk toch maar iets samen te gaan doen. Je kunt het nog het best vergelijken met een vreemd huwelijk. Het was een spannende en avontuurlijke tijd. Wanneer we geen geld hadden voor benzine speelden we dikwijls op straat totdat we genoeg verdiend hadden om weer met ons busje verder te rijden. Die investeringen toen hebben zich later terugbetaald want tegenwoordig staan de zaken er beduidend anders voor. We hebben er weken tussen zitten dat er bijna iedere dag gespeeld wordt en we het dus te druk hebben voor dit soort dingen. Wanneer we nu de straat op gaan is dat uitsluitend voor de lol. Als we maar even de kans krijgen om het nog eens te doen dan doen we het zeker. In oktober speelden we op een meerdaags festival in Florida waar we drie optredens mochten doen. Tussen de optredens door zijn we een paar keer de straat op gegaan”.
Nu liggen de temperaturen in Florida gemiddeld wat hoger dan bij ons maar is er een kans dat we Larry And His Flask op een koude decemberdag tegen kunnen komen ergens rond het Domplein in Utrecht of in Nijmegen op de Kronenburgersingel? “Zeker weten!”, klinkt het volmondig aan de andere kant van de lijn.

Hoewel er gedurende de carriëre van de band wat meer rootsinvloeden zijn bijgekomen, zo is er in de loop der jaren meer gebruik gemaakt van akoestische instrumenten, is het punkgevoel nog altijd duidelijk aanwezig. Het in juni verschenen album ‘By The Lamplight’ verschilt in vele opzichten van het vroegere werk. Hier en daar wordt zelfs iets geëxperimenteerd met andere instrumenten. “Het bluegrass-, folk- en country-geluid kwam er wat later bij. Vooral de bluegrass had altijd al onze interesse maar het duurde even voordat we dat begrepen. Laten we het gewoon maar eens proberen dachten we op een zeker moment. Uiteindelijk is het een mix geworden van al die stijlen en is er een soort uniek geluid ontstaan waarin ook ruimte bleek voor rockabilly”. Dit alles maakt dat de band geliefd is bij een breed publiek en daarmee uitermate geschikt is voor een festivalprogramma. “Onlangs hebben we voor de tweede keer als support-act gespeeld van The Reverend Horton Heat. Na een eerdere volledige tournee werd er nu een klein aantal optredens met hem gedaan. We krijgen altijd veel goede respons want we liggen erg goed bij het rockabilly-publiek en zeker bij de fans van hem. In Europa is hij er niet bij en zullen we dus regelmatig als headliner fungeren dus de kar zelf moeten trekken”.

Veel verschillen tussen het Amerikaanse en Europese publiek zijn er volgens Ian niet al wordt er in Europa met meer aandacht naar de muziek geluisterd dan in zijn thuisland. “In Amerika is er vaak een kakofonie van geschreeuw en gegil tijdens de show”.Van geklets tijdens de optredens heeft Ian nooit last. “Daarvoor is de muziek nu eenmaal veel te stevig. Van stiltes tussen de nummers word ik pas echt nerveus. Dan krijg ik het bange gevoel dat er iets niet klopt. In Europa wordt ook iedere beweging op het podium nauwlettend gevolgd”. Wie de band ooit eens aan het werk heeft gezien zal kunnen beamen dat de optredens de moeite van het aanschouwen meer dan waard zijn.

Voor een muzikale koerswijziging tijdens de live-optredens hoeven we, ondanks een kleine verandering in de bezetting van de band, echter niet bang te zijn volgens Ian. “De mandoline-speler en de trompettist zijn er niet meer bij maar ons totaalgeluid is nog behoorlijk intakt. Het voordeel is dat er nu wat meer speelruimte overblijft op het podium”. Het klinkt misschien een beetje raar maar in dit geval is het niet bepaald een onbelangrijk voordeel. De shows van deze band zijn nu eenmaal niet helemaal gevrijwaard van gevaar en risico’s wanneer er op een klein podium gespeeld wordt.“We noemen het ook wel eens ons ‘delicate ballet’. We houden elkaar weliswaar goed in de gaten maar er is nog wel eens sprake van fysiek geweld tijdens de optredens. Een kleine verwonding behoort daarbij nog altijd tot de mogelijkheden, of een stroomstoot maar dat houdt het spannend toch?”.

Tourdata:
3 December Nijmegen, Merleyn
9 December Brussel, Magasin 4
15 December Utrecht, dB’s

Website artiest: www.larryandhisflask.com

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Releases
Sort by