In gesprek met … TOWER OF POWER
30 Oktober 2012

Om het swingende funk-, rhythm and blues- en soulcollectief Tower Of Power in een paar woorden samen te vatten is een onmogelijke opgave. Het Amerikaanse gezelschap kende op eigen kracht al successen in de beginjaren zeventig maar voorzag later in hoedanigheid van blazerssectie artiesten als Aerosmith, Santana, Heart en Elton John van de nodige peper in de reet of beter gezegd ‘Soul Vaccination’ met hun, zoals ze het zelf noemen,‘urban soul music’.
Met bandleider van het eerste uur, tenorsaxofonist en zanger Emilio Castillo wordt geprobeerd om de eerste vierenveertig jaar in het kort samen te vattten om vervolgens vooruit te blikken op de korte termijn maar ook op het aanstaande vijftigjarige jubileum. Op het moment dat wij hem bellen in Phoenix, Arizona is Castillo bezig om zijn koffers te pakken want morgen vertrekt hij naar Stockholm waar hij alle andere bandleden zal opwachten om van daaruit de zoveelste Europese tournee te starten.

Tekst: Jeroen Bakker

“De jongens wonen verspreid in heel Amerika dus het is handiger dat we individueel naar de plaats van bestemming reizen. Twee wonen er in de Bay Area, één woont er in Utah, één in Las Vegas en weer een ander in Oakland. ‘Doc’ woont tegenwoordig in New Orleans dus je begrijpt dat dit makkelijker is. We spreken elkaar pas wanneer we allemaal in de tourbus zitten”, aldus de muzikant/bandleider die het een dankbare, interessante maar soms ook lastige klus noemt om de band al zo lang bij elkaar te houden.

Emilio Castillo werd 62 jaar geleden geboren in Detroit, de stad die voor altijd onlosmakelijk verbonden lijkt met het succes van alle Motown-hits, maar verwezenlijkte zijn muzikale dromen in Oakland, in het zonnige Californië.
“Ik verhuisde al snel naar Oakland, zat al in een band die de Motowns heette, was achttien jaar oud toen ik al fulltime muziek maakte, schreef met mijn allerbeste vriend Stephen ‘Doc’ Kupka onze eerste hit You’re Still A Young Man. Ik was verliefd op een oudere vrouw maar wist van de liefde nog helemaal niets. Ik ruilde haar al snel in voor een jongere, kreeg spijt, maakte de ene fout na de andere en wist van de wereld nog helemaal niets. Muziek maken was het enige waar ik me helemaal op wilde richten en ik geloof dat ik daar tot op heden redelijk in ben geslaagd. Het heeft me vele vriendschappen, binnen en buiten de muziek, opgeleverd maar ik ben er ook veel kwijtgeraakt. Uiteindelijk kijk ik met een goed gevoel terug en heb ik de boel toch aardig op de rit gekregen”, vertelt Castillo als we hem vragen zijn leven in het kort samen te vatten.

Vanaf jonge leeftijd tot op de dag van vandaag bandleider zijn van een band die over enkele jaren zijn vijftigjarig bestaan gaat vieren klinkt als een ‘mission impossible’. Komt er ooit een moment dat je het gevoel hebt dat het ook echt klaar is?
‘Veel mensen weten nu al dat ze op een zekere leeftijd klaar zijn en van een pensioen gaan genieten. Zolang de Tower of Power muziek maakt is er voor ons geen pensioen. Het is nooit klaar, het is een ‘on-going-process’. In de bijbel wordt toch ook nergens over een pensioen gesproken. Doc, die nog steeds in de band speelt, beweert dat er geen pensioen is zolang de telefoon gaat. Of we nog iets willen bewijzen? Nog eens een top 10-hit lijkt me leuk maar je hoort me niet klagen als het er niet van komt. Ach, we zijn nooit een grote hitmachine geweest maar onze zalen raken nog steeds overal uitverkocht”.

Een muzikant die al zo lang meedraait heeft de muziekscene zien veranderen als geen ander.
“Ik mis tegenwoordig veel mensen met de echte passie voor muziek. Te vaak lijkt de bedoeling om zo snel mogelijk heel veel geld te verdienen om een groot huis met zwembad, vijf auto’s en een eigen privévliegtuig te kunnen kopen. Corpulente mannen met een driedelig pak maken steeds vaker de dienst uit. Gelukkig zie ik jonge muzikanten die het hart echt op de juiste plaats hebben zitten en ik weet zeker dat kwaliteit boven komt drijven. Ja, het zijn veel jonge gasten die we bij onze optredens zien. Ze hebben er dikwijls weinig plezier in om steeds maar diezelfde afgezaagde dingen te moeten spelen in de plaatselijke fanfare. Als beginnend saxofonist komen ze dus regelmatig bij The Tower of Power uit. Hebben ze gehoord van muziekdocenten die het vaak zelf niet gered hebben in de muziek. Dankzij internet krijgen ze op die manier toch de juiste dingen te horen”.

Echt veel grote plannen maakt Castillo niet meer. Er liggen momenteel bijna twintig nieuwe nummers klaar die tussen de optredens door worden afgerond. Er zal een selectie uit voortkomen die uiteindelijk moet leiden tot het beste album dat The Tower of Power ooit heeft uitgebracht. “Ik sprak onlangs met Sting en hij bekende dat voordat The Police werd opgericht, in een band te spelen die nummers deed van The Tower of Power. Ze schreven zelf ook iets in die stijl. Misschien gaan we die track nog eens samen opnemen. Lijkt me leuk als het er nog van komt. Wat we gaan doen met het vijftigjarig bestaan? Ach ik zie het wel. We blijven gewoon touren denk ik. Natuurlijk denk ik na over de toekomst maar alleen de Heer heeft voor mij het beste plan”.


Ook op Blues Magazine ...