Tekst: Patrick Struijker Boudier (http://twitter.com/p_okee)

Ongeveer veertig jaar in het vak zitten, gespeeld hebben met Pinetop Perkins, Jimmy Rogers, James Cotton, Willie ‘Big Eyes’ Smith, Hubert Sumlin, een bijnaam krijgen van Howlin’ Wolf en net een nieuwe cd uit. Tony O (echte naam Anthony Melio) blijft doorgaan. Tijd voor een interview vanuit New York waar hij net terug is van (weer) een tour. ‘Mijn plannen voor de toekomst zijn om nooit met pensioen te gaan.’

Je zit al meer dan veertig jaar in de muziekbusiness. Wat is je geschiedenis?
Tony O: Ik ben sinds 1973 bezig met het spelen en opnemen van traditionele blues. Ik kreeg mijn eerste elektrische gitaar van mijn zus Linda toen ik ongeveer 12 jaar oud was. Ze overleed aan longkanker 4 jaar later op haar 21ste. Wij waren zeer close en dat is waarom er Linda op mijn gitaar staat. Mijn gitaar waar ik al jaren op speel, is een Gibson ES-335 die ik in 1970 in New York kocht; ik heb het tot nu toe meegenomen op alle reizen over de hele wereld.

Hoe ben je begonnen?
Tony O: Ik ben begonnen met een oude akoestische gitaar die ik vond in de vuilnisbak toen ik tien jaar was. Ik ontmoette een geweldige mondharmonicaspeler Danny ‘Mississippi’ Russo die me voorstelde aan Victoria Spivey en Howlin’ Wolf. Door Victoria ontmoette ik vervolgens weer Willie ‘Big Eyes’ Smith en een heleboel andere blueslegendes. Ik hielp T Bone Walker met zijn apparatuur in de club Max’s Kansas City en hij en SP Leory zetten me op de gastenlijst. Ik was minderjarig op dat moment maar ze spraken met de clubeigenaar en zeiden dat ik met hen was.

Tony O

Was er een bepaalde bluesplaat of bluesheld die je inspireerde om gitaar te gaan spelen?
Tony O: Mijn bluesgitaarheld was Hubert Sumlin en later Jimmy Rogers. Ik heb heel veel over de ‘straight blues’ van hen geleerd. Ik hield ook van Luther Tucker, BB King en Earl Hooker.

Je ‘officiële’ naam is Anthony Melio. Waarom is het veranderd in Tony O? Om verwarring te voorkomen met een Democratische US congreslid onder dezelfde naam?
Tony O: Er was inderdaad een Pennsylvania Bucks County congreslid die onlangs is overleden en wiens naam ook Antony Melio was. Maar ik kreeg mijn naam van Howlin’ Wolf  en Hubert Sumlin, ze bleven me Tony O noemen. Ik keek naar hen op, ze waren mijn mentoren, net zoals Jimmy Rogers. Soms liep Wolf de kamer in als Hubert me de blues leerde en riep hij met zijn diepe, schorre stem ‘Teach him right, teach Tony O right.’ Uiteindelijk bekleef die naam. Als Howlin’ Wolf je een naam geeft, moet je die in ere houden.

Je hebt een aantal opnamen gedaan met Victoria Spivey in 1974 en ging op tour met haar. Hoe is dat zo gekomen? En hoe was die ervaring?
Tony O: Ik speelde ongeveer 3 jaar voor Victoria. Het was een geweldige ervaring, ze was zo grappig. Ik nam mijn eerste opname op voor haar label Spivey Records met Danny Russo (mondharmonica). Meestal deden we optredens in de omgeving van Brooklyn, Queens en Manhattan, maar ik heb tegen het einde van haar leven ook wat road tours met haar gedaan.

Wat heb je na Victoria Spivey gedaan?
Tony O: Vlak na Victoria Spivey trad ik toe tot Mike & The Tornado’s, met onder andere Brad Vickers op driestring basgitaar. We tourden in de jaren 80. Mike en ik en de rest van de Tornado’s speelden op Pinetop Perkins debuutplaat After Hours en zijn laatste Heaven, beide verschenen op Blind Pig Records. In 1990 verliet ik de Tornado’s, speelde ik in The Legendary Blues Band en tekende ik bij Deluge Records. In 1995 nam ik de plaat Top of the Blues op met Willie ‘Big Eyes’ Smith, Pinetop Perkins, Brad Vickers, Stan Bronstein (John Lennon’s sax speler) en in 1996 nam ik Born in the Delta op met Pinetop, Willie, Brad en Jerry Portnoy; dat album ontving een Grammy-nominatie.

Tony O

Hoe ben je betrokken bij geraakt The Legendary Blues Band?
Tony O: Ik verliet de Tornado’s in 1990 en kreeg spoedig daarna een telefoontje van Willie ‘Big Eyes’ Smith en Calvin ‘Fuzz’ Jones in Chicago. Ze wilden dat ik toetrad tot The Legendary Blues Band. Jimmy Rogers en Pinetop gaven hen mijn telefoonnummer. Dus ik ging naar Chicago, tourde met Jimmy Rogers & The Legendary Blues Band en nam twee platen met hen op. Die band ging in 1993 uit elkaar. I loved working in the Legendary Blues Band. Ik woonde tijdens de eerste maand met Willie Smith en zijn gezin aan de zuidzijde van Chicago, ze waren zo geweldig! Uiteindelijk kreeg ik een appartement aan de noordkant op Halsted. Ik woonde slechts 7 maanden in Chicago waarna ik terug ging naar New York. Ik was erg close met Willie ‘Big Eyes’ Smith, hij was mijn beste vriend. Ik mis hem echt.

Je hebt net een nieuw album uit, Life of Blues. Wat is het verhaal achter deze plaat?
Tony O: Life of Blues is een compilatie-cd van live-opnames en verschillende studio-opnames. Het is in herinnering van Willie Smith & Pinetop Perkins die mijn vrienden waren, geweldige muzikanten en ook geweldige mensen.

Het album bevat ook verschillende tracks van het album Top of the Blues uit 1995. Waarom?
Tony O: Ik heb ze toegevoegd omdat Willie zo geweldig zingt en ongelooflijk drumt en Pinetop prachtig piano speelt.

Tony O – Life of Blues

Nog kans dat je naar Europa komt om je nieuwe album te promoten?
Tony O: Natuurlijk zou ik graag naar het prachtige Europa komen! Als er een promotor of boekingagents die me wil nemen zou ik vereerd zijn. Spelen in Italië, Nederland, Frankrijk en een paar andere plaatsen zou cool zijn.

Je tourt nog steeds regelmatig. Is het moeilijk om jezelf op te laden er weer op uit te gaan na al die jaren?
Tony O: Ik kies mijn tours selectief. Ik heb net een maand lang getourd met Little Mike & The Tornado’s en in juni volgt weer een andere tour met hen. Mike is een geweldige bluesman en zanger, hij zingt en bespeelt de bluesharp als een echte blueslegende, hij is zeker een real deal bluesmuzikant. Ik doe ook een aantal lokale optredens af en toe in Manhattan, Queens en Long Island.

Hoe denk je over de populariteit van de blues? Is er nog steeds een trouw publiek voor?
Tony O: Blues was groot in de grote steden van de VS in de jaren 70 en 80 en misschien de vroege jaren negentig. Nu lijkt het te zijn veranderd in rock. Ik ga mijn stijl in ieder geval niet wijzigen omdat het minder populair is of omdat optredens niet uitverkocht zijn. Ik wil de oude blueslegendes ook niet vergeten die me aan boord trokken destijds. Ik wil alleen maar blues spelen. Jonge mensen voelen zich niet aangetrokken tot de blues zoals ouderen. Blues is leven vandaar dat ik mijn cd Life of Blues heb genoemd.

Verkies je een kleine club boven spelen op een festival?
Tony O: Ik heb altijd een voorkeur gehad voor kleine clubs en vind ‘binnen’ spelen leuker dan buiten.  Binnen ben je ook beter te horen, ook omdat ik geen gigantische versterking heb. De versterking van mijn gitaar komt uit twee Fender twin reverb versterkers, dat is 185 watts en vier 12 inch speakers. Ik zet het volume nooit hoger dan 5 op beide versterkers en drapeer graag een handdoek over de luidsprekers voor een ‘warm’ geluid. Eventuele effecten gebruik ik ook niet; ik speel  gewoon recht-toe-recht-aan: clean and dry en geen reverb, precies zoals ik mijn zangmicrofoon ook graag heb.

En tot slot, wat zijn je plannen voor de toekomst?
Tony O:  Mijn plannen voor de toekomst zijn om nooit met pensioen te gaan, een goede vader te zijn voor mijn 13-jarige zoon Tony, goede muziek met mijn vrienden blijven spelen en ‘to get out on the road again’ zoals Willie Nelson zegt.

Life of Blues (release april 2013)
Musici die meespelen – naast Tony O – zijn Pinetop Perkins, Willie ‘Big Eyes’ Smith, Jerry Portnoy, Stan Bronstein, Brad Vickers, Otis Robinson, Rev. Billy C. Wirtz, Bruce Stewart, Angelo Oliveiri en Nick Luisi.

1. Blues in D Natural
2. Miserable Woman
3. Goin’ Home
4. How Long
5. Queens Jump
6. Tell Me Baby
7. O’Blues
8. Nancy J
9. I Want You to Love Me
10. Look Over Yonders Wall
11. Nine Below Zero

Website: www.myspace.com/tonyoblueslegend en www.youtube.com/TonyOBlues


Ook op Blues Magazine ...