Interview: Nicole Atkins


Photo Nicole Atkins by Anna Webber

Interview: Nicole Atkins

Het is precies drie jaar geleden dat we Nicole Atkins ontmoetten in de kelder van Paradiso en haar spraken over uiteenlopende zaken als Hurricane Sandy, A-HA en andere Zweedse popmuziek, sigaretten roken met Nick Cave en optreden in de David Letterman-show. Pech, voornamelijk natuurrampen, leek de Amerikaanse zangeres/songwriter toen te achtervolgen. De orkaan had enorme schade aan haar huis veroorzaakt en moest gedeeltelijk worden herbouwd. Toen zij eindelijk alles voor elkaar leek te hebben dreigde de Europese tournee in gevaar te komen vanwege de IJslandse vulkaan die het vliegverkeer belemmerde.
Ook nu blijkt Atkins niet helemaal zonder kleerscheuren in Europa te zijn gearriveerd. Vanavond is de uitverkochte show in Londen maar ze lijkt het zonder pijnstillers niet te gaan redden. Desondanks is zij verheugd even tijd te hebben om met ons bij te praten over ‘Goodnight Rhonda Lee’, haar vierde album, en vooruit te blikken op de show van aanstaande zaterdag in de Amsterdamse Q-Factory.

Tekst: Jeroen Bakker /

“De tourbus nam een te hoge drempel met te hoge snelheid en ik werd als het ware gelanceerd met als gevolg hevige nek- en rugklachten. Het was precies een moment waarop ik aan het schrijven was. Voor de zekerheid draag ik nu een brace om verdere problemen te voorkomen.”
Met het eerder dit jaar uitgebrachte album ‘Goodnight Rhonda Lee’, haar meest persoonlijke tot dusver, is zij er in geslaagd om haar zaakjes eens goed op orde te krijgen of zoals zij zelf zegt: “to get my shit together.” Het album kan worden gezien als een enorme verzameling van ‘therapeutische creativiteit’ waaruit maar weer eens blijkt dat de mooiste kunstvormen dikwijls voortkomen uit een enorme strijd. Atkins lijkt sterker dan ooit te zijn terug gekomen uit die strijd.
Het is dus juist nu een ongelukkige samenloop van omstandigheden. “Zingen en performen zijn geen probleem maar gewoon zitten of staan is pijnlijk. Aan de andere kant voelt het goed om weer druk bezig te zijn. Ik ben er even tussenuit geweest maar ik heb heel veel materiaal geschreven en als dat eenmaal is opgenomen en het album kan worden uitgebracht dan is het geweldig om het allemaal live te kunnen uitvoeren, het voelt als ‘refreshing’ en het is eigenlijk ook een soort van nieuw begin.”

Een uitnodiging om een muzikale bijdrage te leveren aan de nieuwe ‘Twin Peaks’-reeks van David Lynch, al lange tijd iets wat op haar bucketlist te vinden is, zag zij aan haar neus voorbijgegaan. Maar voor de succesvolle Amerikaanse serie ‘Roadies’ werd Atkins gevraagd om samen met Chris Isaak iets te schrijven en het vervolgens op te nemen. Het resultaat hiervan heet ‘A Little Crazy’ en is al enige tijd geleden uitgebracht maar nu ook te vinden op haar laatste album. De twee ontmoetten elkaar al lange tijd geleden toen Atkins het voorprogramma van Isaak en zijn band verzorgde. Een samenwerking kon gewoonweg niet uitblijven al is het alleen maar vanwege hun gezamenlijke liefde voor de muziek van Roy Orbison. Alle elementen die zijn muziek zo kenmerkten vinden we terug in deze prachtige compositie. Een melancholische ballad noir, geïnfecteerd met een vleug country en voorzien van een enorme hoeveelheid hartzeer, zwaar leunend op een orkestrale fundering. Isaak assisteerde haar ook bij de titeltrack van het album. Een titel die verwijst naar de ‘drunken hooligan’ zoals Atkins zichzelf omschrijft, een imago waarvan zij inmiddels afstand heeft genomen. “De drank zorgde ervoor dat alle gevoelens werden onderdrukt. De euforie van een enthousiast publiek, de liefde in mijn relatie, de voldoening bij het uitbrengen van een nieuw album. Niets leek mij nog te raken. Het gevoel was verdwenen. Ik besloot onmiddellijk te stoppen met drinken maar terwijl de laatste beetjes alcohol nog maar nauwelijks uit mijn bloed waren verdwenen kreeg mijn vader te horen dat hij longkanker had. Het voelde als mijn eerste grote test in deze nieuwe manier van leven. Het schrijven heeft mij door deze moeilijke periode geholpen”.

Iemand die eveneens hulp verleende bij het schrijven van teksten voor het nieuwe album is James Sclavunos die Atkins heeft leerde kennnen tijdens een eerdere tournee met Nick Cave & The Bad Seeds. Sclavunos, afkomstig uit The Bad Seeds en daarvoor actief bij The Cramps en Panther Burns, heeft eerder plaatsgenomen achter de drumkit van Atkins en is deze keer mede-verantwoordelijk voor ‘Broke Down Luck’ en de romantische melancholie in ‘A Night Of Serious Drinking’.
“Niemand kon zo goed mijn gevoelens verwoorden in de muziek als James. Ik had niet kunnen dromen dat het allemaal zo goed heeft uitgepakt. Ik heb naast deze samenwerking ook nog eens het producersteam dat eerder Leon Bridges ondersteunde achter mij gekregen en mede daardoor is mijn doel om die verschillende stijlen te kunnen combineren meer dan geslaagd”.

De waardering in de pers voor het nieuwe album deed haar veel maar nog meer dan ooit voelde zij de liefde van haar fans. “De onderwerpen waarover ik zing zijn dikwijls zaken die herkenbaar zijn voor mensen en waarin ze iets van zichzelf terughoren of iemand kennen die het ook allemaal heeft meegemaakt. Het is allemaal heel persoonlijk wat ik heb uitgebracht maar het is niet alleen maar ‘depressing’. Ik ben lange tijd op zoek geweest naar een manier om de invloed van Roy Orbison en mijn liefde voor de soulmuziek te combineren. Er is veel opgewekte up-beat-soul op mijn plaat te horen om het een ietwat luchtiger karakter te geven. De clip bij ‘Listen Up’ is wat dat betreft ook kenmerkend en vol van zelfspot. Je ziet mij daarin als een pechvogel die steeds de verkeerde keuzes maakt maar het is bij vlagen ook hilarisch en lijkt op een aaneenschakeling van Funniest Home Video-momenten.”
Een keuze waar ze absoluut geen spijt van heeft is de verhuizing van New Jersey naar Nashville. “Twee jaar geleden hebben mijn man en ik besloten om daar te gaan wonen. Het is niet alleen goedkoper om een huis te kopen maar er is daar echt een muziekklimaat. Alles lijkt daar in het teken te staan van de muziek. Wanneer ik niet op tournee ben maak ik muziek of schrijf ik of produceer ik werk van anderen. Daarentegen mis ik mijn ouders en ook Bruce Springsteen die bij mij in de buurt woonde en ik nog altijd als een soort mentor beschouw, mis ik enorm. Voor een goed advies of wijze raad kon ik altijd bij hem terecht”. Ze blijkt eveneens goed op de hoogte te zijn van de vele Nederlandse muzikanten die naar Nashville komen. “JB Meijers ben ik er vaak tegengekomen. Hij zal er zondag ook bij zijn om een paar nummers mee te spelen. Het is een soort community in Nashville waar men elkaar goed in de gaten houdt maar wel op een positieve manier als je begrijpt wat ik bedoel.”

De akoestische show van Nicole Atkins en haar gitarist op zaterdagavond zal worden voorafgegaan door de talentvolle gitarist Lukas Batteau. De Utrechtse singer/songwriter maakt op dit moment grote indruk tijdens de Popronde 2017, het landelijk reizend gratis toegankelijke festival waar opkomende Nederlandse bands en artiesten in een 40-tal steden zichzelf presenteren op diverse podia.

18 November 2017 – Nicole Atkins @ Q-Factory, Amsterdam.

website: www.nicoleatkins.com

15 november 2017|Categories: Interviews|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe