In gesprek met… Monique Klemann

Begin deze maand bracht Monique Klemann ‘Lovers In Motion’ uit, haar derde solo-album. Het is een verzameling van liedjes geworden die zij de afgelopen jaren heeft geschreven of composities van anderen die zij op een bijzondere wijze eigen heeft gemaakt. Diverse stijlen zijn daarbij samengekomen waardoor niet alleen een gevarieerd album maar bovenal een unieke sound is ontstaan.

Op het moment van de afspraak met de zangeres zal nog éénmaal worden gerepeteerd voor de officiële release-party die een dag later in de duif te Amsterdam zal plaatsvinden. de voorbereidingen om het allemaal zo goed mogelijk te laten verlopen zijn al in volle gang en vanuit zowel TV – als radioland is al de nodige interesse getoond. Ook enkele toonaangevende ochtendkranten hebben de kans aangegrepen om de charmante zangeres weer eens uitgebreid onder de aandacht te brengen. Men is haar duidelijk niet vergeten.

Tekst: Jeroen Bakker / Fotografie: Neeltje de Vries

De aandacht lijkt haar enigszins te hebben verrast: “Ik heb namelijk het idee dat je wanneer je zo ergens tussen de dertig en de veertig jaar bent, gemakkelijk vergeten wordt.” We herinneren haar aan ‘As One’ van Lois Lane, een prachtig album van de band dat zeven jaar geleden werd uitgebracht. Klemann erkent dat de verwachtingen op zijn zachtst gezegd niet bepaald zijn uitgekomen. “Er is volledig voorbijgegaan aan ‘As One’ en dat terwijl er volgens ons echt goede singles op staan. We hebben het daar best moeilijk mee gehad. Ik neem het niet persoonlijk op en ben er absoluut niet bitter over maar het ligt dus niet alleen aan de kwaliteit van het materiaal. Er komt duidelijk meer bij kijken. Het zijn verschillende factoren, je moet er geluk bij hebben en alles moet samen vallen. Je hebt het niet allemaal zelf in de hand. er zijn gelukkig nog altijd mensen bij de radiozenders die hun best doen voor ons maar makkelijk is het dus niet. De tijden zijn veranderd. sommige radiostations weten waarschijnlijk niet eens van het bestaan af van ‘Lovers in motion’ maar ik ben er in ieder geval heel erg blij mee.”

Voor de totstandkoming van het nieuwe album is niets aan het toeval overgelaten. In tegenstelling tot de laatste van Lois Lane die in Berlijn werd opgenomen is ‘Lovers In Motion’ dicht bij huis geproduceerd. Klemann heeft zich laten bijstaan door een stel zeer bekwame muzikanten en daarnaast heeft JB Meijers, bekend van zijn werk met/voor o.a. De Dijk, Peter Maffay, Common Linnets en recentelijk nog Barry Hay van The Golden Earring, zich zeer nadrukkelijk bemoeid met de produktie. de succesvolle multi-instrumentalist/producer en singer/songwriter heeft bovendien belangrijke muzikale bijdragen aangeleverd. “ik ben er even mee bezig geweest maar op een natuurlijke manier is er steeds weer een nummer bijgekomen. toen we eindelijk alle tracks bij elkaar hadden kwam ik JB tegen. Die ken ik al van de tijd dat hij nog op het conservatorium zat. Het zal ergens in de jaren negentig zijn geweest toen ik via Bart van Poppel met wie ik toen aan ‘Fireflight’ werkte, JB ontmoette. Ik vertelde hem waar ik mee bezig was en hij bleek interesse te hebben. Voordat ik het wist werkten we samen aan dit album. Het is natuurlijk een klein wereldje. Hij gaf aanwijzingen als ‘een stringetje hier, gitaartje daar’, dat soort zaken. Daarnaast bespeelt hij ook nog eens allerlei instrumenten zoals piano, keyboard, trompet en zelfs een flugelhorn. De materiaalkeuze is geheel voor mijn rekening. Hij hielt zich uitsluitend bezig met de muzikale bijdragen.”

Opvallend is de uitvoering van ‘I’m not in love’ dat in de eindjaren zeventig een enorme hit werd voor 10CC maar dat heel erg goed bij Monique Klemann lijkt te passen. “Ik was een paar jaar geleden op een gallery waar het enorm gezellig was maar waar ik op een bepaald moment even alleen wilde zijn. Ik vond een ruimte waar zich een enorme speaker bevond en toen klonk daar keihard ‘I’m not in love’. Dan hoor je die prachtige koortjes en geluiden optimaal, echt zo mooi en ik hoorde daar een groove bij. Toen ik thuis kwam ben ik er meteen mee aan de slag gegaan om dat uiteindelijk op te kunnen nemen. Ik wist eerlijk gezegd niet of ik dat wel moest doen. Mijn idee was om dit uit te voeren in die zo typische Bristol-sound-style waarmee bands als Portishead of Zero7 succes hebben gekregen. Ik wilde het bovendien van een sexy groove voorzien. Het werd thuis bij Sven Figee, bekend van Sven Hammond, opgenomen. Hij droeg bij met een fenomenale toetsenpartij zoals alleen hij dat kan.”


Dan is er ook nog een heel fijne versie van ‘Spooky’ dat lang geleden bekend werd in de uitvoering van Dusty Springfield, een geweldige Northern soul-klassieker, en in de rebound erkend werd nadat het in de soundtrack van de film ‘Lock, stock & two smoking barrels’ te beluisteren was. “Ik speelde het al vaak tijdens mijn optredens en aangezien daar altijd heel goed op gereageerd werd leek het mij aardig om die nu ook toe te voegen aan mijn lijstje en het dus op te nemen in een studio-uitvoering.”

In één van de onlangs gepubliceerde interviews vertelde klemann in haar vroege jaren als zangeres regelmatig tequila te drinken en te blowen om zodoende een zo hees mogelijk stemgeluid te kunnen realiseren. “Mijn stem is altijd heel jong geweest maar naarmate je ouder wordt daalt het. Toen ik achttien was hoorde ik mijzelf wel eens terug en ik was daar allesbehalve gelukkig mee. Dat piepstemmetje vond ik dus helemaal niks en ik kon daarom niet eens naar mijzelf luisteren. Ik deed er werkelijk alles aan om mijn stem ronder en warmer te krijgen. Roken en drinken is natuurlijk helemaal niet goed en gelukkig kwam al snel het besef dat je door veel oefeningen en techniek een beter resultaat kunt bereiken. Als ik nu het nu terug hoor dan klinkt het eerlijk gezegd behoorlijk verrot van vermoeidheid. Eigenlijk ook helemaal niet mooi. Het leek meer op dat van een hijgmeisje. Een hoge C zat er geen moment in. Tegenwoordig heeft het meer body en kracht en lukt het veel gemakkelijker om keihard en hoog en vervolgens probleemloos warm en laag te zingen. Het komt gewoon met de jaren. Oefenen blijft belangrijk maar het zijn ook trucjes. Als je op een intensieve tournee bent dan moet je echt oppassen. Je staat vaak in een ruimte met een airco en vooral het vele praten na de optredens, gepaard met veel drank en dergelijke, eist dan onherroepelijk zijn tol.”

Op het album is nog een opmerkelijke samenwerking te vinden. Een duet met Richard Janssen die vooral bekend werd als zanger/gitarist van Fatal Flowers. Het blijkt bij nader inzien eigenlijk niet eens heel opmerkelijk. De twee kennen elkaar al lang. “Mijn eerste auditie was in een kraakpand op de Brouwersgracht en daar was hij samen met Henk Jonkers, Tijn Touber en Hein de Kort. Dat was eerst in The Pilots en daarna werd het Midnight To Six. Die band werd gesplitst.” Klemann richtte met Toubers Lois Lane op en Janssen startte samen met Jonkers de band Fatal Flowers. voor ‘Fireflight’ leverde Janssen een track en later, in 2006 om precies te zijn, werd David Bowie’s ‘What in the world’ voor het album ‘On Patrol’ in een nieuw jasje gestoken door Janssen met Klemann. weer een jaar later verscheen ‘Christmas letter from a soldier’s wife’ dat speciaal voor Youtube werd uitgebracht en iedereen inspireerde om te gaan werken aan een volledig nieuw album.

Monique Klemann

Eveneens verrassend is de vertaling van een Nederlandstalige track. toen Klemann het door Daniel Lohues gezongen ‘Verliefd’ hoorde raakte ze verliefd op dit nummer en ontstond de behoefte om daar iets mee te gaan doen. Het zou een interessant project worden: “Daniel vond het geen enkel probleem en dus werd hiervan een Engelstalige bewerking geschreven door mijn man en deze is onder de titel ‘In Love’ opgenomen. Dat is op zich behoorlijk lastig aangezien zoiets in het Nederlands nogal direct klinkt en in het Engels ietwat afstandelijk. Het is natuurlijk maar wat je zelf wilt. Daarnaast moeten die flarden tekst gaan lopen om de juiste flow te kunnen krijgen. Na het opnemen was ik niet helemaal tevreden over het resultaat. Zo alleen met mijn stem vond ik het toch te gewoon klinken. Er ontbrak iets. Er moest een mannenstem bij en toen heb ik Richard gevraagd om het als duet met mij te zingen. Het bleek de juiste beslissing. De bedoeling was dat het zo natuurlijk mogelijk moest klinken en dat is gelukt toch? Ik vond het superleuk om dit nu juist met hem te doen.”

Klemann is trots op het eindresultaat maar tempert zelf de verwachtingen. “Het belangrijkste dat ik van mensen te horen krijg is wanneer zij het een eigen stijl vinden. De herkenning van die stem uit Lois Lane begrijp ik want ik heb een herkenbare stem maar ik hoop toch echt dat zij het totaal anders beleven en dat zij er een ‘eigen’ geluid in horen. Je hoort weliswaar verschillende stemmingen maar het is wel mijn eigen sound.”

Op het moment van dit gesprek is er nog weinig duidelijk over de impact die het verschrikkelijke virus op deze dagen met zich meebrengt.

Klemann is nog maar kort geleden in zee gegaan met een boeker dus er zal nog gewerkt worden aan optredens. Daarnaast zal er vanaf september een clubtour met Lois Lane plaats vinden ter ere van hun 35-jarig jubileum dit jaar. Het is een onzekere fase waarin de wereld zich momenteel bevindt en iedereen die op de een of andere wijze met muziek bezig is ondervindt daar nu al de gevolgen van. Met de release van het zeer geslaagde ‘Lovers in motion’ lijkt in ieder geval een sterke basis te zijn gelegd voor een betere tijd. wordt dus in ieder geval vervolgd…


Ook op Blues Magazine ...

Geen berichten gevonden.