Los Lonely Boys (press)

In gesprek met LOS LONELY BOYS
28 Juni 2010

tekst: Jeroen Bakker

In sommige families is het muziekmaken met de paplepel ingegoten. In het gezin van Enrique ‘Ringo’ Garza was het niet anders. Ringo was een fulltime muzikant die zowel Engels- als Spaanstalige liedjes maakte. Voor zijn drie zoons Jojo, Ringo jr. en Henry wordt het al snel duidelijk dat ook zij dit spoor zullen volgen.

Het is 2003 als de jonge gasten in de studio van country-icoon Willie Nelson een verzameling van twaalf zelfgeschreven nummers voor altijd laten vastleggen. Nelson zal zelf ook te horen zijn met een akoestische gitaarbijdrage en de het toetsenwerk wordt verzorgd door de van, de inmiddels overleden gitaarlegende, Stevie Ray Vaughan bekende toetsenist Reese Wynans. Het gelijknamige debuutalbum van de ‘Texicanen’ wordt een daverend succes in Amerika waar men de mix van blues, country en Texmex-pop al snel op juiste waarde weet te schatten.

De band is per luxe tourbus via Chicago onderweg naar, oh toeval, Willie’s Picnic Party in het Texaanse Bee Cave als we gitarist/zanger Henry spreken.

Sommige bekende namen, waaronder Carlos Santana, worden steeds in verband gebracht met Los Lonely Boys. Is Willie Nelson de rode draad die door jullie carriere loopt?

Dat kun je inderdaad wel zeggen. Hij heeft zich altijd als een soort mentor over ons ontfermd. Het is de coolste muzikale opa die je kunt voorstellen. We gebruiken regelmatig zijn studio. Hij organiseert al sinds 1973 dit festival ter ere van The Fourth of July. We zullen die dag samen met hem enkele nummers spelen. Op dit moment staat hij op het Glastonbury Festival in Engeland. Ook met Los Lobos hebben wij altijd een speciale band gehouden. Zij hebben een zelfde benadering als wij wat wellicht ook met onze afkomst te maken heeft. We zullen ze in Chicago ontmoeten als we daar morgenavond spelen. Wordt te gek daar.

Het moet vast een opluchting zijn dat jullie weer volop aan het spelen zijn na de stemproblemen van Jojo?

Natuurlijk zijn we opgelucht. Het zag er bepaald niet goed uit toen Jojo zich in april liet behandelen door de artsen. We waren met de tournee bezig en er stonden nog heel veel plaatsen op de agenda waar men ons wilde zien spelen waaronder Amsterdam en op het Moulin Blues Festival. We zullen het in september goedmaken met optredens in zowel Amsterdam en Groningen. We doen ook een optreden op het Bluesrock Festival in Tegelen.

Valt er na de ep van afgelopen najaar waarop jullie een eerbetoon laten horen aan vijf grote artiesten nog iets nieuws te promoten?

We zullen binnenkort een album uitbrengen met daarop een overzicht van onze sterkste nummers tot nu toe. Deze zijn allemaal akoestisch gespeeld in een intieme setting met publiek. Echt nieuw materiaal kan pas volgend jaar verwacht worden. Het heeft door de stemproblemen van Jojo wat vertraging opgelopen.

Jullie sociale betrokkenheid heeft onder andere geleid tot John Lennon’s Whatever Gets You Thru The Night op Instant Karma een verzamelalbum ten bate van Amnesty International. Op de laatste ep 1969 staat ook een Beatlesnummer. Heeft Paul McCartney nog van zich laten horen?

Van hem hebben we niets vernomen maar we hebben elkaar al eens ontmoet tijdens één van Neil Young’s Bridge School Concerts. Dit was een serie benefiet-optredens van diverse artiesten waarbij hij ook aanwezig was. Hij schijnt onze muziek te kunnen waarderen en doet net als wij veel aan liefdadigheid. Wij hebben eerder dit jaar het nummer Solid Ground opgenomen om het Family Justice Center onder de aandacht te brengen. Hier kunnen gezinsleden terecht als er sprake is van huiselijk geweld, een zwaar onderschat maar groot probleem in Amerika.

Jullie blijken daarnaast over een behoorlijk politiek bewustzijn te beschikken. Heeft jullie bezoek aan de Amerikaanse soldaten in Irak nog sporen nagelaten binnen de band?

We zijn geen politieke band maar hebben geprobeerd de soldaten in Irak enige afleiding te bieden. Die jongens hebben het daar zwaar te verduren. Het maakt enorme indruk wanneer een grote kerel in uniform met tranen in zijn ogen aangeeft zijn gezin enorm te missen. Bij mijn broers en ik is dat familiegevoel altijd heel sterk aanwezig geweest en dan zet je dat wel even aan het denken. Wij verwerken bewust maar ook onbewust al dat soort indrukken in de muziek zonder het zwaarmoedig te laten klinken. Muziek maken is dan ook wat we liefste doen. We zijn altijd met muziek bezig geweest en daar zal niets aan veranderen.

Wat kunnen de mensen verwachten als jullie voor het eerst sinds lange tijd weer voet op Nederlandse podia zetten?

Ze krijgen drie broers te zien die in hun muziek de ‘True Texican Spirit’ laten horen en samen met het publiek een goed feest zullen bouwen.

Los Lonely Boys Tour September 2010

3 september (vrij) : De Oosterpoort, Groningen
4 september (zat) : BluesRock Festival tegelen
5 september (zon) : Melkweg, Amsterdam

Internet : www.loslonelyboys.com


Ook op Blues Magazine ...