Interview | Big Time Bossmen

Dit voorjaar verscheen ‘Working On A Plan’, (lees recensie hier) het eerste volledige en daarom officiële debuut van Big Time Bossmen uit Oost-Vlaanderen. Met hevig energieke optredens en een aanstekelijke mix van rockabilly en diverse roots-invloeden is keihard gewerkt om voet-aan-de-grond te krijgen in de Lage Landen en ver daarbuiten. Het lijkt met de release van dit album nu toch echt vorm te krijgen. Het is het resultaat van de overtuigingskracht en een enorme dosis doorzettingsvermogen waarmee jarenlang lang indruk is gemaakt. Dat dit lang niet altijd gemakkelijk is gegaan blijkt uit het contact dat wij onlangs met deze rootsrock-sensatie hadden. Onderwerpen die wij met het viertal rond gitarist Piet Vercauteren bespraken betroffen uiteenlopende zaken zoals naamsbekendheid, zwangerschap, de samenwerking met ex-Seatsniffer Walter Broes en het vervoer van runderkarkassen…

Tekst: Jeroen Bakker

“Wij zijn begonnen in 2012 onder de naam Dick Hardy and his Shakey Balls. Bijna vanaf het begin zijn we gaan werken aan eigen nummers. In het begin was het heel moeilijk om aan optredens te geraken. Aangezien we nog geen naambekendheid hadden en weinig of geen bekende covers speelden waren we volgens mij niet zo’n interessante keuze voor organisatoren. En misschien ook omdat onze groepsnaam eerder deed denken aan een carnavalsgroep dan aan een band die zich serieus bezighoudt met het maken van muziek.
Ongeveer een jaar later hebben we toen in eigen beheer een cd’tje opgenomen met 5 covers en 5 eigen nummers (waaronder de oerversies van ‘The Effect I Have On Women’ en ‘Damn You Women’). Dit cd’tje wekte toen de interesse van een klein platenbedrijfje waarmee we niet echt iets bereikt hebben, behalve dan dat ze ons in contact brachten met Walter Broes. Toen hebben we enkele repetities gedaan onder zijn deskundige oog en hebben we heel veel bijgeleerd over hoe een song te arrangeren.”

De band koos er voor om een iets andere koers te varen. Begonnen werd aan een herbewerking van bestaande nummers en het schrijven van nieuw materiaal. Ook werd gekozen om verder te gaan onder de naam Big Time Bossmen.

“Vanaf toen begon alles veel beter te lopen. Volgens mij in hoofdzaak omdat het muzikaal gewoon veel beter zat. We hoefden het publiek niet meer te overtuigen door ons uit te sloven in acrobatieke kunstjes op drum en contrabas, maar konden ze gewoon meekrijgen met de muziek die we speelden. In oktober 2015 hebben we toen een demo opgenomen met 3 nummers, onder leiding van Walter. Hoewel er weinig tijd was en we daardoor niet geheel content waren met het resultaat heeft deze demo toch de deuren geopend naar grotere festivals zoals Sjock, Bethune Retro en The Rockabilly Rave. Met deze demo hebben we ook Winne Penninckx van Rootz Rumble overtuigd voor het uitbrengen van onze full cd.”

Het vermoeden dat de band afkomstig is uit een ‘rockabilly-milieu’ blijkt niet helemaal te kloppen en ook van enige muzikale opvoeding bleek geen sprake. De rockabilly was niet eens het ‘startpunt’.

“In Oost-Vlaanderen is er niet echt een rockabilly-scene. In Gent hebben we wel bands als Fifty Foot Combo en Speedball Jr. maar dat is eerder surf. Om optredens te zien moest ik meestal richting Antwerpen en de Kempen (sinds vorig jaar ben ik ook verhuisd naar Turnhout).
Mijn ouders hebben weinig of geen invloed gehad. De eerste grote liefde was hard rock (AC/DC, Metallica, Motörhead,…). Op mijn 14de leerde ik AC/DC kennen en was direct verkocht.
Op Sjockfestival, waar ze een hardrock- en een rockabilly-podium hebben, leerde ik later rockabilly kennen. En ik was zwaar onder de indruk van de finesse waarmee de instrumenten bespeeld werden en hoe je met weinig of geen distortion en eerder subtiele drums echt kan rocken en opwinding kan genereren.”

De band heeft zich in diverse opzichten snel ontwikkeld. Op een bepaald moment zijn er in de muziek zelfs meerdere invloeden waarneembaar zoals swamprock, blues, soul en funk. Het moet “volkomen oprecht zijn”, aldus de Bossmen. Puristen hebben pech, voor concessies ben je bij deze mannen aan het verkeerde adres.

“We hebben in de band allemaal een brede muzieksmaak. Dus waarom zouden we ons houden aan de strakke omlijning van één muziekstijl? De enige regel is dat het goed moet klinken. Hierdoor vallen we soms niet zo erg in de smaak bij de puristen, maar dat moet dan maar. De creativiteit boven alles! We willen ook geen muziek maken die als enige doel heeft nostalgische gevoelens op te roepen naar een ‘betere’ tijd. Dit soort toneeltjes heeft mij trouwens nooit kunnen boeien. Ik hou van muziek die ‘in de werkelijkheid staat’ en over echte gevoelens gaat.”

Big Time Bossmen – Local Heroes Concert Missy Sippy – 23-10-2016

De zelfgeschreven teksten handelen naast een veelvuldig gebruikt thema als ‘vrouwen’, over onderwerpen uit het dagelijkse leven en zijn soms zelfs autobiografisch. Slechts eenmaal is er voor ‘Working On A Plan’ gebruik gemaakt van andermans werk en wel van Ruth Brown.

“Ik vind het belangrijk dat de teksten op zich iets te vertellen hebben. Dat er een idee achter zit en dat er niet zomaar wat clichézinnen op de muziek gezet worden omdat er nu eenmaal tekst op moet. Hierbij kan mijn inspiratie van om het even waar komen. Soms haal ik ze gewoon uit grappige observaties van dingen die ik rondom mij zie. En dikwijls haal ik mijn inspiratie ook uit eigen ervaringen. Het openingsnummer “Make My Way” komt bijvoorbeeld voort uit het opgeven van een hersendodende job als transporteur van runderkarkassen dat ik tien jaar (te) lang gedaan heb.
Wat Ruth Brown betreft, ik hoorde ‘5-10-15 Hours’ op een verzamel cd en was direct mee met het catchy refrein. Aangezien we dit nummer volledig naar ons eigen hand gezet hadden vonden we het wel waardig om het op de plaat te zetten.”

De naam Seatsniffers en dan die van Walter Broes in het bijzonder, zullen altijd onlosmakelijk met Big Time Bossmen verbonden blijven.

“The Seatsniffers was één van de eerste bands in het genre die ik leerde kennen. Ze zijn zeker van grote invloed geweest, mede omdat het ook één van die bands was die veel breder ging dan pure rockabilly en daardoor altijd verfrissend bleef.
Zoals ik al zei heeft de hulp van Walter ons op muzikaal vlak een grote sprong vooruit laten maken. Wat vooral goed was, was dat hij zonder omwegen zijn gedachten zei. Wat soms wel frustrerend was als hij een ingewikkeld muzikaal “hoogstandje” waar we repetities lang aan gewerkt hadden, in 1 zin met de grond gelijk maakte. Maar waar we hem bovenal dankbaar voor zijn.
Ik wil nog wel even het misverstand uit de wereld helpen dat Walter de producer zou zijn van deze plaat. Op één of andere manier is dit ergens ontstaan. Maar deze plaat werd opgenomen samen met Dirk Lekenne van studio Fandango. Het aandeel van Walter zit hem vooral in de bijscholing die we als band van hem gekregen hebben.”

Memorabele momenten tijdens een tournee / concerten?

“Misschien deze:
2 jaar geleden waren we geboekt om op het beginnerspodium van Sjock festival te spelen. Wij zagen dit als de grootste verwezenlijking tot dan toe en als hét moment om ons te laten zien aan het grote publiek. Maar 1 uur voor het optreden kreeg onze bassist (Bruno) totaal onverwacht telefoon dat zijn vrouw een maand te vroeg aan het bevallen was. Ik ben toen in allerijl met hem naar het ziekenhuis in Gent gereden alwaar Arthur (mijn petekind), gelukkig zonder al te veel complicaties, geboren werd. Maar geen optreden op Sjock dus. En misschien was dat nog een geluk want het jaar daarna werden we toen gevraagd om, i.p.v. op het beginnerspodium, op het grote podium in de tent voor een echt groot publiek te spelen.”

Dromen / Ambitie / Plannen voor de korte termijn?

“We zijn nu volop aan het werken aan nieuwe nummers. Hierbij wordt de lat hoog gelegd. Maar de eerste 3 nummers zijn af en, volgens mijn bescheiden mening, veelbelovend! De bedoeling is sowieso een 2de plaat te maken, maar het tijdstip hiervoor ligt totaal niet vast. We werken gewoon nummer per nummer af.
Ondertussen willen we natuurlijk zoveel mogelijk spelen en een zo groot mogelijk publiek bereiken. Tot nu toe speelden we reeds in Engeland en Frankrijk en er ligt reeds een optreden vast in Spanje. Enkele dromen zijn onder andere High Rockabilly (in Spanje), Viva Las Vegas of, waarom niet, Blues Peer.”

Lange termijn?

“World domination!”


Ook op Blues Magazine ...