Zijn overgrootmoeder was een Vaudeville-muzikante die optrad tijdens medicine-shows en met al Jolson tourde, grootvader was een sharecropper in Mississippi en moeder was een talentvolle boogie-woogie pianiste. Het is daarom niet verwonderlijk dat Ben Prestage vanaf zijn eerste levensdagen opgegroeide met de Mississippi cultuur en blues traditie. De banjospeler die naast hem woonde spoorde de jonge Ben op ertoe aan dit instrument te gaan bespelen. Na zijn verhuizing naar de staat Florida nam hij de Mississippi Country Blues van zijn geboortegrond en ontwikkelde daaruit een eigen interpretatie van de Florida Swamp Blues. Deze stoofpot van “muddy-water meets black-water” bezorgde hem vele optredens van Californie tot North Carolina tot in de Florida Keys. Hij speelde op grote blues- en folk-festivals, allerlei soorten bars en af en toe op een straathoek in de stad. Zo speelde Ben Prestage een tijd lang op de beroemde in Beale Street in Memphis waar hij zijn plek deelde voor het New Daisy Theatre met de legendarische Robert Belfour en de jongere bluesman Richard Johnston. Die laatste inspireerde hem om als straatmuzikant in “the Blues capital of the South” zijn muziek een nieuwe richting te geven. Aan de gitaar en banjo voegde hij een cigarbox-gitaar toe (gemaakt door John Lowe). Deze gitaar bestaat uit sigarendoos voorzien van twee besnaarde bezemstelen die onafhankelijk van elkaar uitversterkt worden. Daarnaast bespeelt hij met behulp van pedalen met zijn voeten de drums. Op deze manier creëert Ben Prestage een eigen stijl blues die zorgt voor een stroom van lege flessen en volle dansvloeren.

Ben Prestage

In gesprek met … BEN PRESTAGE
Door Joris Pietersen

Het is inmiddels ruim 3 jaar geleden dat de Amerikaanse Ben Prestage voor het eerst op een Nederlands podium te zien was en in die tijd is hij uitgegroeid tot een zeer graag geziene gast op veel podia en festivals. Zijn energieke blues en country mix heeft een geheel eigen stijl en spreekt een zeer diverse groep muziekliefhebbers aan.

Voeg daarbij toe zijn expressieve gezicht en Boheemse uiterlijk en wat je krijgt is een one-man band met een enorm hoge authenticiteit. En Prestage zorgt er wel voor dat hij de term one-man band eer aan doet. Gitaar, drums, harmonica en zang, hij doet het allemaal en hij doet het allemaal tegelijk. Als je hem ziet is het moeilijk voor te stellen dat hij ooit iets anders is geweest dan muzikant, en dat hij thuis ‘gewoon’ een vrouw en dochter heeft.

“Je komt uit een familie waar muziek al lange tijd een belangrijke rol speelt. Stond het al snel vast dat ook jij muzikant zou worden?”

“Eigenlijk wel. Mijn opa en oma komen uit de Mississippi, waar de muziek altijd belangrijk is geweest, en zij reisden veel rond door het gebied om muziek te maken. Mijn moeder speelde piano en mijn vader gitaar. Zo was hij de eerste die mij wat akkoordjes liet horen en spelen, ik was toen nog geen 5. Later, toen ik naar school ging, leerde ik trompet en rond mijn 12e wilde ik echt gitaar leren spelen. Sindsdien heb ik dit mijzelf aangeleerd.”

“En na je school? Heb je ooit gestudeerd of een baan gehad?”

“Al vanaf mijn 14e heb ik gewerkt voor mijn geld, ook parttime tijdens mijn highschool periode. Toen ik op mijn 17e naar college ging vond ik een school die mijn collegegeld wilde betalen op basis van deelname in de schoolband, ze hadden namelijk nog iemand nodig die hoorn kon spelen. Ik heb maar gezegd dat ik dat kon zodat ik de beurs zou krijgen. Ik had toen nog 2 weken om mezelf het instrument te leren spelen voor onze eerste lessen. Het is nog gelukt ook.”

“Sinds wanneer leef je van de muziek?”

In het tweede jaar van college, ik was toen een jaar of 18, 19, speelde ik al betaalde gigs en ik begon ik er wat geld mee te verdienen. Rond die tijd besloot ik te stoppen met mijn opleiding om te kijken of ik er serieus werk van zou kunnen maken, met de gedachte dat ik altijd nog terug kon naar school mocht dit niet lukken. Ik heb toen een paar jaar 9 optredens per week gehad, in combinatie met een parttime baan. Een jaar later besloot ik ook mijn baan op te zeggen om te kijken of dat zou lukken. Ook hier gold dat ik altijd nog terug kon om een nieuwe baan te vinden. Gelukkig is dat nooit nodig geweest.”

“Zo’n 3 jaar geleden ben je bekend geworden in Europa, waaronder natuurlijk ook in Nederland. Hoe is dat zo gekomen?”

“Inmiddels tourde ik al door de hele Verenigde Staten, maar nog nooit daarbuiten, tot op een dag een Nederlandse manager een Youtube filmpje van mij zag. Misschien had hij toen teveel geld, ik weet het niet, maar ineens kreeg ik van hem een email. Hij was erg enthousiast na het zien van het filmpje en vroeg of ik niet een keer naar Nederland zou kunnen komen voor een optreden. Ik dacht OK, fuck it, en ben gegaan. Dat pakte goed uit en via wat optredens in clubs en op festivals ben ik bekender geworden in Europa. Nederland was echter mijn allereerste stap naar het buitenland.”

“Heb je niet ook met Ian Siegal getourd?”

Jazeker. We hadden eens afgesproken samen wat te doen. Ik had hem nog nooit gezien en hij mij ook niet, maar vanaf het moment dat we allebei een gitaar pakten was het raak. We spraken niks af en speelden een voor een nummers, je wist nooit wat er ging komen. Het werkte echter hartstikke goed en zo hebben we een kleine tour gedaan. Wat ook helpt is dat Ian een fantastisch persoon is, bij hem is er werkelijk geen enkel verschil tussen hoe hij is op het podium of ernaast. What you see is what you get. Ik vind dat prachtig.”

“Het blijft indrukwekkend om te realiseren dat je alle instrumenten zelf tegelijkertijd speelt. Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?”

“Dat is echt een kwestie van uren maken. Er zijn muzikanten waarbij het allemaal makkelijk lijkt en sommigen zeggen zelfs dat het een natuurlijke aanleg is. Ik weet zeker dat zulke mensen liegen. De enige manier om goed te worden op een instrument of meerdere instrumenten tegelijk, is keihard ervoor te werken, eindeloos te oefenen en gigantisch veel uren te maken.”

“Inmiddels heb je al een tijdje een nieuwe plaat uit, One Crow Murder. Is ook die in zijn geheel live opgenomen? En wat kunnen verder verwachten in de toekomst?”

“Ik heb inderdaad alles zelf live opgenomen, op zo’n 2 a 3 nummers na waarin ik een steel guitar heb gedubt. Verder is er weinig mee gebeurd en dat was precies wat ik wilde. Na de zomer neem ik een maandje vrij om door te brengen met mijn vrouw en dochter, maar vanaf oktober ben ik weer op pad. In december ga ik opnieuw de studio in en dan wil ik een plaat maken die de kant op gaat van de roots en de bluegrass. Ik kijk er nu al naar uit.”

Voordat die plaat echter in de winkels ligt speelt Ben een Nederlandse tour waarbij hij dwars door het land podia zal aandoen. Om eens een concert van Ben Prestage te zien hoef je dus weinig moeite te doen!

Ben Prestage

Ben Prestage On Tour – Oktober 2012

dinsdag 2 oktober: Live uit Loyd, Rotterdam (Radio Rijnmond, middag)
woensdag 3 oktober: Boulevard, Den Bosch

vrijdag 5 oktober: Goezot, Turnhout
zaterdag 6 oktober: Volksdorfer Blues Festival, Hamburg
zondag 7 oktober: Paco Plumtrek, Almelo
woensdag 10 oktober: Dorpscafé, Bleswijk
donderdag 11 oktober: The Rambler, Eindhoven
vrijdag 12 oktober: Cowboy Up, Waardamme (B)
zaterdag 13 oktober: Ketrock Festival, Meijel
zondag 14 oktober: Crossroads, Antwerpen (B)
maandag 15 oktober: La Truite, Houfalize (B)
woensdag 17 oktober: Bluescafé, Apeldoorn
donderdag 18 oktober: Mustang Sally, Sittard
vrijdag 19 oktober: Blauwe Wolk, Zottegem (B)
zaterdag 20 oktober: Festival JC Electra, Sliedrecht
zondag 21 oktober: De Waag, Haarlem
dinsdag 23 oktober: Cultuurhuis, Heerlen
woensdag 24 oktober: Het Hof, Zaltbommel
donderdag 25 oktober: de Bunker, Gemert
vrijdag 26 oktober: ‘t Keerpunt, Spijkerboor
zaterdag 27 oktober: Blues Americana, Burgum
zondag 28 oktober: Bluescruise Culemborg – Wijk bij Duurstede

Ben Prestage


Ook op Blues Magazine ...