DSCI0820

In gesprek met Ben Poole.

Tekst: Andre Wittebroek

Vrijdag 20 februari was de Ben Poole Band te gast in zaal Der Schwarzer Adler in Rheinberg waar ze speelden voor een uitverkochte zaal. Het was het eerste optreden van een korte toer door zeven Europese landen. Met boekingsagente Florence Miller was afgesproken een interview te doen die dag. Echter vertrokken de bandleden s’ morgens vroeg uit Engeland en arriveerden daardoor laat in de middag in Rheinberg. Opbouwen, een soundcheck en eten en daarna direct het podium op, zorgden ervoor dat het gesprek pas na de show en merchandise kon plaatsvinden. Het was dan ook ver na middernacht voordat we konden beginnen.

Het laatste interview dat Blues Magazine met je had was zo’n drie jaar geleden in blueszaal The Nix in Enschede. Daar speelde je met een andere band dan die van vanavond. Toen had je Barry Pethers op bas en Alan Taylor op drums. Een geweldige ritmesectie vond ik dat. Waarom die verandering?

In die periode was mijn muziek vooral op de stevigere bluesrock georiënteerd. De afgelopen vier jaar heb ik me muzikaal toch wat veranderd. Omdat je ouder wordt verandert je muzikale blik ook. Er komen meer invloeden van buitenaf binnen, je krijgt andere interesses en wilt je blijven ontwikkelen. Omdat mijn muziekbeeld verbreedde wilde ik dat op het podium ook kunnen laten zien. Dus hebben we er een toetsenist aan toegevoegd. Het geeft veel meer mogelijkheden en zo is Steve Watts erbij gekomen. Omdat Barry Pethers meer thuis wilde zijn, hij is een nu café begonnen waar hij ook optredens wil organiseren, zocht ik een andere bassist. Nu was de gelegenheid daar om als bassist Mat Beable en Craig Bacon op drums voor deze toer mee te nemen. Deze twee kennen en spelen al jaren bij elkaar. Zo spelen ze ook vaak samen bij de Nimmo Brothers. Ze zijn de perfecte vervanging voor Barry en Alan, waarmee ik nog zeer goed bevriend ben.

In je interview drie jaar geleden vertelde je dat je een meer allround artiest wilde worden en dat dat een van je doelstellingen was. Is dat volgens jou uitgekomen?

Jazeker. Zoals al gezegd wilde ik meer, zoals eigen nummers schrijven, beter omgaan met mijn stem waarvoor ik zangles heb genomen, een goede opbouw in de songs te krijgen en ook wat andere muzieksoorten in mijn repertoire te krijgen. Het muziekpalet is volgens mij duidelijk breder geworden.

DSCI0833

Ik (Andre) ben het daar helemaal mee eens na wat ik gezien heb vanavond. De muziekstijlen wisselen elkaar meer af. Van bluesrock, naar blues, naar rock, soms een meer poppy song ertussen en ook nog een akoestisch gedeelte m.a.w. veel meer variatie. Verder vind ik je muzikaal veel gerijpter (ook fysiek, nu een baard!).

Dank je, dat was nu precies de bedoeling en het publiek vond het ook mooi. Men was erg enthousiast en dat we voor meerdere toegiften terug moesten komen zegt genoeg. We hebben er zelf erg van genoten, vooral omdat dit het eerste optreden van 2015 was en je benieuwd bent hoe men reageert. Ook op de nieuwe nummers. We hebben er veel gespeeld zoals Gonna Win You Over, Stay At Mine, I Don’t Want To Love You Anymore, Time Might Never Come. Ze kwamen goed aan bij het publiek wat altijd zo positief is hier in Der Schwarzer Adler. Het is al de derde keer dat we hier spelen en steeds komt er meer publiek elke keer en vanavond voor het eerst a full house! Eigenaar Ernst Barten: bedankt dat je ons al geboekt hebt toen niemand ons hier nog kende!

Wat is er nog meer veranderd de laatste drie jaar?

We hebben veel meer optredens gekregen en spelen nu ook steeds meer in andere landen. Toen waren we alleen nog maar in de U.K. en een paar keer in Nederland geweest. Deze korte toer spelen we al in zeven landen. Wat dat betreft gaat het nu heel goed. Ook dankzij Florence Miller van Florence Miller Agency die onze boekingen op het vasteland doet. Wanneer we terug zijn van deze toer gaan we naar de UK terug en hebben daar dan achtendertig shows. Waar ik heel trots en blij om ben is dat ik tussen onze optredens door, bij Kenny Wayne Shepherd in Engeland het voorprogramma mag doen. Dat is een echte eer en helpt enorm met promo natuurlijk. In juni en juli spelen we in Spanje en Polen en in september Nederland, België en Duitsland. We hebben niets te klagen en zijn er zeer blij mee. Dank je fans! Dat had ik allemaal vier jaar geleden allemaal niet kunnen denken.

Hoe is de live CD ‘Live At The Royal Albert Hall ‘ tot stand gekomen? Zeer bijzonder om dat voor elkaar te krijgen toch?

We speelden 31 oktober 2013 daar op het Londens Blues Festival en de BBC maakte opnames van de hele avond, dus van alle bands die daar speelden. Toen we onze opnames hoorden vonden we die zo goed, dat we de BBC gevraagd hebben of we ze mochten gebruiken voor een CD. En dat mocht. Wel moest op de CD vermeld worden dat de BBC de opnames had gemaakt, zeer terecht.

Kunnen we binnenkort nog een nieuwe CD van jullie verwachten of zijn jullie daar nog niet mee bezig?

We zijn ermee bezig , schrijven al nummers. Wayne Proctor, die veel met Aynsley Lister werkt en diens CD ‘Home‘ heeft gemixt, is de producer en de bedoeling is in mei met de opnames te beginnen. Bob Fridzema, toetsenist bij King King, doet ook mee. Wayne Proctor speelt momenteel ook bij King King op drums. We werken veel samen met deze mensen van The Nimmo Brothers en King King. Muzikanten wisselen ook mee, dat is geen enkel probleem: ze zijn zo goed! Net als de CD ‘Live At The Royal Albert Hall ‘ zal de CD uitgebracht worden door Manhatonrecords.

Inmiddels is het bijna half twee en de andere bandleden staan al een tijdje te wachten om naar het hotel te gaan, het was tenslotte een erg lange en vermoeiende dag en morgen (straks) alweer vroeg op. Bedankt Ben en tot spreeks met Blues Magazine maar weer!

Jij bedankt voor het lange wachten en de lezers van Blues Magazine hoop ik te ontmoeten bij een van mijn shows in de toekomst. Hopelijk tot dan!

DSCI0834

Links:
www.benpooleband.com

Zondag 8 maart staat de Ben Poole Band in Cafe Koster, Groningen


Ook op Blues Magazine ...