Recensie: Love is Here…Peter Corn
Format: Vinyl / Label: Waylo Records / Release: september 2012

Tekst en Interview; John Maes

Als je door de Kalverstraat loopt en het winkelende publiek vraagt of zij blueszanger Peter Corn kennen, zullen de mensen je met grote vragende ogen aankijken. Een paar straten verder op in de Utrechtse straat in de vermaarde muziekwinkel Concerto ligt echter wel de fonkelnieuwe zwarte parel ‘Love is Here’ van deze Amsterdamse Blues/soul-man in de vinyl schappen te pronken om nieuwsgierige blues liefhebbers te verleiden tot een luisterexperiment. Ik had ook nog nooit van deze blueszanger gehoord. Komt ie uit Mississippi, Memphis waar de plaat is opgenomen? Nee, we hebben het hier over een rasechte Amsterdammer opgegroeid aan de grachten in de jordaan aka Peter Koorn die ooit begon als zanger van soul band The Alfredo Brothers en ooit het voorprogramma van Solomon Burke verzorgde.

Het album ‘Love is Here’ is enkel op vinyl uitgebracht en dan heb je mij als liefhebber  al te pakken natuurlijk. Zeker als de eerste klanken associaties oproepen aan de zang van Chris Farlowe (o.a. Colosseum). Peter heeft een vergelijkbare aangename, donkere zware stem waar je lekker bij weg kunt zwijmelen, zoals in het nummer ‘Hello my Brother’. De muziek kenmerkt zich in een mix van soul, blues en rythm&blues. De bekende bluesthema’s passeren de revue in de lyrics; vriendschap in moeilijke tijden en het verliezen van je grootste liefde. De nummer kenmerken zich als een soort slow-blues en worden ingetogen gezongen op rustige voorkabbelende ritmes met warme achtergrondkoortjes. In het nummer ‘I can’t stand it’ gaat Peter wat wilder te keer en proef je de kroegensfeer van Bealestreet. Een van de mooiste nummers is ‘Pain’ waar Peter een duet zingt met Tameka Big Baby, een lokaal bekende zangeres uit Memphis. Ik vind het knap dat een toch redelijk onbekende Amsterdamse bluesman het voor elkaar krijgt om zijn plaat opgenomen te krijgen in de vermaarde Willie Mitchell Royal Studios te Memphis en draag deze productie een warm hart toe en kan iedereen aanbevelen om de gok te wagen. Als je toch een dagje Amsterdam pakt, ga langs Concerto en zoek ‘m op in de vinylschappen. ’s Avonds kun je dan nog lekker onder het genot van een biertje bij bluesbar Maloe Melo.

Peter Corn

John Maes in gesprek met Peter Corn; 

Wat zijn je inspiratie bronnen als het gaat om maken van muziek en het schrijven van je eigen nummers?

Ik ben geïnteresseerd in maatschappelijke onderwerpen als sociale ongelijkheid en oorlog en vrede. Verder inspireert de liefde mij altijd als onderwerp, waarbij ik put uit mijn persoonlijke ervaringen, maar ook uit de verhalen die mijn directe omgeving en vrienden aandragen. Ik ben altijd enorm geïnspireerd door de verhalen over geschiedenis en strijd voor behoud van cultuur en identiteit van  indianen in Noord Amerika en de Holocaust heeft mij als indirect betrokkene enorm beziggehouden. Maar strijd voor vrijheid en kleinschalige democratie heeft altijd mijn warme ondersteuning. Schrijvers als Bob Dylan, Dee Brown, Marvin Gaye, John Lennon, maar ook Hans Kresse en Hugo Pratt gaven hier uitdrukking aan en spraken mij met hun mondiale visie daarom enorm aan. Qua gitaarspel ben ik het meest geinspireerd door Johny Lee Hooker en Albert King. Qua zang door Ov Wright/Brook Benton/The Ink Spots/Wilson Picket en alles wat aan soul zangers voorhanden was.

Het schrijven van eigen nummers was voor mij altijd een vanzelfsprekendheid. Ik werk vanuit een gitaarlick of bedenk een akkoorden patroon waar een spanning in moet zitten, waardoor de compositie interessant is. Het kan ook zijn door timing van de break. Daarna komen de woorden of een hook, titel waarna de rest van de tekst volgt. Als het niet in een half uur op papier staat werkt het nummer voor mij niet en laat ik het voor wat het is. Negen van de tien keer wordt het dan nooit meer een af nummer.

Hoe en waarom is de Lp in een studio in Memphis opgenomen? Wat zijn je drijfveren geweest om dit avontuur aan te gaan?

De lp is opgenomen in de Royal Studios van Willie Mitchell. Vanaf ‘Can’t get next to you’ van Al Green tot  en met ‘Straighten in out’ van Ov Wright en Ann Peebles ben ik een grote fan van alles wat Willie Mitchell heeft geproduceerd. Het was voor mij dan ook een droom toen ik in december 2011 in gesprek raakte met zijn zoon Boo Lawrence Mitchell, die na het overlijden van Willie Mitchell in 2010, de nieuwe studio manager en producer werd. Ik vroeg Boo of het mogelijk zou zijn samen met de Hodges Brothers (de originele Hi record bezetting, die alle Al Green en Ov Wright en Ann Peebles platen inspeelde) opnames te maken en werd na het beluisteren van mijn eerste cd Soul Enough uitgenodigd om dit te doen! Zelfs Teenie Hodges (componist ‘Take me to the River/Love and Happyness) was aanwezig en speelde gitaar op 6 composities. De andere 2 partijen en een lead partij op ‘How I Wish’ speelde ik zelf op aandringen van Teenie, omdat hij mijn gitaarsound intens en soulfull vond. De opnames voor ‘Love is Here’ vonden plaats in februari en maart 2012. Ik werd tevens uitgenodigd om de onthulling van een monument ter ere van Wilie Mitchell zijn verdiensten bij te wonen en maakte zo kennis met Bobbie Bland, Otis Clay en Tameka Big Baby, een plaatselijk bekende soul zangeres die het nummer Pain op mijn plaat heeft meegezongen. Na de opnames stelde Boo voor om het album uit te brengen op het Waylo records label. Het soul label dat Willie Mitchell heeft opgericht en waarop soulzangers als Otis Clay en Lynn White en David Hudson zijn uitgebracht en nu dus mijn plaat, waar ik geweldig trots op ben!

Heb je in de periode dat je in Memphis was nog opgetreden in een van die blueskroegen daar?

Ik heb gejammed in Wild Bill’ s. Dat was aardig wild….. en was personal quest in een underground soul club waar lokale memphis artiesten als al green en tameka big baby langkomen. Daarna hebben we nog met Boo en zijn vrouw in een lokale cowboy tent een stake gegeten, waarna een waar kroeg gevecht uitbrak tussen een cowboy en hippie belager, oh yeah!

Een speciale reden waarom het album specifiek op vinyl is uitgebracht?

Love is Here is mijn verhaal over liefde, oorlog en vrijheid. Het zijn mijn beste songs en ik wilde ze daarom op vinyl hebben. Iets echt tastbaars in mijn handen hebben. De plaat is gemastered door Lary Nix, de masteraar van alle Hi record en Stax soul platen. Dit samen met de Hodges brothers, mijn donkere stem samen met die van Tameka Big Baby en Lannie mc Millan op Hello my Brother en de productie van Boo Lawrence Mitchell moest gewoon op vinyl. Ik sluit niet uit dat toch nog een cd uitkomt of mogelijk een nummer op i tunes of zo, maar voor nu is het vinyl!

Ga je nog meer optredens binnenkort ter promotie van de LP?

Ik zal naast radio promotie en intieme lokale concerten, in overleg met mijn management Bert Bijlsma een presentatie doen van de lp in Paradiso. Ik verwacht in januari en dan een kleine tour doen. Mijn doelstelling is met de Memphis bezetting in 2013 het North sea jazz te doen met een Memphis soul revue vanuit de Willie Mitchell Studio. Hier wordt door Waylo records aan gewerkt door naast mijn album binnenkort het album This is Memphis uit te brengen waar een album en tevens een film van verschijnt.


Love is Here…Peter Corn 

01 Pain
02 Love is Here
03 How I Wish
04 Highway Limit
05 If You Long For Me
06 I Can’t Stand it
07 Kiss And Squeeze
08 Hello My Brother


Ook op Blues Magazine ...