20e Grolsch Blues Festival Schoppingen (Duitsland)
11 & 12 Juni 2011

Line-Up:
Otis Taylor, Sonny Landreth, Meena Cryle & The Chris Fillmore Band, DeWolff, Nina Attal, Lil’ Ed & The Blues Imperials, Ana Popovic, Mike Zito, John Nemeth, Ryan McGarvey, Roland Tchakounte


Tekst: Andre Wittebroek ; Foto’s: Marco van Rooijen
Compleet fotoalbum (346 foto’s), zie http://www.oypo.nl/pixxer.asp?id=5C2591C031128072

Net als  alle jaren hiervoor kan ik weer beginnen met alleen maar lovende woorden voor alles. Organisatie, stemming,  muziek, het weer ;  helemaal perfect! Het waren weer 2 topdagen!!  Richard Hoelscher en de mannen  van MC Friends Of The Road hadden weer een geweldig programma samengesteld,  zeker gezien  de beperkte  financiële middelen die voorhanden zijn bij dit festival. Werkelijk een topprestatie. Wie  van de lezers kent  Roland Tschakounte, Nina Attal, Ryan McGarvey, Lil Ed’ en Meena Cryle bijvoorbeeld, maar Richard vindt ze voordat ze bekender worden en dat elk jaar weer.

DeWolff

Zaterdagmorgen met Marco en vriend George in de auto op weg naar het festival om ons weer te laten verrassen. Om 15.30 precies begon  het met Roland Tschakounte uit Frankrijk en al direct een van de  hoogtepunten.  Hij komt oorspronkelijk uit Kameroen en zingt  hoofdzakelijk in de taal  van zijn volk:  Bamileke, zijn stem is vol, warm,  donker en  hij speelt ook akoestisch gitaar. De stijl is erg relaxt, vloeiend en je wordt er heerlijk ontspannen van.   Het is sterk ritmisch en  lijkt op J.J.Cale maar dan  met een mix van Afrikaanse en Amerikaanse blues.  Deband bestaat verder uit een geweldige gitarist Mick Ravassat, die schitterend gevoelig en soms ook pittig tegengas aan Roland geeft.  Matthias Bernheim op percussie maakte het plaatje compleet. Een echte ontdekking!   Het was hun eerste show in Duitsland en ze willen ook graag  naar  Nederland en verder  naar Noord Europa en zoeken hier nog een promotor (interesse? neem dan contact op met BluesMagazine). Ze zijn het absoluut waard!

Roland Tchakounte & Band

De volgende artiest  is   de nog jonge Amerikaanse zanger/ gitarist Ryan McGarvey die  hier zijn Europese primeur heeft.  Hij maakt er een geweldig optreden van. Wat een kanjer.  Er zijn  veel  overeenkomsten  met Joe Bonamassa te zien, hij  is er ook een vriend van. Zeer gevarieerd spel, technisch out of order, jong, op zijn vierde  begonnen, hij schrijft bijna alle nummers zelf en de stijl is melodisch, vloeiend en gevarieerd. Verder valt zijn goede stem op. De ritme sectie bestaande uit Justin J. McLauchlin op bas en Michael Chavez op drums spelen strak maar volledig in dienst van Ryan. Deze jongen komt er wel!  M.b.t. mijzelf: niet veel gitaristen laten mij met de mond vol tanden staan de eerste keer dat ik ze live zie : Joe Bonamassa, Frank Zappa, Jan Akkerman, Michael Burks,  die wel,  en dus nu aangevuld met Ryan McGarvey.  Zegt genoeg!

Ryan McGarvey

Ryan McGarvey

Helaas heb ik van John Nemeth niet veel gezien ( wel gehoord ) vanwege een interview met Roland(volgt later). Ik kende hem niet maar zijn stem is erg goed, beetje rauw en hij bespeelt de mondharmonica geweldig. De muziek zit  met vol blues-, soul-, en funkinvloeden en ging erin als de bekende zoete  koek, erg dansbaar en er  werd dan ook volop op geswingd. Een prima keuze.

John Nemeth & Band

Na Nemeth was het de beurt aan iets speciaals  Ana Popovic met  band in combinatie met Mike Zito nog  aangevuld met een blazerssectie.  Vorig jaar Ana nog voor BM geïnterviewd en diverse keren gerecenseerd dus details laten we maar even achterwege. Ze begint  het optreden alleen en opent met het bekende  stevige Hope You Don’t Mind en de stemming zit er meteen en verdwijnt ook niet meer. Als na enkele songs Mike Zito het podium betreedt begint het helemaal  te knallen; de rauwe, “vuile”stem van Mike combineert uitstekend met die van Ana.  Gitaarduels worden uitgevochten en in het midden van de show  wordt  veel gejamd, soms wat te lang naar mijn bescheiden mening.  De muziek staat  verder als een huis en wat opvalt is het spelplezier van allemaal. De blazerssectie , bas en trompet, geven het geheel nog een extra dimensie. Het publiek reageert zeer enthousiast en daar reageert dan de band weer op; prima communicatie tussen beiden, zo  ontstaat  er een heerlijk bluesfeestje!    ( P.S: Manni  findet die Band gut!  Hij weet wat ik bedoel!)

Ana Popovic / Mike Zito Big Band

Ana Popovic / Mike Zito Big Band

Als laatste van de dag is het de beurt aan Lil Ed’ & The Blues Imperials. Pas geleden speelde hij op het Highlands festival in Amersfoort en  daar was men er ook erg enthousiast over.  Gitarist, zanger en songwriter Lil Ed’Williams formeerde de band 20 jaar geleden en het is een geoliede partybluesband van de eerste orde geworden. In 2009 ontving men de Blues Music Award als band van het jaar. Lil  zal waarschijnlijk een afkorting zijn van little omdat het een kleine man is ,maar met een groot blueshart. Hij danst, springt, lacht, grijnst maar speelt ook nog eens prima. Vrolijke blues!!

Lil Ed' & The Blues Imperials

Zondag beginnen we met de Franse Nina Attal Band. Nina is een kleine vrolijke  opdonder van nog maar 18 jaar maar ze beweegt zich over  het podium als een doorgewinterde muzikante. Het heeft in haar presentatie veel weg van Lil Ed’.  Nina heeft een goede uitstraling, erg spontaan en ongedwongen .De muziek is hier meer funky, zeg maar funkyblues met een heerlijke groove. Stl staan is niet mogelijk!  De band bestaat uit  7 personen inclusief  orgel en 2 blazers die een extra dimensie en swing  aan de muziek geven. Het heeft veel invloeden van Stevie Wonder, vooral door het orgel.Nina heeft een mooie  stem die met de leeftijd alleen maar  kan groeien.Net als Tchakounte  is het hun eerste optreden in Duitsland , maar ze zijn ook zeer geschikt voor Nederland. (Ik vroeg haar  bna  de CDverkoop om een interview en dat vond ze prima. Begin ik in het Engels : i don’t speak English! Dan maar in het Duits: I don’t speak Doets! Only French!! Dus toen maar in het Frans gedaan! Lang geleden op de HBS gehad, kom nog regelmatig in Frankrijk (wijn) maar een interview onvoorbereid in het Frans is wel andere koek. Ze vond dat het erg goed ging en het verslag ervan volgt later. Ik was best wel een beetje trots op Bluesmagazine met al die talenkennis in huis…

Nina Attal & Band

Dan volgt De Wolff. Hierover  waren de meningen nogal verschillend en dat is ook wel logisch. Enkele oudere mensen die van rustige , akoestische blues houden vonden het veel te wild, rauw en hard. Dat laatste klopte in het begin zeker;de luidprekers aan de linkerkant van het podium vervormden flink , niveau moest lager en toen dat geregeld was klonk het veel beter. Na het Rockpalast optreden in  oktober  (zie verslag BM) gaat het erg goed in Duitsland. Op die enkeling na, ging het publiek helemaal uit zijn dak. Een Duitse man zei me: Ik deed de ogen dicht en was weer terug in mijn jeugd, ik hoorde  The Doors, Soft Machine,  Pink Floyd Cream, Exception, Focus en dat alles door 1 band!! Wahnsinn!! Het gevolg: Ze verkochten de meeste CD’s ooit na een optreden, men had niet eens genoeg bij zich, zoveel!!

DeWolff

DeWolff

DeWolff

De Oostenrijkse Meena Cryle & The Chris Fillmore Band overtuigden met hun Jazz/Funk/Blues. Meena zingt en speelt ook gitaar. Haar stem is ontzettend krachtig en soulful. Ze is een gepassioneerde artieste die helemaal opbloeit op het podium, haar act heeft wel wat weg van Dana Fuchs. (niet zo knap, wel zo geïnspireerd).  Chris Fillmore  viel op door zijn geweldige gitaarsolo’s die naadloos bij de muziek pasten: niet te lang maar zeer functioneel. Ook de kleine bassiste gaf door het swingende spel  een funky touch aan het gehele plaatje.

Meena Cryle & The Chris Fillmore Band

Meena Cryle & The Chris Fillmore Band

Meena Cryle & The Chris Fillmore Band

Dan komen we bij Sonny Landreth, de meester van de slidegitaar.  Een fan vertelde mij dat er maar 2 slidegitaristen zijn aan de absolute top: Derek Trucks en inderdaad deze Sonny. Persoonlijk niet mijn muziek, ik ben meer van de stevigere blues, maar  wat een kunstenaar op de slide. Aangezien ik vooraan stond (pers)  waren zijn technieken schitterend te zien en je moet het zien om het te geloven.  Verder veel meer power dan ik verwachtte.  Op het podium komt hij wat stijf en ongeïnspireerd over omdat hij bijna geen contact zoekt met het publiek. Ook vond ik het oeverloze stemmen van de gitaar tussen de nummers erg storend. De liefhebbers, en dat waren er  velen, kwamen  wel volledig aan hun trekken door het virtuoze spel  en daar gaat het tenslotte ook om! Na afloop in de bus nog kort gebabbeld en hij vertelde moe te zijn aan het eind van de tour en  daardoor ook niet naar zijn fans ging voor handtekeningen en CD verkoop.

Sonny Landreth

Als uitsmijter en knaller van het festival dan Otis Taylor en Band met zijn Tranceblues en Punkblues..  Ik had nog nooit van Tranceblues gehoord maar nu weet ik wat het is.  Krachtige beat en groove, bijna monotoon, zeer ritmisch, stevig, swingend, dansbaar, funky. Daartussenin  is er  veel ruimte voor geweldig gitaarwerk, drumsolo, bassolo, tubasolo, mondharp. Otis, een man van begin 60, heeft zich omringd met jonge mensen en dat weerspiegelt zich in zijn podiumpresentatie. Hij heeft veel contact met zijn band, lacht veel, maakt grappen, bespeelt het publiek magistraal. Hij  doet een rondje publiek als hij mondharmonica speelt en betrekt iedereen in zijn eigen bluestranceparty! Een werkelijk fantastische afsluiting van het festival. Graag had ik hem geïnterviewd maar helaas moesten we direct na afloop weer richting Nederland. Otis komt dit jaar op net North Sea Jazz festival dus als je er bent zou ik zeker naar hem gaan kijken. Je ziet echt  een anders stijl dan je gewend bent. Aanrader!!

Otis Taylor & Band

Otis Taylor & Band

Conclusie:

Blijkt duidelijk uit het bovenstaande: weer supergezellig,  weer uitstekende muziek, weer nieuwe bands ontdekt, weer een perfecte organisatie en weer mooi weer!  Dat het Grolsch Schoeppingen Bluesfestival vorig jaar is verkozen tot het beste Duitse Bluesfestival is niet meer dan terecht, dat is nu weer  overduidelijk bewezen!

BluesMagazine wil  iedereen  hartelijk bedanken voor de zeer prettige ontvangst en hulp bij alles!

Compleet fotoalbum (346 foto’s), zie http://www.oypo.nl/pixxer.asp?id=5C2591C031128072

DeWolff