Hevank Dofferblues 2012

Schaijk
Zaterdag 3 november 2012

Joanne Shaw Taylor (9 van 10)

Tekst & Foto’s : Wil Wijnhoven, i.s.m. Bluesbreeker.nl
Meer foto’s, zie fotoalbum Hevank Dofferblues 2012

Er is wel haast ieder weekend een bluesfestival of een bluesconcert in heel Nederland. Soms maak je keuzes op basis van de line-up, soms op de locatie en soms op de afstand. En misschien zijn er nog wel meer zaken waarop je je keuze bepaalt.
Ik heb zaterdag 3 november gekozen voor Hevank Dofferblues in het Brabantse Schaijk. De keuze is bepaalt door de line-up, de locatie en de afstand.
Wat de line-up betreft is dat wel voor mekaar met bands uit binnen- en buitenland met daarbij ook nog diverse muziekstijlen. Twee podia staan er klaar in café/zaal De Potter om het blues minnende publiek te ontvangen met lekkere muziek voor een gezellige avond.

Blue Monday (1 van 7)

In de grote zaal is Blue Monday de band die deze editie van het festival mag openen. Met een bijzonder fraaie setlist bestaande uit covers en eigen werk zorgen zij al meteen voor een goede sfeer. Mij weten ze in ieder geval te overtuigen van hun kunnen zeker als ze nummers van The Hoax op waardige wijze vertolken. ‘High Expectation’ ’20 Ton Weight’  zijn nummers die er wel inhakken. En erg gecharmeerd raak ik van hun eigen nummer ‘Doin’ Time On Highway 44’. Een compositie die laat horen dat hier kwaliteit op het podium staat. Het harpspel van frontman Alex van Gelder zoals hij dat in ‘Taxi’, een nummer van Guy Forsyth, is gaaf. Een sterk optreden wordt afgerond met een gave uitvoering ‘Going Down South’.

Ondanks dat de band zijn uiterste best doet moet ik zeggen dat het geluid niet zo perfect klinkt. Iets waar ik meerdere bezoekers over hoor klagen, helaas zal dat hier de hele avond het euvel blijken te zijn. Vooral bij het optreden van Joanne Shaw Taylor openbaart zich dit heel erg. Maar dat alles doet toch niet af aan de kwaliteiten die de bands aan de dag leggen. 

Blues Commitment (4 van 10)

In het café, waar een klein podium staat, is ondertussen het optreden begonnen van Blues Commitment. Een omvangrijke band, negen personen,  die een heel uitgebreid repertoire heeft verzameld. Het gaat van soul naar blues en van pop naar swing, bekende songs passeren daarbij de revue, zoals: ‘Green Onions’; ‘Chain Of Fools’; ‘Mustang Sally’ en ‘Sweet Home Chicago’. De band zorgt voor veel plezier in het café wat het publiek uiteraard wel aanspreekt. 

Trouble No More (8 van 10)

De bands overlappen elkaar want ondertussen speelt ‘Trouble No More’ in de grote zaal. Deze band wist zich te plaatsen voor de Dutch Blues Challenge 2012 en bereikte met een goed optreden de derde plaats.
Een bijzonder interessante band met een gedegen samenstelling die niet voor niets derde is geworden gezien hun muzikale kwaliteiten. Hun stijl is een mix van blues, bluesrock en rhythm & blues. Op hun setlist prijken uiteraard nummers van hun albums: “Satisfaction Guaranteed” en ‘The Curlyhead Tapes’. Bekend werk maar ook iets onbekender maar wel songs die er uit springen zoals: ‘Kiddio’; ‘Gangster Of Love’  en het stevige gitaarwerk op ‘Heavy Love’. Een prima optreden zet de band hier neer het verbaast mij overigens niets dat zij ook op grotere festivals zoals Rosblues hebben gestaan.

Sfeer (6 van 7)

Voor de liefhebbers van muziek uit de jaren vijftig, zestig en zeventig, waaronder ik, worden op hun wenken bediend door The Pinktones, zij spelen in het café. Hun stijl: surf, rockabilly, guitarrock, country en rock and roll. Gezellige boel in het café met deze muziek ik geniet al van het instrumentale ‘Rumble At Waikiki’ en van ‘Pipeline’. Maar ook van wat steviger werk zoals ze spelen: ‘Big Mary’ en bijvoorbeeld ‘My Babe’. Lekker van lichtvoetige muziek naar iets zwaarder beladen nummers. Maar dan door de hele set goed verdeeld. Een erg sterk opgebouwd optreden die mij veel plezier doet.

Joanne Shaw Taylor (3 van 10)

Maar om de headliner van de avond te zien moet ik toch voort maken naar de grote zaal. Daar staat Joanne Shaw Taylor klaar. De Britse bluesrockster heeft haar plekje wel gevonden in de sound waarin de mannen over het algemeen de boventoon voeren.
Het genre waar grootheden als: Walter Trout en Danny Bryant, om er maar eens twee te noemen zich ook bevinden. De laatste tijd staat zij met haar band nogal in de spotlights vanwege haar goed ontvangen album: “Almost, Always, Never’. Uiteraard is haar optreden opgebouwd uit nummers van dit album en haar vorige release aangevuld met covers. Een van die covers is het splijtende: ‘Manic Depression’ van Jimi Hendrix. Of het zeer gevoelige eigen werkje ‘Jealousy’. Scherpe gitaarsoli volgen elkaar in een hoog tempo op en een stevige gitaarlick komt wel in ieder nummer terug.
Joanne is een puike gitariste die daarnaast ook een mooi stemgeluid heeft. Niet rauw maar soulvol zonder scherpe randjes.
Het grootste nadeel tijdens haar optreden is het geluid in de zaal dat vooral bij haar optreden hinderlijk om de hoek komt kijken. Dat doet echter totaal niets af aan het optreden van deze jonge dame met haar band.

Blues Lee (14 van 15)

Na Joanne Shaw Taylor komt de uit België afkomstige Blues Lee. Een band die al jaren door de Benelux en ver daarbuiten toert. Ook zij hebben een rugzak aan ervaring mee, ze stonden onder meer op het bluesfestival van Peer.
De muziek die zij spelen is soms heel moeilijk in een hokje te plaatsen, iets wat wij recensenten al te vaak proberen te doen, maar dat maakt een optreden van deze band zo interessant. Natuurlijk krijgen we nummers te horen die gebaseerd zijn op de oude blues traditionals van mannen zoals: T-Bone Walker. Wat zo knap is van de band is het feit dat ze alleen eigen werk spelen. Dat in combinatie met hun muzikale kwaliteiten levert een van de sterkste live-bands op in Europa kan ik wel zeggen.
Hun setlist is opgebouwd uit werk van hun verschenen albums dat levert voldoende variatie op om een festival te kunnen dragen. Want nummers als: ‘Honey Please Don’t’; ‘Vinnie’ en ’Jimmy Johnson’ bieden zoveel meer als ‘gewoon’ maar blues.
Hoewel zij ook te kampen hebben met de mindere geluidskwaliteit, zet Blues Lee een lekkere set neer die tot aan het begin van de zondagmorgen duurt.

En voor diegene die meer gecharmeerd zijn van echte rockabilly moeten zich naar het café spoeden om daar The Rhumba Kings live aan het werk te zien. Rockabilly in optima forma met korte vlotte songs in hoog tempo is het haast onmogelijk om daarbij stil te blijven staan. De truckjes die ze uitvoeren zijn leuk om te zien maar voegen niets toe maar is wel bepalend voor de goede sfeer in het café. Als liefhebber maar ook niet-liefhebber kun je het bij deze band goed volhouden tot diep in de nacht.

Al bij al mag ik gerust stellen dat ik enkele fraaie bands aan het werk heb gezien en gehoord maar waarvan Blues Lee; The Pinktones en Joanne Shaw Taylor er toch uitspringen

Blues Lee (3 van 4)

Sfeer (2 van 7)

Blues Commitment (8 van 10)

The Pinktones (2 van 5)

Blue Monday (5 van 7)

Trouble No More (4 van 10)

Blues Lee (9 van 15)

The Rhumba Kings (9 van 9)

Meer foto’s, zie fotoalbum Hevank Dofferblues 2012


Ook op Blues Magazine ...