Fat Harry & The Fuzzy Licks
Jazz Of Zo, Purmerend
11 oktober 2009

fat-harry-PICT0039

Tekst: Frank van Engelen | Foto’s: Hans Greven

Gisteravond – zondag 11 oktober – was het feest in Purmerend, want deze middag en avond hadden een speciaal tintje vanwege de heropening van de “Koemarkt”, en een en ander ging gepaard met een berg van activiteiten, die helaas ook min of meer moesten lijden onder de zware regenval. Er was een waar Americana Festival in de avond onder de noemer “One For The Road”, waar in een viertal gelegenheden diverse bandjes konden worden bewonderd. Echter de Jazz of Zo, had deze gelegenheid aangegrepen om de Bluesband van gitarist Fat Harry eens naar Purmerend te halen, en welnu met zijn eigen band dus.

Zoals misschien bekend , is deze gitarist ook permanent aanwezig bij de optredens van de Robbert Fossen Blues band, maar deze man kan veel meer vooral. In de band van Robbert speelt Fat Harry hoofdzakelijk Traditional en Chicago Blues, terwijl hij in de Fuzzy Licks het over een hele andere boeg gooit. Harold is nl. helemaal gek van Joe Louis Walker, Albert King en ook Freddie King, waarin elementen als Funk en Soul verwerkt zijn. Nou we konden ons dan ook opmaken voor een stukje vuurwerk vol technische hoogstandjes. Deze band zet gewoon een mix van allerlei stijlen blues muziek neer, waar je oren van klapperden, en geen enkel nummer hetzelfde klonk.

In de achtbaan van gitaarloopjes, stuwende Baspartijen, ratelende piano klanken, Steady drums en zeer verzorgde Vocals liet Fatt Harry met deze band zien dat er meer dan alleen maar Slow Blues is. De bezetting was als volgt: De Mona Lisa van de Blues: Monique De Jong- Bass, Rene Schutte-Key’S, piano, Jack Hill- Drums, Fat Harry- guitar en vocals.

fat-harry-PICT0036

Behalve stukken van zijn voorbeelden liet deze groep, ook een aantal bekende blues klanken voorbij komen als Hide-a-way, I’ve Got My Mojo Working: She’s Nineteen years Old. Dat ging er natuurlijk in als koek, en het publiek dat ondanks de nodige gesprekken , wat soms wel een beetje irritant was,maar toch zichtbaar genoot, en dat was zeker in de tweede en derde set het geval. Gitarist Harold toonde zich een ware kunstenaar, van het allerhoogste soort. Het moge geen verassing zijn dat ik deze man op handen draag, want voor mij is hij met Greenwood op gitaristisch gebied het beste wat Nederland heeft.

Man, wat een techniek heeft deze kanjer, en hij zingt ook nog eens heel aardig. Zijn gitaarspel kent vooral heel veel diversiteit, en ik ben heel blij dat deze man de laatste 5 jaren toch nu ook echt geprezen wordt om wat hij doet. Hij was natuurlijk de afgelopen tijd al veelvuldig te zien in het Circuit, maar ook speciale gast bij Joe Louis Walker tijdens zijn tournee. Dat was natuurlijk een groot feest, en een herhaling zit er weer in, want volgend jaar komt vriend Walker wederom deze kant op.

Hoogtepunten waren ook de ”slide” stukken van Harold, In Nineteen years Old, en zijn eigen nummer “Why Don’t You Go Back To Your Mother”, een nummer wat Walker op zijn laatste album heeft gezet in een sobere uitvoering. Bij de muziek van The Fuzzy Licks ga je vanzelf dansen, want ik zei al dat er veel Funk en Soul in zit en af en toe ook wat Jazzy Lickjes. Drie sets werden vol vuur afgewerkt, en toen was het nog niet genoeg, want als toegift kwam bekendheid van het allereerst uur en een van de boegbeelden van de Nederlandse Blues Muziek JJ Sharp het podium op, en maakte met 2 nummers het feest nog eens helemaal compleet. “Everday I have The Blues” met lekker scherp en scheurend Blues Harp werk en ook eerst nog een mooie Slowblues ”If Trouble was Money”, met die zeer mooie en apparte stem van Jan scherpenzeel.
IK heb vreselijk genoten van een top avond die gewoon voor iedereen een waar feestje was, in een tent die gewoon veel respect verdient omdat er toch hele goede bands neer gezet worden, en ik mag zeker veronderstellen dat deze band meer te zien zal zijn bij de Jazz of zo. Thanx so much namens een ieder die er was.

fat-harry-PICT0034

Website Fat Harry & The Fuzzy Licks : www.fatharry.nl