In gesprek met … Daniel Norgren

1 oktober 2009, door Jeroen Bakker

Met zijn verpletterende tweede album ‘Outskirt’ dat de vorige maand is uitgekomen heeft de singer/songwriter Daniel Norgren indruk gemaakt en op 21 november 2009 zal hetzelfde gebeuren wanneer deze revelatie zich op een Haags podium gaat bewijzen tijdens het Crossing Border Festival. BluesMagazine is benieuwd naar wat ons te wachten staat en zocht daarom alvast contakt met dit goed bewaarde geheim uit Zweden.

Hier in de Lage Landen is ‘Outskirt’ uitermate positief ontvangen en wij kijken uit naar je Nederlandse podium-debuut maar je hebt het album vorig jaar al afgeleverd in eigen land. Hoe kijk je zelf tegen deze situatie aan?

Norgren: Jullie hebben er inderdaad even op moeten wachten en ik moet zeggen enorm verbaasd te zijn over de getoonde interesse uit het buitenland. Ik heb in de tussentijd niet stil gezeten hoor. Sterker nog, ik zit momenteel in de studio om nieuw materiaal op te nemen en wat dingen uit te proberen. Ik heb het afgelopen jaar veel geschreven en ben op dit moment enorm geïnspireerd. Het klinkt misschien raar maar ik ben echt enorm tevreden over de huidige situatie. De nieuwe opnamen zijn gewoon verschrikkelijk goed.

Je lijkt in de studio vrij rigoreus tekeer te gaan. Het lijkt allemaal in één of slechts enkele takes te zijn opgenomen. Is dit kenmerkend voor jouw manier van werken?

Norgren: Absoluut, maar ik moet bekennen dat we uitgebreide voorbereidingen hebben getroffen en de band elkaar prima aanvoelde. Het ging voor een groot gedeelte op gevoel. Ik ben in ieder geval geen voorstander van Def Leppard-achtige toestanden waarbij techniek de overhand heeft.

Kun je alvast een indicatie geven wanneer het nieuwe album eventueel wordt uitgebracht?

Norgren: Nee, nogmaals, het verloopt uitstekend maar ik ga mezelf geen deadline opleggen. Het album als geheel moet gewoonweg ijzersterk zijn en op het moment dat ik volledig tevreden ben maak ik het openbaar. Wellicht ergens halverwege volgend jaar.

Op het podium doe je alles zelf maar op ‘Outskirt’ ben je bijgestaan door een paar fijne muzikanten waaronder pedalsteel-gitarist Berra Karlsson. Is er tegenwoordig sprake van een zekere muziekscene daar in Zweden?

Norgren: De muzikanten die je op het album hoort zijn vrienden van mij. Ze spelen zelf in de bands Kamchatka en ‘Rambling’ Nicholas Heron. Een van die jongens vertelde mij dat er in het nabijgelegen dorp een heel goede gitarist woont die af en toe optreedt in de locale clubs. Dat bleek dus Berra te zijn en na een kort gesprek was de band geformeerd. Of je van een scene kunt spreken weet ik niet al wordt er heel goede country gemaakt door de band Stickybon waarvan Berra ook deel uitmaakt. Kamchatka speelt overigens ook in november bij jullie en zit meer in richting van de hardere rock.

Vooruitlopend op het succes van je laatste album is de kans aanwezig dat de vraag naar je eersteling ‘Kerosene Dreams’ uit 2007 zal toenemen. Is dat album nog steeds representatief en ga je er ook van spelen tijdens je live-optreden?

Norgren: Ik zie mijn albums als momentopnamen die weergeven hoe ik me op dat moment voel. In dat opzicht zijn niet alle nummers actueel. Ik had veel nummers voor ‘Kerosene Dreams’ al lang voordat we ze opnamen klaarliggen. Ik zal er zeker enkele nummers van spelen maar sommige ervan zijn gewoonweg meer geschikt voor een studio-uitvoering dan een live-versie.
Van ‘Outskirt’ speel ik enkele tracks op het podium in een geheel ander arrangement. Dat doe ik ook om het voor mijzelf interessant te houden. Soms bepaal ik ter plekke welke richting het opgaat. Ik heb een hekel aan muzikanten die muziek spelen alsof het een kunstje betreft. Het moet niet alleen puur maar bovenal ‘honest’ blijven.

Website Daniel Norgren : www.myspace.com/danielnorgren