Concertverslag: US RAILS – NiXenMeer, Enschede 14 Mei 2014

US Rails 02

US Rails
NiXenMeer Enschede
14 Mei 2014

Tekst: Herbert Schluter / Foto’s: Harrie Huisman
Meer foto’s zie: www.fotobluesrock.nl 

Definitie van een zgn. ’supergroup’: een handvol muzikanten die normaliter spelen in verschillende bands maar die het ook lekker vinden om, als de gelegenheid zich voordoet, eens met elkaar te jammen. Dat kan op verschillende manieren uitpakken, variërend van rampzalig tot steengoed. Maar wanneer Joseph Parsons z’n akoestische gitaar omhangt, Scott Bricklin de bas, Tom Gillam de electische gitaar en Matt Muir achter de drumkit gaat zitten en Ben Arnold achter de toetsen, ja, dan ontstaat er wat moois! Dat moois heet US Rails en zij maakten op 14 mei het NiXpodium onveilig als onderdeel van een tour die al bijna een jaar duurt sinds de release van hun meest recente album ’Heartbreak Superstar’.

Vanzelfsprekend kwamen praktisch alle liedjes van dat album voorbij, waarbij ’Fearless’ al als derde liedje op de setlist stond. Aan de ene kant jammer, want het is met stip mijn favoriete song van dit schijfje, maar als je zo vroeg in een optreden al het kippenvel op je armen hebt staan kan de avond bijna niet meer kapot. Hoe komt dat? Geweldige muzikanten, mooie muziek en dat alles meerstemmig gebracht. Verder hoorden we ’Devil in my hands’, ’Heaven right now’, ’Follow the lights’ en het heerlijke ’Love Reaction (feel it right down in my DNA)’. Maar ook van het voorgaande album Southern Canon stonden heel wat liedjes opmerking setlist, zoals ’Heart don’t lie’, ’Don’t take me now’, ’Heartbeat away’, ’You’re my home’ en het bijna aangrijpende ’Do what you love’. Dat is namelijk wat deze mannen doen en die energie, die passie voor muziek kwam bijna tastbaar uit de speakers.

US Rails 09

Opvallend, naast het geweldige meerstemmige werk, is dat iedereen diverse zangpartijen voor zijn rekening neemt. Waar Joseph een mooie sonore stem heeft die mooi past in het singer/songwriter genre heeft Tom een stem die past bij rock, terwijl Scott en Matt wat hogere stemmen hebben en Ben een wat soulvolle stem heeft. Voor ieder liedje, voor ieder thema hebben ze op die manier een bijpassende stem, wat de afwisseling zeker ten goede komt. Voor de soundengineer wel even goed opletten, ik mocht eventjes meespieken met Erik en op de setlist staat precies aangegeven wie wat wanneer doet – en of hij daar ook rekening mee wil houden! Nou, ’t klonk als een klok, dus Erik: job well done!

Als je mij nou vraagt om het ergens mee te vergelijken, dan zeg ik ’Eagles’, ’Venice’ en ’Travelling Wilburys’, maar dan met ballen! Te oordelen naar de productiviteit en het enthousiasme van deze mannen hebben we hier het laatste nog niet van gehoord en da’s maar goed ook! Dus heb je ze deze keer gemist? Hou ze in de gaten, dit is zeker een aanrader!

www.theusrails.com
www.nixenmeer.nl

US Rails 04

2016-10-14T00:57:53+00:00 20 mei 2014|Categories: Concertverslagen|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe