Tough’n Tender
5 maart 2011
Café Willem Slok, Utrecht

Tekst: Imco Ceelen / Foto’s: Marcel Wolthers

Nadat Lightnin’ Guy & the Mighty Gators twee weken geleden het kleine en oh zo gezellige Willem Slok in Utrecht op haar kop hebben gezet, mochten we alweer samenkomen onder de vlag Vreedenblues om te gaan genieten van de hardwerkende Haagse bluesband: Tough’n Tender.

De angst dat de bluesjunkies uit Utrecht misschien een overdosis aan Blues hadden opgelopen in de afgelopen periode bleek bijna geheel ongegrond. Vanaf het 21:00 liep de gelagkamer van Slok weer knus vol met bekenden en ook nieuwe gezichten. Dat deze band vooral uiterst kundig is in blues met een stevige portie Texaanse pepers blijkt wel als ze van start gaan met het aanstekelijke “Looking out the window” bekend  van de trendsetter Stevie Ray Vaughan. Nu moet je van goede huize komen om bij dit soort blues de gitaar op een juiste wijze weten te hanteren maar het blijkt al gauw dat “man met de pet” Ber van Zanen daar zijn hand nauwelijks voor omdraait. Ook plezierig om te zien is, dat hij een prima vermogen heeft om zijn hele lichaam en mimiek in dienst te stellen van zijn overduidelijke passie voor het instrument. Ondersteund door een prima ritmesectie, verzorgd door Ed Bothoff en Frans van Rooijen, wordt het al gauw duidelijk dat we een aantal uurtjes lekkere “Tough’n Tender-Shuffle-Time” tegemoet gaan.

Ook de zanger Menko Paul verstaat zijn vak goed. Het ene nummer na het andere gooit hij met verve uit zijn goedgezalfde bluesstrot. Nummers als “I had enough” van Kenny Wayne Shepherd of “Groovebreaker” van the Hoax zijn nou niet, vocaal gezien, de minste uitdagingen zou ik zo willen zeggen. En ook bij de langzamere nummers weet hij de gevoelige snaar goed te bewerken. Daarnaast weet hij ook nog eens prima zijn weg op de mississippi saxofoon a.k.a. de geliefde bluesharp, wat een welkome bijdrage is aan deze energieke band.

Toch moet ik wel zeggen dat ik een verschil gemeend heb te merken tussen de eerste en de tweede set. Tijdens de eerste set, hoe aanstekelijk ook, vond ik af en toe het vuur waarmee gespeeld en gezongen werd een tikkeltje aan de overdreven kant. Menko wil zijn prima stem af en toe kracht bij zetten door, naar mijn mening, iets te veel ad-libjes en versiersels. Ook Ber vuurt een groot aantal gitaarsalvo’s af wat getuigt van een waanzinnige kundigheid maar niet altijd een gebalanceerde dynamiek ten gevolge heeft. De beide heren hebben mij ervan overtuigd dat ze dat helemaal niet nodig hebben. Dat blijkt wel als de tweede set van begin tot het eind in mekaar past als een waanzinnige blues-puzzel wat overduidelijk meer uit de tenen lijkt te komen van de muzikanten. Tough’n Tender krijgt deze kleine blues-herberg wederom aan het dansen en ik merk aan de bezoekers dat ze het uitermate naar hun zin hebben. Jammer dat we om kwart voor twaalf de eindstreep moeten zetten onder, opnieuw, een geweldig sfeervolle Vreedenblues-editie. Op naar de eerste zaterdag van de volgende maand (2 april om precies te zijn). Dan kunnen we allen gaan genieten van Timo Gross. Ik hoop iedereen dan ook weer terug te zien in Willem Slok.

Ben je geïnteresseerd om Tough’n Tender eens ergens te gaan bewonderen:

3 april              – Sunday Blues Ede, locatie t.b.a.
23 april            – Café De Slok, Ede
30 april t.b.a.   – Zoetermeer, locatie t.b.a.
30 april            – Grandcafé 70’s 80’s, Almere
4 juni               – Wesp, Zoetermeer (Zoetermeer Blues)
7 mei               – Bluescafé Apeldoorn, Apeldoorn
23 september   – De Rode Pimpernel,  ‘s-Hertogenbosch
23 oktober       – Café De Peuk, Bussum

http://www.toughntender.com