Tom Principato
Bluesclub The Lane, Oostburg
7 November 2010

Tom Principato & Powerhouse

Tekst & Foto’s : Fons Kersbulck

De meest westelijke bluesclub van Nederland is Bluesclub The Lane, in het stadje Oostburg in het westen van Zeeuws-Vlaanderen. Een groepje bevlogen enthousiastelingen hebben daar, achter café Penny Lane, een club opgericht die behoorlijk aan de weg timmert waar het gaat om de frequentie van optredens. Een hele reeks aan nationale en internationale artiesten hebben daar al het vernis van de planken gespeeld.

Vandaag wederom een zanger/gitarist in de persoon van Tom Principato, die weer helemaal uit Falls Church, Virginia was gekomen om een tour door een aantal Europese landen te doen. Daags daarvoor had hij nog als headliner bij Dofferblues in Schaijk gespeeld, vandaag dus in The Lane.

Het was geen onemanshow want hij werd vergezeld door twee van zijn bandleden, drummer Pete Ragusa en bassist Jay Turner. Ragusa was ook drummer in de Nighthawk band en bovendien songwriter en producer. Na vijfendertig jaar besloot hij, afgelopen voorjaar, hier een punt achter te zetten.

Om vier uur ’s middags moest het optreden zijn aanvang nemen, maar het publiek kwam nog niet in groten getale opdraven. Rond halfvijf keek Tom eens in het rond, en vroeg zich af waar iedereen bleef. De lage opkomst was merkwaardig, zeker aangezien het bij The Lane bijna altijd per definitie gewoon ‘full house’ was, want de mensen van deze club hebben ook hun PR prima in orde.

Rond kwart-voor-vijf nam het optreden zijn aanvang, terwijl langzaam zo nu en dan nog wat mensen binnendruppelden. Het totale aantal aanwezigen kwam toch nog uit op vijftig personen. Veel bekende gezichten onder het publiek; mensen uit zowel Nederland als België, aangezien Oostburg niet zo heel ver van de grens ligt.

Tom Principato & Powerhouse

“Hey Now Baby” was een lekkere inkomer, direct gevolgd door “Lies”, eerlijk geleend van JJ Cale en met strak gitaarwerk. Op zijn setlist stonden maar liefst 33 nummers, waarvan hij er overigens 22 heeft laten horen in twee sets. Sommige van de songs zijn ook meerstemmig gezongen. Frequent doet de drummer vrolijk mee en zo nu en dan ook de bassist.

Een klassieker is “If Love Is Blind”.  Waar Jimi het zocht in de versies Voodoo chill en Voodoo Child lijkt Tom vervolgens een beetje die richting op te zoeken met het overigens magnificiënte gespeelde “Return of The Voodoo Thing”.  Gitaarspelen kan hij wel, deze man met vijfentwintig jaar ervaring met de eigen band.

Vervolgens komt hij met een eerste nummer van zijn laatste cd-release “A Part Of Me”, waarvan hij het gelijknamige nummer speelde. Een mooie recensie over deze cd is overigens geschreven door Bluesmagazine-medewerker Frank van Engelen: https://www.bluesmagazine.nl/recensie-tom-principato-a-part-of-me

Andere nummers van de nieuwste cd die langskomen zijn o.a. Down In Louisiana, Sweet Angel en Don’t Wanna Do It, waarmee Tom kennelijk goede reclame maakt voor zijn cd, want zowel tijdens de pauze als na het optreden wordt deze gretig door het publiek afgenomen.

Met Santana Claus, de naam van het nummer geeft het eigenlijk al aan, zoekt hij het een beetje in de richting van de muziek van Carlos Santana. Zou misschien nog meer tot zijn recht gekomen zijn wanneer bij dit nummer ook de bandleden met de bongo’s en het keyboard aanwezig zouden zijn geweest. Toch levert Tom weer puik werk af en kennelijk maakt het hem niet uit of hij nu voor 1000 of 50 mensen speelt; hij levert evengoed wel kwaliteit!  Opvallend is ook dat de mannen plezier hebben en in het bijzonder de bassist staat vrijwel de hele avond met een brede glimlach op het gezicht.

“Too Damn Funky” is een heerlijk funky bluesnummer, waarbij het moeilijk is om stil te blijven staan.  Ook de bassist en drummer krijgen in dit nummer de kans zo nu en dan te soleren. Een van de mooiste songs van die avond, uitsluitend instrumentaal, is “Tango’d In The Blues”. Principato laat hier echt zien wat een kwaliteitsgitarist hij is en hij ziet dat de mensen er de ‘goosebumps’ van krijgen.

Afsluiter van die avond is “Sweet Little Woman”. Terugkijkend op de middag valt goed te begrijpen waarom Principato in eigen land vaak het “East-coast wonder” is genoemd. De opkomst had wel wat weer gemogen, maar desondanks is middag, die avond werd, een groot succes geworden. Leuk dat de bandleden ook gewoon alle tijd hadden om eens lekker te babbelen met de diverse aanwezigen. Aardige, gewone bluesmannen!

Tom Principato & Powerhouse

Tom Principato & Powerhouse

Meer foto’s:
http://www.flickriver.com/photos/51625348@N06/sets/72157625337631794/

Links:
Tom Principato           http://www.tomprincipato.com/
Bluesclub The Lane    http://www.bluesclubthelane.nl/

Twee filmpjes gemaakt door Ton Marchand van bluesclub The Lane: