Taildragger2

Tail Dragger
VV Haagse Hout, Den Haag
25 Januari 2013

Tekst: Ton Kok / Foto’s: Bert Lek
Meer foto’s, zie fotoalbum Bert

Tail Draggâh in Den Haag
De Nationale blues burgemeester had met zijn kornuiten de kantine van V.V. Haagse Hout dit weekend weer eens omgetoverd tot een echte blues club. Aangekleed met foto’s van blues grootheden aan de muren en een echte clubsfeer, waar het merendeel van de bezoekers elkaar kende. Een vreemd mengsel van liefhebbers met uiteraard een flinke groep Hagenezen, aangevuld met lieden uit onder meer Amsterdam, Rotterdam, Limburg, Brabant en zelfs een verdwaalde Amerikaan. Dit gezelschap zorgde dus voor een volle bak en een geweldige sfeer. Zorg dan ook nog even voor een ‘real Chicago blues legend’ op het podium en het is ‘as close as it gets to the real deal’, om het maar eens in goed Nederlands te zeggen.

Die legende was er in de vorm van James Yancy Jones a.k.a. Tail Dragger, oftewel ‘Tail Draggâh’, zoals de man in onvervalst Haags aan het publiek werd voorgesteld. De man was al te horen op Peter Struijk’s cd ‘Human Ways’, dus het was niet echt verrassend dat hij werd begeleid door de Robbert Fossen/Peter Struijk Band met Robbert Fossen (gitaar/harmonica/zang), Peter Struijk (gitaar), Jan Markus (bas) en Eduard Nijenhuis (drums), mannen die de Chicago-blues in de genen hebben.

Taildragger1

Twee sets werden er gespeeld. Beide sets begonnen met een paar nummers door de Fossen/Struijk Band, waarna Tail Dragger zich bij het gezelschap voegde. De man heeft zijn bijnaam destijds gekregen van Howlin’ Wolf en ook zijn manier van zingen doet aan de Wolf denken. Er stond een stoel voor hem op het podium en ik verwachtte eigenlijk een wat breekbare, oude man op het aan te treffen, maar we kregen te maken met een krasse en zeer levendige 70 plusser, die af en toe in de stoel zat maar het merendeel van de tijd doorbracht staande op het podium, voor het podium of achter in de zaal en in de tweede set bracht hij zelfs een nummer van achter de bar.

Taildragger3

Veel ‘sweet talking’ tegen de dames in de zaal of instemming zoekend bij de mannen bij de songs over ‘bad women’ … een zeer charismatische crowd pleaser, die de zaal volledig in wist in te pakken. W.O.S.-radio man Frits Krieg mocht ook nog een nummertje meeblazen op harmonica. De eerste set had Tail Dragger een Stetson op het hoofd, die hij in de tweede set af zette, toen hij het nummer “My Head Is Bald” aankondigde.
Hoe lang de tweede set duurde, geen idee, maar het was ver na middernacht, toe er met Little Walter’s “Everything Is Gonna Be Alright” werd afgesloten.

En passant werd de nieuwe cd van de Fossen Struijk Band, genaamd “Clubbing”, aan het publiek voorgesteld.
Dit was mijn eerste bezoek aan V.V. Haagse Hout, maar zeker niet het laatste. Huub Hoeberigs en zijn mensen hebben voor een memorabel avondje gezorgd.

Website artiest: http://www.taildraggerbluesband.com/