STEVE LUKATHER
Paradiso, Amsterdam, 26 Maart 2013 /
Mezz, Breda, 27 Maart 2013

Steve Lukather

Zijn koffer nog maar nauwelijks uitgepakt na een tournee in Australië en Nieuw-Zeeland met Ringo Starr’s band, vertrok zanger/gitarist Steve Lukather halverwege de maand maart naar Europa om, in een zeven weken-durende tournee, via Scandinavië en Duitsland, twee avonden in Nederland te kunnen spelen. Na een paar turbulente jaren waarin allerlei randzaken waaronder zakelijke beslommeringen en de nasleep van een echtscheiding, zijn favoriete bezigheid, namelijk muziek maken, belemmerden, lijkt het er op dat Lukather de draad weer heeft opgepakt. Het is allemaal terug te horen in de teksten, maar ook de muziek van ‘Transition’, zijn zevende en laatst verschenen album. Daarnaast heeft de samenwerking met Steve Vai en Joe Satriani in G3 maar vooral de uitnodiging van Ringo Starr om zijn waanzinnige band met onder anderen Todd Rundgren en Joe Walsh, te ondersteunen, het zelfvertrouwen van ‘Luke’ weer ‘opgekrikt’.

Dinsdagavond begroette de 55-jarige muzikant zijn Nederlandse fans voor de eerste keer tijdens zijn Transition-tour waarin zijn gelijknamige album uiteraard centraal zou staan.

Steve Lukather

Tekst: Jeroen Bakker / Foto’s: Marco van Rooijen

Paradiso is goed gevuld maar niet helemaal uitverkocht als Steve Lukather tijdens het intro van ‘Judgement Day’, samen met zijn band het podium betreedt. Bassiste Renee Jones, toetsenist Steve Weingart en drummer Eric Valentine zijn de vakkundige begeleiders met wie hij tot 20 april in Europa te zien zal zijn om zich vervolgens te kunnen richten op het 35-jarige-jubileumfeest van Toto dat later dit jaar gehouden wordt in de Ziggo Dome.
Op het geluid is, zoals gebruikelijk bij Lukather, weinig aan te merken maar de bas van Jones is aanvankelijk nauwelijks te horen. Jammer aangezien het eveneens nieuwe ‘Creep Motel’, normaal gesproken zo lekker op de lagen tonen leunt. Naarmate het optreden vordert lijkt ook het mengpaneel onder controle te zijn gebracht en is Amsterdam getuige van een knap staaltje muzikaal vernuft waarin het muzikale avontuur niet wordt geschuwd. Het samenspel van de vier muzikanten zit razendknap in elkaar maar oogt tegelijkertijd heel ontspannen. Regisseur ‘Luke’ is zichtbaar in zijn nopjes als ‘Jammin’ With Jesus’ tot een goed einde wordt gebracht.
Of het recent uitbrengen van nieuw Hendrix-materiaal de aanleiding is geweest wordt niet bekend maar Jimi’s ‘Freedom’ krijgt een meer dan waardig eerbetoon.

Steve Lukather

Behalve veel recent materiaal wordt ook teruggeblikt op zijn samenwerking met Larry Carlton in 2001 toen het instrumentale ‘The Pump’ een vast onderdeel van de setlist vormde. Heel even wordt stilgestaan bij het wegvallen van goede vrienden als Alfred Lagarde en uiteraard Toto-drummer Jeff Porcaro. Het blijkt een goed moment om ‘Song For Jeff’ in te zetten, een moment dat nog altijd veel emotie losmaakt bij Lukather en nog altijd het beste in hem als muzikant lijkt los te maken. Het blijft niet bij terugblikken alleen want 2013 is een jaar waarin iets te vieren valt. 8 Juni aanstaande om precies te zijn. 35 Jaar geleden werd de band opgericht met wie hij uiteindelijk ruim 35 miljoen albums zou verkopen. ‘Never Enough’, aldus Steve. Het is ruim twintig jaar geleden dat hij deze track inzong voor het nog altijd zwaar onderschatte album ‘Kingdom of Desire’. Hij lijkt het nauwelijks te kunnen bevatten.
Eveneens nauwelijks te bevatten is de snelheid waarmee de avond voorbij is gevlogen. Veel liefhebbers zullen proberen om voor de show in Breda, een dag erna, nog een kaart te krijgen.

De moeite blijkt voor sommigen helaas op een teleurstelling uit te draaien. Het optreden in de veel kleinere Mezz is stijf uitverkocht. Steve lijkt, wanneer hij met de band even na half negen het podium beklimt, verrast door de omvang van deze locatie: “Wow, het voelt alsof ik in de woonkamer sta”. De intimiteit bevalt hem zichtbaar en er is regelmatig ruimte voor interactie met de fans. Hij neemt een flinke slok uit het flesje en reageert bevestigend op de vraag of het daadwerkelijk water bevat. “Ik ben al lang gestopt met die rotzooi”, aldus Steve.
Wanneer hij vervolgens ‘Transition’, het titelnummer van het laatste album, in opperste concentratie aanvangt is er niemand die daar nog aan twijfelt. Met de blik op zijn gitaar gericht en met zijn tong half uit de mond, zien we een gitarist die zich met hart en ziel overgeeft aan zijn grootste liefhebberij.

Steve Lukather

De set vertoont veel overeenkomsten met die van een dag ervoor maar de momenten waarop de band overschakelt op een jam is de beleving voor zowel publiek als muzikanten geheel anders. Het is geen verrassing dat alles uiteindelijk weer op zijn plaats valt. Het van ‘All’s Well That Ends Well’ afkomstige ‘Darkness In My World’ blijkt wederom een indruk-wekkende live-track waarin voor het publiek een bescheiden rol is weggelegd.
Evenals de dag ervoor besteedt Steve voorafgaande aan ‘Song For Jeff’ ook even aandacht aan Mike Porcaro, de voormalige Toto-bassist die vanwege zijn ziekte in een roelstoel is terechtgekomen. Het gevoel dat Lukather vervolgens in zijn spel legt is niet te beschrijven. Ruim tien minuten staat de gehele Mezz ademloos te genieten, iets wat de bandleden duidelijk waarderen. In de toegiften wordt nog even voluit gegaan met ‘Flash In The Pan’ waarin de band voor de laatste keer lekker kan losgaan en waarin de laatste plectrums de zaal in vliegen.
Wanneer Steve vervolgens stilstaat bij het overlijden van zijn moeder aan wie hij de instrumentale afsluiter ‘Smile’ opdraagt, blijkt ook deze tweede avond op Nederlandse bodem weer veel te snel te zijn omgegaan.

Steve Lukather

Steve Lukather

Voor meer foto’s, zie fotoalbum Steve Lukather