Simon McBride
The Rambler, Eindhoven
30 Maart 2013

Tekst en video’s: Walter van Heuckelom

Op paaszaterdag nog maar eens de grens overgestoken naar onze noorderburen, naar de lichtstad Eindhoven. En meer bepaald naar het gezellige muziekcafé de Rambler aan het stationsplein want de Ierse driemans formatie Simon McBride was daar te gast. Maar er was ook een supportact aanwezig. Vier jonge kerels uit het naburige Tilburg, die met een erg recente band hun muzikale kunnen kwamen tonen. Volgens één van de bandleden was dit hun vijfde optreden. Hun naam is Duskhead en ze hebben ook al een knappe EP met drie nummers op hun naam. Ze spelen stevige bluesrock, en ze wisten het publiek met hun eigen nummers toch veertig minuten te bekoren. Alleen al om een volledige set met eigen nummers te spelen vind ik heel lovenswaardig. En toegegeven de nummers en de band stonden er. Duskhead is zeker een naam om in het oog te houden. Hun agenda staat ook al goed gevuld, dus als je ze aan het werk wil zien kijk je maar op hun website www.duskhead.com  en hieronder vind je een video van een nummer dat ook op de EP staat.

Duskhead The Rambler Eindhoven 30 maart 2013 – Gathering of the beards

Rond 23h00 was het dan de tijd voor Simon en zijn kompanen om het podium te bestijgen. Simon McBride speelde in zijn beginjaren in twee hardrock bands, maar kon daar niet echt zijn ei kwijt. Vandaar de beslissing om met een eigen band te starten. Omdat hij uit Ierland komt wordt nogal eens de vergelijking gemaakt met de overledenen Rory Gallagher en Gary Moore. Persoonlijk vind ik dat hij veel meer Joe Bonamassa invloeden heeft dan van de twee eerder vernoemde legendes.
Simon McBride heeft ondertussen al vier albums uitgebracht waarvan de laatste twee in 2012. “Nine lives” is een live album en het studio album “Crossing The Line“. Het was ook met nummers uit dit laatste succesvolle album dat het denderend optreden van start ging. Met “Lead Us Away” werd dadelijk de toon gezet. Indrukwekkende ritmesectie en steeds verrassende gitaarsolo’s er bovenop. Drummer Paul Hamilton had wat problemen met zijn basdrum zodat het tweede nummer na wat aanpassing kon beginnen. “Go Down Gambling” is één van de betere songs op “Crossing The Line“. Stevig ritme en mooie baslijnen van Carl Harvey. Simon zelf heeft een hele kast met pedalen bij waar hij ook gretig gebruik van maakt. Zo kan hij met de ene gitaar die hij bespeelt toch voor aangename verandering zorgen. Nog een dijk van een nummer uit dat laatste album is “Alcatraz“, waarvoor hij ook een daverend applaus krijgt. Misschien is Simon niet de beste zanger in de muziekwereld, maar hij beschikt toch over een redelijke stem en zingt zijn nummers vol overtuiging.

Down To The River” komt uit Simon’s eerste album “Rich Man Falling“. Het gemak waarmee McBride deze vette beklijvende solo speelt bewijst nogmaals zijn uitzonderlijk talent. Ook drummer Paul Hamilton is niet de eerste de beste. Het is een meer dan begaafd drummer en tevens ook een plezier om de man aan het werk te zien. Ook “So Much Love To Give” komt uit dat steengoede debuutalbum uit 2008. Heel stevige bluesrock. Simon levert wederom uit met een pakkende solo en dit op het strakke en uitstekend werk van de ritmesectie. Telkens weer een ander verbazingwekkend sterk nummer waar Simon mee uitpakt. Voor “So Much Love To Give” zullen woorden steeds te klein zijn om te zeggen hoe mooi deze song wel is. Je denkt telkens weer dit zal wel het beste geweest zijn maar na elk nummer word je weer aangenaam verrast. En het moeten niet altijd uptempo songs zijn. Neem nu bijvoorbeeld “Starve This Fever“. Een nummer waar je echt stil van wordt. Bij het beluisteren van dit soort muziek zal de koorts wel vanzelf verdwijnen. Een lekker uptempo nummer is “Fire Me Up“. Daarna mochten Carl en Paul wat op adem komen. Simon speelde de twee volgende songs alleen met de akoustische gitaar. Sinds Bonamassa daar een paar jaren geleden mee begon, is het bijna niet meer weg te denken. Elke artiest in dit genre wil zijn vingervlugheid wel laten zien. Simon probeerde iedereen stil te krijgen, maar dat is zeker in Nederland aan de bar een heel moeilijke taak. Hij begon er toch aan en slaagde er toch in om de aandacht te trekken met “A Rock And A Storm” en “Devil’s Road“.

Simon McBride The Rambler Eindhoven 30 maart 2013 – Go down Gamblin’

Simon McBride The Rambler Eindhoven 30 maart 2013 – So much love to give

Na dit akoustisch intermezzo was het weer tijd voor Paul en Carl om Simon op het podium te komen vervoegen. Wel een beetje hilariteit toen men Paul met een hamer en een paar keepernagels het podium zag opkomen. Het probleem was dat zijn basdrum steeds naar voren schoof. Dus klopte hij maar een paar van deze nagels juist voor zijn basdrum zodat deze wel op zijn plaats moest blijven. En weer werd er sterk werk afgeleverd met “No Room To Breathe”. Eigenlijk verschiet je ervan hoeveel topnummers deze 33 jarige Ierse topmuzikant al op zijn repertoire heeft. Het tempo gaat meer dan een paar versnellingen hoger in het lekker klinkende “Take My Hand“. Lekker veel galm in het pompende en stuwende “Hell Waters Rising“. Daarna was het tijd voor zo een juweeltje van een slowblues. En daar mogen we “Down To The Wire” toch bijrekenen geloof ik. Lekker jankende gitaar waar je nooit genoeg van krijgt. Een Jimi Hendrix cover mocht ook niet ontbreken op dit fantastische concert. Deze cover kwam er ook en niet de meest voor de hand liggende “Hey Joe” of “Voodoo Chile”, maar wel “Spanisch Castle Magic“. Geen ellenlang nummer maar toch hoor je dadelijk die typische Hendrix sound erin. Er waren in de zaal een paar felle Hendrix fans en die waren met deze cover meer dan tevreden. Dat hoorde je dadelijk aan het applaus. Afscheid nemen deed de Simon McBride band net zoals ze begonnen waren met een paar nummers uit het laatste album “Crossing The Line”.

Te beginnen met het lekker swingende “Don’t Be A Fool” met een lekker meezing refrein. Carl Harvey mocht in dit nummer ook nog een korte bassolo spelen. Afsluiten werd gedaan met het heel intense “One More Try“. Voor de laatste keer horen we Simon zijn gitaar janken en schreeuwen. Voor de laatste keer die avond haalt de Ierse gitaargod nog eens alles uit zijn zessnarig instrument.

Simon McBride The Rambler Eindhoven 30 maart 2013 – No room to breathe

Simon McBride The Rambler Eindhoven 30 maart 2013 – Don’t be a fool

Natuurlijk moest er nog een toegift komen. Simon, Paul en Carl kwamen ook terug om “Death Man Walkin’” te brengen. Pure bluesrock van de beste soort. Paul slaat op zijn Yamaha de laatste energie uit zijn bezwete lichaam, Carl tokkelt stevig over zijn bassnaren en de meester himself laat nog maar eens horen waarom ze hem de Ierse gitaargod noemen. Je kunt Simon McBride nog gaan beluisteren gedurende deze tour in Nederland maar je moet wel vlug zijn. Dinsdag 2 april speelt hij nog in de Q bus te Leiden om daarna terug naar de UK te gaan.

http://www.simonmcbride.net/


Ook op Blues Magazine ...