Concertverslag: Sean Rowe – Merleyn, Nijmegen, 24 maart 2015

Sean Rowe – Merleyn, Nijmegen, 24 maart 2015

Concertverslag: Sean Rowe – Merleyn, Nijmegen, 24 maart 2015

Tekst: Patrick Struijker Boudier (http://twitter.com/p_okee)

Zo. Kippenvel, zelfs nog twee dagen na het concert. Het overkomt me niet meer vaak, maar afgelopen dinsdag was er weer eens een muzikant die me raakte tot op het bot. Wie? Sean Rowe. Singer/songwriter met een diepe baritonstem, expressief gitaarspel en een rauwe emotie die een uitverkochte zaal doodstil kreeg. Mezelf inclusief. En zo vaak ben ik niet stil.

Sean Rowe (1975, Troy, New York, USA) is een singer/songwriter die al vroeg begon met muziek. Hij debuteerde met zijn soloalbum in 2011 (Magic), gevolgd door The Salesman and the Shark in 2012 dat hoog scoorde in de jaarlijstjes van muziekjournalisten. Rowe heeft een diepe bromstem – denk Johnny Cash en Tony Joe White – met een scherp, rauw randje.

Zijn Europese tour om zijn meest recente plaat te promoten (Madmen, september 2014) bracht hem onder andere al naar Rototown, Rotterdam en Bitterzoet, Amsterdam. Merleyn in Nijmegen is vanavond zijn podium en te oordelen aan de talen die gesproken worden in de zaal zijn het niet alleen Nederlanders die zorgen voor een uitverkocht huis. Op de setlist niet alleen eigen werk van zijn huidige en vorige albums, maar ook covers van onder meer Bruce Springsteen, Richard Thompson en Willie Dixon. Springsteen klinkt ook duidelijk terug in het jankende mondharmonicaspel van Rowe dat invloed van the Boss verraadt.

Sean Rowe – Merleyn, Nijmegen, 24 maart 2015
https://youtu.be/aFcsevxBlcY

Veertien nummers staan er op het programma vanavond. Geen props of een uitgebreide lichtshow, maar een man alleen op gitaar en harmonica die het podium en de zaal in zijn bezit neemt. Fluisterend, hard, zacht, brommend, jankend en schurend zingt Rowe in krap anderhalf uur het kippenvel op de armen. Vanaf de eerste nummers – het kalme en melancholieke The Drive en Bring Back the Night – luistert het publiek ademloos toe met het werkelijk hartverscheurende To Leave Something Behind als emotioneel brandend hoogtepunt. Rauw maar bommetjevol gevoel.

Ook de meer expressieve songs mogen er zijn. De volslagen gekte van Joe’s Cult en A Girl Like You, het vrolijke Desiree (over een jeugdliefde) en Shine My Diamond Ring: Rowe weet letterlijk en figuurlijk een snaar te raken door zijn gitaar- en mondharmonicaspel en zijn uitgesproken zang. Een avond met alleen maar hoogtepunten. Met een werkelijk briljante cover van Richard Thompsons 1952 Vincent Black Lightning (zie het filmpje van zijn concert in Bitterzoet hieronder voor een indruk) en de gevoelige ballad Long Black Veil wordt deze magische avond afgesloten.

Het is altijd gevaarlijk om te zeggen – zeker omdat 2015 nog niets eens halverwege is – maar dit was voor mij nu al het beste concert van het jaar. Damn, wat een kippenvel.

Setlist
The Drive
Bring Back the Night
Joe’s Cult
Desiree
A Girl Like You (Edwyn Collins cover)
To Leave Something Behind
The River (Bruce Springsteen cover)
Follow your Trail (Unreleased song)
Madman
Spoonful (Willie Dixon cover)
Old Black Dodge
Shine My Diamond Ring
1952 Vincent Black Lightning (Richard Thompson cover)
Long Black Veil

Website: https://www.facebook.com/seanrowemusic

27 maart 2015|Categories: Concertverslagen|Tags: |1 reactie

Eén reactie

  1. Harry Gibcus 30 maart 2015 om 21:53 - Antwoorden

    Speciaal voor Sean Rowe uit Groningen gekomen hebben we een schitterende avond gehad in Merleyn, die zelfs na meerdere dagen nog steeds doorklinkt als ik naar z’n cd’s luister. Als echte Bruce fan was het helemaal te gek dat ie ook The River deed, welke ik alleen een keer gezien had op Youtube!
    Trouwens nog even voor de echte liefhebbers, z,n echte debuut cd is uit 2004, deze heet 27. Deze cd is niet meer verkrijgbaar, ik heb Sean er nog naar gevraagd maar hij heeft, helaas, geen kopieën meer.
    Ik heb de cd wel, al is ie gedownload, samen met nog enkele schitterende live opnames, gemaakt voor radio uit 2011 en 20012. Ik hoop dat 27 en deze opnames alsnog een keer officieel uitgebracht worden zodat hij daarvan de revenuen krijgt want een dergelijke artiest verdient het dat ie ook geldelijk beloont wordt voor z’n klasse.

    Rest mij alleen nog Merleyn te bedanken voor een onvergetelijke avond en misschien gaan we in de toekomst nog eens een ritje maken voor een dergelijke artiest.

    Harry

We horen graag je mening! Voeg reactie toe