10371927_779899715429317_8191896272552576217_n

Ralph de Jongh
De Amer, Amen
Zondagmiddag 18 januari 2015

Tekst en foto’s: Herman Keverling Buisman

Op deze druilerige zondagmiddag is het ideaal weer om eens lekker van de Blues te genieten. Het voorprogramma wordt verzorgd door de Friese band Some Good Men, samengesteld uit ervaren musici, die een jaar samen een eenheid vormde. Bestaande uit vier man: een zanger/bassist, een drummer, een slaggitarist en een sologitarist maken het publiek warm met prettige bluesklanken. Maar iedereen is gekomen voor de hoofdact: Ralph de Jongh.

994457_779899315429357_1373941103261179060_n

Inmiddels is hij kind aan huis in muziekcafé de Amer. Het laatste concert vóór hij vandaag afreist naar Memphis, Tennesee, alwaar hij Nederland voor de tweede keer vertegenwoordigd op de 31e International Blues Challenge. Hij is keurig gekleed met een sjaaltje om zijn nek en heeft zijn met zijn eigen naam getooide klompen in zijn hand. Naast hem staat een rek vol met vijf gitaren. Op de voorste rij, evenals vorig jaar, vol trots, zijn beide ouders, die graag naar deze locatie komen. Voor een uitverkocht huis begint hij op zijn kenmerkende manier te spelen en te zingen: bevlogen, met gesloten ogen en de omgeving volledig vergetend. Aan het einde van het nummer doet hij zijn ogen weer open en oogt hij weer wat verlegen. Speciaal voor de overleden eigenaar van de Amer, Ab Sligter, doet hij het nummer “Worried Man”, welks refrein zachtjes meegezongen wordt door de zaal.

10917083_779899608762661_1993356383394735835_n

Uiteraard komt mijn lievelingssong ook voorbij:”Harry”: hij haalt dan tegen het einde heel lang een noot aan en dat klinkt fantastisch. En van de enige oude bluesmannen, die hij in levende lijve is tegengekomen, Junior Wells, doet hij ook een nummer. Drie sets worden er gespeeld en hij is haast niet te stoppen. Bijzonder vermeldenswaard is het feit, dat Jan Venhuizen , de oud manager van Cuby and the Blizzards, naar voren wordt geroepen om het volgende nummer aan te kondigen. Wat een spreker is die man, fantastisch. Vol overgave vertelt hij wat anekdotes en met name de samenwerking met Herman Brood, Van Morrison en Eddy Boyd. Dit is de inleiding van een prachtig vertolkte “Somebody Will Know Someday”.

Na een toegift is het dan tijd om de gitaar neer te leggen en afscheid te nemen van het publiek. Hij krijgt een minuten durend applaus en bij het afscheid wens ik hem veel sterkte op de Challenge met de gedachte, dat muziek geen wedstrijd mag zijn.

Zet ‘m op, Ralph, jij bent een terechte vertegenwoordiger van ons land en ik hoop dat je veel plezier hebt aan de andere kant van de plas!

10933781_779900095429279_8343904667893102037_n

10922822_779899632095992_5641451455595719240_n