Pat Travers
P60, Amstelveen
20 september 2012

Pat Travers

Ingestuurd verslag + foto’s: Rob Mossinkoff

De debuutplaat “Pat Travers” van de in 1954 in Canada geboren gitarist/zanger Pat Travers is reeds uit 1976. Met de regelmaat van de klok volgden daarna tot op heden nog 30 lp’s/cd’s. Ook is hij “on the road” altijd een actief baasje gebleven. Ik heb hem voor het eerst aan het eind van de jaren 70 live zien spelen in het congrescentrum Den Haag. Aan zijn stijl van spelen en gitaargeluid is weinig veranderd. Ook nu zijn oude Marshall versterker gecombineerd met een Gibson Melody Maker gitaar plaats heeft gemaakt voor een Blackstar combo en een PRS gitaar. De muziek als geheel is wel meer de blues kant op gegaan.


De band van Pat Travers klinkt doortimmerd en geolied en bestaat uit zeer ervaren muzikanten: de Texaanse gitarist Kirk McKim, de letterlijk en figuurlijk slagvaardige drummer Sandy Gennaro en bassist Rodney McQuinn. Travers zijn gitaarstijl zit tussen rock en bluesrock in, is herkenbaar, gedreven en vooral krachtig. Het samenspel van de band als geheel is strak, staccato, verassend, erg dynamisch. Er is duidelijk gerepeteerd op de breaks en het geheel staat werkelijk als een huis.

Het was de eer aan de lekker klinkende en goed ingespeelde Nederlandse band Mississippi Mud Pie om de avond te openen. Daarna begon de show van Pat Travers. Dat ging niet zonder horten of stoten wat Travers zelf betreft. Hij was duidelijk verstoord en geërgerd door een losbengelende zangmicrofoon, een knoop in zijn gitaarsnoer en een niet goed geplaatste microfoon voor zijn gitaarversterker. Hij is ook de eerste gitarist die ik ooit heb meegemaakt die zijn optreden onderbrak, het woord richtte op de geluidsman met het verzoek of het geluid van zijn gitaar iets zachter mocht….

Pat Travers

Maar hierna ging de beer goed los. Als een trein die sprint van station naar station, maar waar je wel lekker comfortabel in zit, wisselden zijn oude hits als Evie, Snortin’ Whiskey, Boom Boom (out goes the light), Black Betty (oorspronkelijk van Lead Belly en in 1977 een hit van Ram Jam) en Heat in the Street zich af met nieuwe nummers van zijn cd Fidelis en vooral veel blues nummers van de cd Blues on Fire. Met verve vertelde hij het publiek over de periode jaren 20 en 30 waarin veel van deze nummers voor het eerst werden opgenomen. Vooral door bluesmuzikanten wiens namen bijna allemaal begonnen met “Blind”.

Travers stak tijdens het optreden de bewondering die hij heeft voor zijn bandleden niet onder stoelen of banken. En met name de drummer Sandy Gennaro viel op door de hoeveelheid drumsticks die hij brak en in het publiek gooide. Pat Travers is behalve een bedreven muzikant met bagage ook bekwaam in de omgang met zijn fans. Hij maakt graag een praatje, heeft kontakt met het publiek en is op zijn gemak.

Dit was het eerste optreden van de Europese tour. Er volgen nog 3 in Nederland

21 Sept 2012 : Bolwerk, Sneek
22 Sept 2012 : Boerderij, Zoetermeer
23 Sept 2012 : Bosuil, Weert

en de tour eindigt op 18 oktober in Oostenrijk.

Pat Travers