Navarone
Openluchttheater De Goffert, Nijmegen
10 juli 2020

Tekst: Patrick Struijker Boudier (http://twitter.com/p_okee) / Foto’s: Willem Melssen. (Let op: alle foto’s, video’s en teksten op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Het is niet toegestaan deze zonder voorafgaande toestemming te gebruiken, af te drukken of te publiceren.)

Het zijn vreemde tijden. Door de coronamaatregelen zijn er pas sinds juni 2020 weer concerten mogelijk en dan ook nog eens voor een beperkt aantal bezoekers. Die ook nog eens afstand moeten houden, niet mogen juichen, meespringen en meejoelen of mogen staan. Kortom: het hart van liveoptredens , naast de muziek van de band of muzikant.

Niettemin is live-interactie met publiek, hoe klein ook in aantal, beter dan helemaal niet optreden, dus toog de rockband Navarone voor een serie van zes semi-akoestische concerten naar Openluchttheater De Goffert in thuisstad Nijmegen. En het moet gezegd: ondanks de beperkingen was het voor de band én publiek weer heerlijk een concert te doen.

De Nijmeegse rockband is al ruim een decennium bezig en rijgt met elk nieuw jaar de successen verder aaneen. Verschillende albums, als eerste band ooit meedoen aan The Voice of Holland (en tweede worden), voorprogramma’s van Anouk in Ziggo Dome en Bon Jovi in het Goffertpark, Eurosonic Noorderslag, De Wereld Draait Door, Vierdaagsefeesten, Paaspop, Zwarte Cross en Sziget en vrijwel uitverkochte zalen tijdens hun clubtours: de lijst is schier lang. Hoewel de band tijdens de corornacrisis verschillende 1,5 meter sessies opnam voor hun social kanalen, werd het echte contact met publiek gemist. Dus zette Navarone 12 concerten op: 6 middag- en avondconcerten in Openluchttheater De Goffert, gevolgd door 6 avondconcerten in poppodium Doornroosje komende week.

De concerten in De Goffert zijn ‘uitgeklede’ optredens: semi-akoestisch met nummers op de setlist die de band zelden speelt, zoals ‘Bottom Line’ van het tweede album Vim And Vigor en ‘Devil’s Ferry’ van A Date At The Chapel. De band duikt diep in hun discografie met nummers van al hun platen, alsook een paar covers, zoals ‘Respect’ en de spiritual ‘Swing Low, Sweet Chariot’. Helemaal uniek zijn deze concerten niet: Navarone heeft verschillende keren in de Stevenskerk in Nijmegen opgetreden waarbij ook de akoestische gitaren tevoorschijn werden gehaald. Maakt dat uit? Nee. Het is vooral heel fijn dat er weer een liveconcert is, voor publiek én band.

 

Bevreemdend blijft het wel: een fijn en goed concert bijwonen en dan niet mogen juichen of meezingen, behalve applaus na afloop van een nummer. Onwennig is het ook. Overal richtlijnen (letterlijk en figuurlijk), looproutes voor de wc en bar en bezoekers die met minimaal een lege rij ertussen verspreid zitten over de locatie. Gelukkig doet de muziek al vrij snel vergeten wat een surrealistische situatie dit is. Het harde en enigszins bombastische geluid van Navarone’s laatste albums Salvo en Oscillation deed je misschien bijna vergeten wat een imposante beheersing de mannen hebben van hun instrumenten en dat komt nu – puur door de akoestische versies van de nummers – nog duidelijker nog voren. Zanger Merijn van Haren heeft nog steeds een machtige stem – Robert Plant Led Zeppelin waardig – en betrekt het publiek volop bij het concert vanavond: “Klappen mag wel, dus we hebben speciaal een flink aantal meeklapmomenten ingebouwd.”

De songs zelfs transformeren door de akoestische setting. Vaak met een schitterend resultaat, zoals in ‘Unmistakably Everything’ dat een lui jazz-achtig arrangement krijgt, of in ‘Perfect Design’ dat hier zelfs beter klinkt dan op de plaat. Of in ‘Don’t Belong’ dat deze avond nóg persoonlijker klinkt en ‘December’ dat metamorfoseert in een welhaast country tearjekker . Ook ‘Cerberus’, op de plaat een donderende gitaarexplosie, boet op akoestisch gitaar nauwelijks in aan kracht. Werkt alles? Nee. ‘Lonely Nights’, een dreunende rocksong, gaat als opener deze avond de mist in vanwege het mislukte (en mag ik zeggen: bijna valse) loopje in de song. Blijkbaar laat niet elk nummer zich goed omzetten naar een akoestische uitvoering. Het is het enige smetje op het concert. Want als Navarone afsluit met de spiritual ‘Swing Low, Sweet Chariot’, a capella gezongen door de band, kwaken zelfs de kikkers uit de vijver hoorbaar dichtbij mee. ‘Free Together’ zingt de band als laatste nummer. Inderdaad. We zijn weer vrij. Vrij om naar concerten te gaan, hoe ‘klein’ deze ook zijn. En vrij om weer te genieten van livemuziek. Met z’n allen. Hoe fijn is dat?

Setlist
1. Lonely Nights
2. Unmistakably Everything
3. Soon I’ll be home
4. Perfect Design
5. December
6. Bottom line
7. Indigo Blue
8. Leave
9. Don’t Belong
10. Black and Blue
11. Respect
12. Cerberus
13. Devil’s Ferry
14. Swing Low, Sweet Chariot
15. Free Together

Nog te horen: 15, 16 en 17 juli in Doornroosje

Website: www.navaronemusic.com


Ook op Blues Magazine ...