21943527490_918c0da858_k

Mr. Sipp & Dexter Allen
De Gouden Leeuw, Dongen
11 oktober 2015

Tekst: Paul Scholman / Foto’s: Bert Lek, alle foto’s album Allen & Mr. Sipp

De in 1970 geboren Dexter Allen speelt een mengsel van Blues, R&B, Soul en Funk. Blues is echter de leidraad. Allen werd geboren in Crystal Springs, MS, waar hij opgroeide op een boerderij met alleen de eerste levensbehoeften. Zijn vader was pastoor en grootvader hoofd diaken, zodat Allen geen onbekende in de kerk was. Dexter begon op 12 jarige leeftijd bas-gitaar te spelen voor zijn vaders rondreizende gospelgroep rond het centrum van de Mississippi Delta’s.

In 1995 nam Dexter met Airtight Records, een lokaal onafhankelijk platenlabel, zijn eerste eigen songs op. Hij verdeelde zijn tijd op de zondagochtend in kerk en de rest van het weekend met de Airtight Band als gitarist en zanger te spelen. Zo belandde Dexter als leadgitarist in de band van blueslegende Bobby Rush. Dit was het omslagmoment voor Dexter om zich in de Blues en Soul arena verder te gaan ontwikkelen.

21943806908_d64d427d59_k

In 2014 tekende Dexter een platencontract bij Rush Records van blueslegende Bobby Rush, waar hij de CD getiteld ‘Bluez Of My Soul’ uitbracht, die overal lovende kritieken kreeg. Dit jaar bracht Dexter zijn laatste helemaal zelf gepende CD op de markt ‘Trilogie van My Blues’. “Dongen haalt de Mississippi naar Brabant”, zo kondigt organisator Peter Nooten enthousiast de band aan in een volle zaal als afsluiting van een vijfdaagse tournee door Nederland en België met zelfs een opname voor VPRO’s Vrije Geluiden die op zondag 18 oktober a.s. wordt uitgezonden op NPO3.

21943826818_d0ca9710e5_k

Dexter Allen Band trapt af met Put Your Blues On Me, Let The good Times Roll hoor ik hem ergens verderop zingen, nou daar is Dexter inderdaad mee bezig. Met I’m Tired van zijn laatste plaat bewijst hij het tegendeel en springt met zijn gitaar het podium af en geeft een gave solo ten overstaan van een losgaande Gouden Leeuw. Hier en daar een lekkere boogie met deze vier koppige band. De bandleden mogen stuk voor stuk tijdens de eerste nummers hun ding al doen en middels de piano krijgen we een heerlijke boogie voorgeschoteld, gevolgd door een drumsolo. Meteen daarna een groovende bassolo, die nijgt naar jazzrock/funk/fusion en tot slot maar weer een gitaarsolo van Dexter. Hij loopt tijdens een solo gezellig de zaal in. Hij speelt heerlijke solo’s en betrekt het publiek bij zijn show. That Same Thang komt nog voorbij ergens aan het einde. Dexter is een heerlijke bluesy act, een enkel funky nummer, altijd gedreven en strak. De lol spat er van af. De bandleden: Dexter Allen: zang / gitaar; Fred Robinson: bass; Joseph Banks: keyboard; Cherita Brent: drums.

21944764729_f6fbde4621_k

21510592323_b607a41214_k

Dertiger Mr. Sipp won vorig jaar de International Blues Challenge in Memphis, een zeer prestigieuze prijs in de internationale blueswereld, maar ook zonder die overwinning genoot hij al de reputatie van ‘The Mississippi Blues Child’. Mr. Sipp werd op 25 augustus 1976 als Castro Coleman geboren in McComb, Mississippi. Moeder zong en speelde piano, vader is songschrijver, muzikant en de manager. Als kind zag Castro een reclamespotje op de tv waarin B.B. King figureerde. Hij was verkocht. Op zijn zevende speelde Castro met tante Grace in de kerk en nog een jaar later stond hij op allerlei podia.

In 1992 besloten Castro en zijn broer een eigen band op te richten. VIVE, de naam van de band, speelde in de nationale gospel scene op een manier, dat de vonken er vanaf vlogen. Ze kregen een platencontract bij Blackberry Records en Castro ging voortaan zelf op de voorgrond zingen. Castro Coleman & The True Believers heette de volgende band. Daarna bij de Williams Brothers. Het album ‘Go Hard Vol. 1′ uit 2006 trok nationale aandacht. Met een nieuwe band, Castro Coleman & Highly Favored’ haalde Castro ook een platencontract bij Malaco Records binnen. Malaco is een van de meest toonaangevende platenmaatschappijen voor zwarte muziekstijlen uit het zuiden van de VS. De naam van de band wijzigde in Cat Cole & Cat Cole Nation en Castro flaneerde in dezelfde biotoop als Little Milton, Johnny Taylor, Floyd Taylor en Bobby ‘Blue’ Bland, om er maar enkele te noemen. Uiteraard wakkerden al zijn labelmakkers zijn interesse voor de blues aan.

Coleman liet de gospel voor wat het was en stapte over op de blues. Als Mr. Sipp gaat hij verder en wint het toonaangevende International Blues Challenge, de IBC. Dan gaat het hard met de man en hij speelt op ongeveer alle grote festivals. Hij brengt een eerste blues cd uit: ‘The Mississippi Blues Child.’

Mr. Sipp vangt aan in het inmiddels door de avond bevangen Dongen. Mr. Sipp kent geen rust, staat niet stil en vraagt het publiek regelmatig mee te klappen. Helemaal de gospel aan het vergeten is hij niet, maar als je het hebt over een zekere ontwikkeling in de blues zou deze man wel eens een bepaalde trend kunnen zetten. Mr. Sipp speelt overigens ook meest eigen geschreven nummers.

Energiek schuift hij over het podium onderwijl zijn mede-muzikanten opzoekend alsof hij ze nog eens extra wil aansporen. Het is bluezy, het swingt, groovy, onderhoudend, veel uptempo en hier en daar een Boogie. Een hele lange solo in het publiek ten overstaan van verschillende dames. “Do you feeling the blues… say yeahhh!!! We do! in Dongen.“

21944776889_73b6ebc8e1_k

Waves, publiek opzwepend, handjes schuddend weet hij het publiek aan zich te binden, maar ik vrees dat dat vooral door het spel van de man komt. Drummer Stanley is een slager, de splinters vliegen om zijn oren en de stokken breken nog al eens. Dexter Allen speelt nog een paar nummers mee. Mr. Sipp wil graag nog even zijn handen vrij hebben om er een feestje van te maken. De geluidsman wordt persoonlijk bedankt. Kruisbestuiving van beide bands. Rock Me Baby wordt ingezet. Pride & Joy met vrijwel alle bandleden van beide bands waarbij ook bassist Jeff Flanagan laat horen een verdienstelijk zanger te zijn. Het ging heerlijk tegen elkaar op met twee gitaristen en twee bassisten.

Beide heren verkopen nog een berg cd’s na afloop en een mooier compliment kun je niet krijgen. Deze gitaar helden Dexter Allen en Castro Coleman alias Mr. Sipp kunnen we zeker beschouwen als zeer waardige opvolgers van de ouder wordende vaste waarden in de Blues. Verfrissend, gezien hun spel en ik ben vast van plan deze gasten op de voet te blijven volgen. Mocht Dhr. J. Derksen voor Grolloo nog een act zoeken voor relatief weinig geld… ik zou het wel weten. De band: Castro Coleman: zang/gitaar; Jeff Flanagan: bass; Carroll McLaughlin: keyboard; Stanley Dixon Jr. drums.

Peter Nooten en zijn team krijgen alle credits. Hij heeft het toch maar weer geflikt om een mooie toonaangevende act neer te zetten met deze talentvolle gasten!