Tekst: Ton Kok. Foto’s: Bert Lek
Meer foto’s Bert Lek

King MoOp 4 april 2009 zag ik King Mo voor het eerst. Het was hun eerste geboekte optreden en vond plaats in De Gooth in Ridderkerk op het Bluezy Blues Festival. Het was een perfecte afsluiter van het festival. Alles onder het oog van geïrriteerde security mensen, die eigenlijk vonden dat het hoog tijd was om de tent dicht te gooien. Maar de band bleef lekker doorgaan voor een enthousiast publiek.

Daarvoor had de groep al als gelegenheidsformatie gespeeld in La Bonbonniere in Maastricht, waar de naam al op de poster prijkte voor er daadwerkelijk een groep muzikanten was samengesteld. Er werden wat muziekbestandjes uitgewisseld en zonder te repeteren werd er een fantastisch optreden neergezet, resulterend in de cd Live at La Bonbonniere. Ook in het buitenland werd een en ander opgepikt en de cd werd later nog eens uitgebracht op een Amerikaans label onder de naam Live In Holland.

Het ging snel met het fenomeen King Mo. Slechts vijf jaar bestond de band, maar ze speelden in alle hoeken van Nederland, Duitsland, Polen, België, Zwitserland en Engeland en niet te vergeten de Verenigde Staten, waar ze in 2011 de Dutch Blues Foundation vertegenwoordigden op de International Blues Challenge in Memphis. Ze stonden op festivals als Highlands, Ribs & Blues en in Ridderkerk, Eindhoven, Zoetermeer en Hoogeveen. En dan vergeet ik er er ongetwijfeld nog een paar.

De spil van King Mo werd gevormd door zanger Phil Bee en gitarist Sjors Nederlof. Er vielen in de loop der tijd onderweg wel wat slachtoffers: enkele mensen verlieten de band om voor de buitenwereld soms niet helemaal duidelijke redenen, maar uiteindelijk bleken ook de visies van Phil en Sjors uiteen te lopen en werd besloten er een punt achter te zetten. Hier was het oude rock ‘n‘ roll gezegde van toepassing: beter opgebrand dan uitgedoofd, maar in vijf jaar tijd hebben ze wel een prominente plaats in de Nederlandse blues historie verworven!

King MoDan is daar het laatste optreden in de Rotterdamse Bluessociëteit l’Esprit op 28 december 2013 en daar weten ze nu dus ook weer hoeveel mensen er in de club terecht kunnen. Met ruim boven de honderd bezoekers moest er voor het eerst sinds lange tijd weer ‘sorry, maar het is vol’ verkocht worden en enkele tientallen mensen konden helaas onverrichter zake weer vertrekken.

Om tien uur al kwam de band het podium op om af te trappen. Slecht heb ik King Mo nooit horen spelen, maar de eerste set was voor hun doen toch een beetje tam. Na de rust vlamde het weer ouderwets en was er toch sprake van Going Out With A Bang. Twee sets met voornamelijk nummers van de laatste twee cd’s, een enkel nummer van de debuutschijf en een paar werkjes uit de Buzztones periode, overigens wel met duidelijk King Mo arrangement. Met de toegift Little Wing haalde Sjors alles nog even uit de kast om de tent nog even tot kookpunt te brengen.

 

In de pauze wordt mijn partner in crime voor de avond, Bert Lek, in het zonnetje gezet en krijgt van Rien Wisse te horen dat hij dit jaar de Keeping-the-Blues-Alive Award van de Dutch Blues Foundation zal krijgen. Proficiat Bert!

Onder de naam NEDERLOF gaan Sjors, bassist Jules van Brakel en drummer Andreas Robbie Carree een meer rock-georiënteerd pad volgen en Phil zien we ongetwijfeld weer terug op de blues podia met nieuwe mensen om zich heen.

Heren, het was me aangenaam.
Allemaal veel succes in de toekomst en tot ziens.

Bert-Lek-(r)-en-Rien-Wisse

King Mo