Concertverslag: Leyla McCalla – North Sea Jazz Club, Amsterdam, 15 Maart 2015

foto1 Leyla McCalla
Leyla McCalla

LEYLA MCCALLA
North Sea Jazz Club, Amsterdam
15 maart 2015

Tekst, video en foto’s: Jan Marius Franzen (http://purplehaze.rtvkatwijk.nl/)

Buiten is het kil maar binnen heerst een dampende Louisiana sfeer. De North Sea Jazzclub doet denken aan een huiskamer in New Orleans in de jaren dertig tijdens dit optreden van Leyla McCalla en haar begeleiders Daniel Tremblay op 5-snarige banjo, gitaar en triangel en de violiste Bria ‘Free’ Bonet.
Ze kondigt aan veel van haar nieuwe album ‘Vari-colored Songs’ te gaan spelen, een eerbetoon aan de Afro-Amerikaanse dichter Langston Hughes op wiens gedichten dit album is gebaseerd. Zoals bijvoorbeeld het nummer Girl dat over reïncarnatie gaat. De muziek klinkt nog intenser dan op het album. Leyla bespeelt virtuoos de cello en doet dat op verschillende manieren; soms gebruikt zij de strijkstok, soms slaat zij de snaren met haar vingers aan.

foto2 Leyla McCalla Bria Free Bonet
Leyla McCalla en Bria ‘Free’ Bonet

Na dit nummer stelt zij de violiste Bria ‘Free’ Bonet voor, die zeer ingetogen speelt, zoals bijvoorbeeld op het nummer Heart of Gold, eveneens gebaseerd op een gedicht van Langston Hughes. Het vioolspel van Bonet geeft het nummer een zeer intense lading en combineert perfect met het cellospel van Leyla. Zonder op de voorgrond te treden speelt zij de sterren van de hemel.

foto3 Bria Free Bonet
Bria ‘Free’ Bonet

Leyla zegt dat wij Nederlanders zeer beleefd zijn, maar ze vraagt ons toch om uit onze comfortzone te stappen en mee te zingen met een nummer in een vreemde taal (Haïtiaans), genaamd Manman Mwen. Ook dat is een Haïtiaanse traditional, troubadourmuziek noemt Leyla het. Veel van deze nummers hebben een dubbele betekenis. “Mijn moeder stuurde mij erop uit om rivierkreeft te gaan vangen. Ik ben daar te jong voor”. De rivierkreeft is hier een metafoor voor man. Veel van de songs zijn verbonden met het leven op het land in Haïti, waar haar roots liggen. Het publiek zingt voorbeeldig: Manman Mwen, Manman Mwen.
Op Love Again Blues speelt Daniel, haar echtgenoot, prachtig gitaar wat perfect aansluit bij het banjospel van Leyla. Daniel speelt afwisselend gitaar, banjo en triangel – een instrument dat je niet vaak ziet. Ook hij beheerst de instrumenten volledig.

foto4 Daniel Tremblay
Daniel Tremblay

De eerste set wordt na ca 45 minuten afgesloten met het instrumentale nummer Blue Runner.
Na de pauze speelt Leyla het nummer Rose-Marie solo en laat daarmee haar virtuositeit op de banjo zien.

Leyla en haar begeleiders blijven het publiek met beperkte middelen boeien.
Op het wonderschone nummer van het album Vari-colored Songs, When I Can See The Valley speelt Daniel 5-snarige banjo, nadat Leyla heeft verteld hoe hij aan die banjo is gekomen. Doordat zij steeds verhaaltjes tussen de nummers door vertelt, houdt zij contact met het publiek.
Behalve nummers van haar album Vari-Colored Songs speelt ze ook nieuwere nummers zoals Little Sparrow van de Afro-Amerikaanse zangeres Ella Jenkins, die veel muziek voor kinderen maakte.
Daarna volgt het ene mooie nummer na het andere, soms Haïtiaanse troubadour muziek, soms nummers in Cajun Frans, allemaal even prachtig. Met name de Haïtiaanse troubadour muziek is uniek, en allemaal nummers met een boodschap.

foto5 Leyla McCalla Band
Daniel Tremblay, Leyla Macalla & Bria ‘Free’ Bonet

Na nog een ca 45 minuten is ook de tweede set, inclusief een mooie toegift, voorbij. Dit concert in de North Sea Jazzclub was echt een unieke belevenis.

foto6 Leyla McCalla Band2
Daniel Tremblay, Leyla Macalla & Bria ‘Free’ Bonet

Website Leyla McCalla

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Interviews Recensies
Sort by
17 maart 2015|Categories: Concertverslagen|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe