Laurence Jones (2)

Laurence Jones
De Bosuil, Weert
9 November 2014

Tekst en video’s: Walter VanHeuckelom, foto’s: Fons Kersbulck i.s.m Rootstime.be
Meer foto’s zie facebookfotoalbum

Laurence Jones was in De Bosuil samen met bassist Roger Inniss en drummer Toby Wilson en de setlist bestond voornamelijk uit songs van Jones zijn recentste album ‘Temptation’. Laurence is een man van de Fender Stratocaster, toch begon hij om iets na vier uur zijn set met een Gibson. Leuk weetje is misschien wel dat hij deze Gibson van Luther Allison gekregen heeft. ‘Can’t Keep Living Like This’ is een typische Laurence Jones song, namelijk bluesrock met spetterende gitaar. Meteen viel ook op welk een geweldige bassist Roger Inniss wel is. Hij bespeelde een zes snaren bas en had een enorm pedaal bord bij zich. Hij zorgde voor meer dan alleen maar een sterke groove en mooie baslijnen. Ik hoorde hier en daar voor het concert wat twijfels over de zang capaciteiten van de jonge Brit, maar zelf was ik wel aangenaam verrast. Die stem dat komt allemaal wel goed binnen enkele jaren. Laurence en Roger zochten het gehele concert veel toenadering tot elkaar, en ze stonden meermaals neus aan neus te spelen. De Gibson klonk met behulp van de Wah Wah pedaal lekker vet.

Laurence Jones (49)

Laurence Jones (35)

Are you ready for some blues vroeg de jonge frontman aan het publiek. Hij wachtte zelfs het antwoord niet af, want dadelijk werd er gestart met ‘Wind Me Up’. Het nummer heeft een lekker ritme en Laurence liet dadelijk horen waarom Walter Trout en Mike Zito zo gek zijn van hem. Met een vanzelfsprekend gemak veroverde hij de harten van de aanwezigen met zijn prima gitaarspel en jeugdig enthousiasme. Jones nam zijn vertrouwde Stratocaster voor “Southern Breeze’, volgens mij één van de beste nummers op ‘Temptation’. Roger en Laurence bleven elkaar opzoeken in de instrumentale stukken en beiden hadden ondeugende trekjes op hun gelaat. De bedoeling was zonder twijfel om elkaar wat op te jutten om zo tot een nog hoger niveau te komen. De eerste cover ‘Thrill Is Gone’ van BB King was erg leuk. De jongeling had veel aan het nummer gesleuteld en het daarmee toch een leuke eigen inbreng gegeven. Bo Wilson zijn slagwerk was retestrak en de groove die Roger aan het nummer gaf was machtig en heel erg diep. Dat gaf Jones de gelegenheid om met behulp van zijn pedaal verschroeiend uit te halen met zijn Fender.

Het nieuwste album ‘Temptation’ is opgenomen in de befaamde Dockside Studios in Louisiana. Het verhaal dat de volgende song moest aankondigen kwam uit Louisiana. In de periode dat Jones daar was, zat hij op een bepaald moment in bed nummers te schrijven tot hij op een bepaald ogenblik een rat van meer dan dertig centimeter opmerkte in zijn bed. Gedaan met schrijven natuurlijk. Roger Inniss was er dadelijk bij om zijn frontman uit te lachen en deed teken met twee vingers dat het eigenlijk om een kleine muis ging, al bleef Laurence volhouden dat hij geen centimeter gelogen had. Van Louisiana naar de swamps is een kleine stap en dat was het ook op het podium, want dadelijk na dat verhaal hoorden we de eerste tonen van ‘Soul Swamp River’. De Jonge Brit speelde hier solo een prachtig stukje gitaar en kreeg daarvoor een welverdiend applaus. Hij begon zelfs te zingen zonder micro, op de rand van het podium. Daarvoor was zijn stem nog niet sterk genoeg maar hij probeerde het toch. Dit was echt wel erg mooie swamp blues.

Laurence Jones (50)

Het trio trok het tempo wat omhoog voor het opdwepende ‘Move On’. Het aanstekelige refrein nodigde uit om mee te zingen en dat gebeurde dan ook op sommige plaatsen. Toby en Roger zorgde voor het stevige ritme en de tweeëntwintig jarige Brit liet voor de zoveelste keer zijn talent op de gitaar bewonderen. ‘Foolin’ Me’ lag in het verlengde van voorgaand nummer. Het had een lekker verschroeiend ritme dat je dadelijk vastpakte en je meenam op de snelweg van Laurence Jones zijn muziek. Op het podium stond een band met veel talent, gekoppeld aan een grote drive en heel veel enthousiasme. Met ‘Gotta Get Back Up’ keerde Laurence terug naar zijn eerste album ‘Thunder In The Sky’. Inniss bleef maar diepe pompende bas lijnen tevoorschijn toveren uit die machtige bas van hem. Het moet toch heel plezierig zijn om iemand naast je te hebben. Dit was een prachtig nummer waarin de klasse van Jones als songwriter en als gitarist weer duidelijk getoond werden. Vervolgens volgde er nog een prachtige lange cover van een nummer waarvan de titel me niet dadelijk te binnen schiet, maar ik wil het er toch over hebben omdat Laurence hier minuten lang zijn klasse toonde met heel vet en zeer gevarieerd gitaarwerk. Het was misschien wel het beste wat de jongeman die namiddag liet horen op zijn gitaar. Afsluiten deed het Britse trio met ‘Fall From The Sky’. Laurence droeg dit nummer op aan alle vrouwen en meisjes in De Bosuil.

Laurence Jones (6)

Ik heb een zeer goed concert gezien van een jongeman die zeker de kwaliteiten heeft om nog verder te groeien. Als Laurence Jones voor de muziek blijft leven, de goede keuzes maakt en de broodnodige dosis geluk kan hij heel wat bereiken. Ik hoorde van hem dat er midden 2015 een nieuw album aan komt en dat hij volgend jaar een grotere Europese tour wil doen.

Wie hem nog wil horen kan dat nog in Nederland op het Bluesther Festival in Zoetermeer op 14 november, het Doffer Blues Festival in Schaijk op 15 november en in De Gouden Leeuw in Dongen op 16 november.

Lees hier een recent interview met Laurence op Blues Magazine


Ook op Blues Magazine ...