IMG_7520

Julian Sas Band
Cultuurpodium Boerderij, Zoetermeer
10 januari 2015

Tekst en foto’s: Bert Lek
Voor alle foto’s zie album Julian Sas

Pas bij Blues For J is de Hammond XB 2 plus van nieuweling in de band Roland Bakker duidelijk te horen en dat is maar goed ook want in het meest gevoelige nummer dat Julian Sas, zang/gitaar heeft geschreven komt Roland helemaal tot zijn recht in een prachtig uitgesponnen solo. Roland heeft een goede staat van dienst opgebouwd in groepen zoals The Treble Shooters en Goofy & The Regulars. Daarnaast begeleidde hij de Amerikaanse grootheden Chick Willis en Lamatrice Macqueen.

IMG_7410

Op zondag 13 september 2009 vond er onder de noemer Symphony in Blues een prachtige happening plaats in 013 te Tilburg. Daar ontmoette Roland Julian, die deel uitmaakte van de gitaargrootheden. Zij traden op met een klein symfonie orkest. (lees hier het verslag van die avond).
Er ontstond een vriendschap uit, die resulteerde in jamsessies en van daaruit werd er gekeken of Roland binnen de groep past en dat bleek tijdens een aantal momenten, die ik tijdens de repetitie mocht bijwonen. Bovendien had hij een eigen inbreng bij bestaande nummers: hoe hij erover dacht om die uit te voeren. Roland is heel anders dan zijn Belgische voorganger Pieter van Boogaert, die meer een afwachtende houding aannam. Vanavond moeten alle repetities omgezet worden in een wervelende show, zoals we die van Julian Sas gewend zijn met oudgedienden: jeugdvriend Tenny Tahamata, bas en Rob ‘the animal’ Heijne op drums.

IMG_7513

IMG_7576

De start met Home Feeling van hun allereerste cd ‘Where Will It End!?’ gaat door het ontbreken van het geluid van de elektrische piano gedeeltelijk de mist in, net als de vier opvolgende nummers. Op het podium heeft niemand er erg in, maar in de zaal slaat vertwijfeling toe bij de fans uit de Betuwe, die vooraan staan. Een van hen gaat naar de mengtafel achter in de zaal, maar de man achter de knoppen kan er ook in eerste instantie niets aan doen. Gelukkig gaat het na het eerder genoemde Blues For J zoals we gewend zijn. De strakke koppies vertonen een brede glimlach en Helping Hand swingt lekker en de zaal pikt het gelijk op.

Als eerbetoon aan de Outsiders brengt de band met veel verve het stokoude Lying All The Time, dat er bij de oudere luisteraars als de bekende koek in gaat. Blues For The Lost And Found wordt weer eens van stal gehaald nu er een vette Hammond beschikbaar is. Het is een prachtige song, die mooi opgebouwd wordt naar een climax voor de pauze.

IMG_7374

Toeval of niet, Turpentine Moan is ook van de eerste cd en is de opener na de pauze. Alle remmen gaan nu helemaal los. Julian gaat heerlijk slide op zijn Firebird en dat doet hij ook in Make My Water en Highway 61 Revisited (Bob Dylan) als ode aan Johnny Winter. Er komen nog meer odes voorbij, o.a. Shadow Play en Bullfrog, de laatste als toegift voor Rory Gallagher en een hele mooie intro van Jimi Hendrix’s Hey Joe. Door een van de trouwste fans wordt Sugarcup Boogie met gejuich ontvangen. “Eindelijk” schreeuwt ze. Dus kan je nagaan hoe het er aan toe gaat in de kolkende zaal bij The Devil Got My Number.

Na een stroef begin wordt het een prachtig concert in de Boerderij en met Roland Bakker er bij kan de band weer voor een tijdje goed vooruit. Welkom bij de club Roland!

Website Julian Sas

IMG_7610

IMG_7449

Voor alle foto’s zie album Julian Sas