Joe Bonamassa – Koninklijk Theater Carré, Amsterdam 1 Mei 2019

Mister Bonanza is back in town en wel voor drie goed gevulde avonden in Koninklijk Theater Carré. Vanavond is de eerste avond, dat het maar een feestje mag worden.

Tekst: Danny van den Deijssel. Foto’s: Rob Sneltjes. (Let op: alle foto’s, video’s en teksten op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Het is niet toegestaan deze zonder voorafgaande toestemming te gebruiken, af te drukken of te publiceren.)

Op het moment dat het licht uitgaat en de theme van James Bond’s On Her Majesty’s Secret Service klinkt wordt het direct stil in de zaal en kijkt iedereen vol verwachting naar het podium waar de band zijn of haar plek op zoekt. Ook Joe zelf verschijnt kort daarna en neemt gelijk het stokje van Muddy Waters over met Tiger in Your Tank. Gelijk wordt duidelijk dat Joe er vanavond zin in heeft, want hij soleert er al lekker op los samen met zijn vaste toetsenist Reese Wynans.

Deze tour staat natuurlijk ook in het teken van zijn nieuwe album ‘Redemption‘ en dus volgen na de opening vier nummers van dit prachtige album. Na snel zijn gitaar gewisseld te hebben voor een van zijn vele strats zet hij het lekkere swingende King Bee Shakedown in. Een nummer waarbij je eigenlijk niet stil kan blijven zitten en menig toeschouwer zit dan ook lekker te swingen op zijn of haar stoel. Het nummer is nog niet afgelopen of Anton Fig zet de geleende drumpartij van Rock ´n Roll in en de kenners weten het, tijd voor Evil Mama. De nummers volgen elkaar wat dat betreft in een razend tempo op.

Met de volgende twee nummers, Just ´Cos You Can Don´t Mean You Should en Self-Inflicted Wounds gunt Joe zichzelf en zijn band tijd om even wat op adem te halen. Twee wat rustigere maar zeker niet minder mooie bluesnummers. Ook de in bloedvorm verkerende Reese Wynans pakt hierbij zijn kans om te laten zien wat hij kan. Deze klasbak heeft natuurlijk helemaal geen promotie nodig want hij speelt al jaren bij Joe, maar zat ook in Double Trouble. Toch is het hem meer dan gegund om die spotlights hier en daar te pakken. Een waar genot voor oor en oog om te zien hoe hij geniet achter zijn hammond.

Na dit Redemption-blok is het tijd voor de rest van zijn enorme oeuvre. Om te beginnen met This Train. Weer een lekker up tempo nummer waarin de blazerssectie ruimte krijgt om hun kunsten te vertonen. Lee Thornburg op trompet en Paulie Cerra op sax. Beiden spelen overigens mee op ‘Redemption’ maar ook op het heerlijke ‘Sweet Release’ van Reese Wynans. Ook een echte aanrader. Gezegd mag worden dat Joe een fantastische band om zich heen verzameld heeft.

Het gaat eigenlijk te ver om elk nummer te benoemen, want het zijn stuk voor stuk pareltjes die live meer dan uitstekend uitpakken met deze topband. Of het nou de battle tussen Joe en Michael Rhodes (bas) is of het kippenvel veroorzakende piano intro van Sloe Gin, die hier toch een beetje uitgekleed gebracht wordt en daarmee een nieuwe dimensie krijgt. Het is allemaal gewoon heerlijk om naar te luisteren.

Na Sloe Gin is het tijd om een woordje tot het publiek te richten. Joe verteld quasi teleurgesteld dat hij jaren geinvesteerd heeft om zijn naam bekend te maken buiten de US, maar dat dit in een paar seconde teniet gedaan werd toen hij ooit op Schiphol werd afgehaald. Daar stond een jongeman met het bordje Mr. Bonanza, vanaf dat moment werd het dus Mr. Bonanza. “And now he’s back in the beautiful Carre, he is lean and mean and pissed off”, aldus Joe.

Mr. Bonanza roept vervolgens zijn grote vriend Josh Smith erbij om samen Don’t You Lie (I Get Evil) ten gehore te brengen. Wederom een mooie combinatie. Dan is het na een paar nummers tijd voor afsluiter Last Kiss waarbij Joe iedereen zwaaiend oproept vooral te gaan staan en dan begint Carré pas echt te swingen. Wat een top afsluiter en met wat extra solo’s wordt dit nummer nog wat extra opgerekt.

Elke door de wol geverfde concertganger weet dat dit een schijnafsluiter is en dus komt Joe ook terug zoals het hoort. Eerst alleen voor een werkelijk waar hartverscheurende uitvoering van Woke Up Dreaming waarbij hij laat zien niet voor niks een van de beste gitaristen in zijn genre te zijn.

Vingervlug vraagt hij het uiterste van zijn akoestische gitaar. Hierna komt de band er ook nog even bij om echt af te sluiten met Mountain Time. Een nummer dat een aantal jaren nagenoeg niet op zijn setlist heeft gestaan maar sinds vorig jaar weer terecht is teruggehaald. Een prachtige afsluiter van een heerlijk avondje Carré.

Band
Toetsen: Reese Wynans
Bas: Michael Rhodes
Drums: Anton Fig
Saxofoon: Paulie Cerra
Trompet: Lee Thornburg
Backing vocals: Jade Macrae & Mahalia Barnes

Setlist
Tiger in Your Tank (Muddy Waters cover)
King Bee Shakedown
Evil Mama
Just ‘Cos You Can Don’t Mean You Should
Self-Inflicted Wounds
This Train
Blues of Desperation
How Deep This River Runs
Sloe Gin (Tim Curry cover)
Don’t You Lie to Me (I Get Evil) (Tampa Red cover) (with Josh Smith)
Nobody Loves Me but My Mother (B.B. King cover)
Little Girl (John Mayall & The Bluesbreakers cover)
Last Kiss
Woke Up Dreaming
Mountain Time