Met haar zelf geschreven songs en welgekozen covers gaf ze een zeer persoonlijk noot aan de avond en dat het een zeer speciale avond zou gaan worden bleek uit het nummer ‘Hanging Loose’, tevens het openingsnummer van haar CD. Ina beschikt over een fantastische stem. In uptempo R&B songs kon iedereen horen en zien hoe sterk ze deze vertolkte.

Ina Forsman
Blues Moose Café De Comm, Groesbeek
25 januari 2017

Tekst en foto’s: Joachim ‘Joe’ Brookes i.s.m www.rocktimes.de / Vertaling: André Wittebroek
Video’s: Blues Moose

Ina Forsman vormde samen met Layla Zoe en Tasha Taylor de Bluescaravan 2016. Haar CD-debuut met haar naam ‘Ina Forsman’ als titel kreeg prima recensies in Rocktimes en Blues Magazine. Een artieste die het zeker verdiende in de gaten te houden. Zo gezegd, zo gedaan begaf Rocktimes zich naar Groesbeek waar ze met band te gast was bij Bluesmoose Café. De verwachtingen vooraf waren hooggespannen omdat ze lovende kritieken van de pers krijgt en ze haar wortels in de blues heeft, maar ook R&B- en soulinvloeden in haar muziek stopt.

Inmiddels heeft de artieste uit Helsinki Finland een groot aantal succesvolle optredens gedaan en van begin 2017 tot mei 2017 gaat ze op tour in Denemarken, Duitsland, Zwitserland, Groot-Brittannië en Nederland. De show begon om 20.30 en er was geen pauze. Een goede keuze want de opbouw van de songs en de setlist zouden door een pauze hinderlijk onderbroken worden. De zangeres maakte direct grote indruk op het publiek door met een a-cappella-lied ‘Dyin By The Hour‘ ( Bessie Smith) te beginnen en dat zorgde meteen voor een kippevelmoment. Voor de show zei Ina dat ze erg nerveus was omdat er meerdere camera’s op haar gericht zouden zijn, maar daar viel tijdens deze opener niets van te merken.

Met haar zelf geschreven songs en welgekozen covers gaf ze een zeer persoonlijk noot aan de avond en dat het een zeer speciale avond zou gaan worden bleek uit het nummer ‘Hanging Loose‘ tevens het openingsnummer van haar CD . Ina beschikt over een fantastische stem. In uptempo R&B songs kon iedereen horen en zien hoe sterk ze deze vertolkte. Haar bandleden konden dit hoge niveau moeiteloos aan en kregen in de loop van het concert de gelegenheid te soleren. Gitarist Davide Floreno en toetsenist Samuli Rautiainen, steeds met veel jazzinvloeden, kregen hiervoor evenveel speelruimte en Walter Latupeirissa op basgitaar en Erik ‘King Berik’ Heirman op drums zorgen voor de groove in al zijn variaties. Hun begeleiding paste perfect in het totaalplaatje van Ina’s muzikale raamwerk. ‘Before You Go Home‘ met een heerlijk langzame dynamiek was top. Met ‘Devil May Dance Tonight‘ kwamen zang, tekst en uitstraling zo indrukwekkend samen, dat de gezongen boodschap van dit lied, namelijk wat belangrijk is in het leven, vol overtuigde.

Ina gaf het publiek geregeld het gevoel in een donkere lounge van een jazzbar te zitten die midden in de nacht nog open is. ‘Bubble Kisses‘ bijvoorbeeld, een heerlijk relaxte jazzballade waarin Erik gevoelvol de brushes bespeelde en een mannenkoor op band meeliep. Ze zong het zonder microfoon en het was zeker een van de hoogtepunten van de avond. Maar eigenlijk was de hele show één hoogtepunt.

In de covers zoals ‘I will take That Ride From You (Betty Davis), ‘Me And Mr. Jones‘ (Amy Winehouse), ‘I want A Little Sugar In My Bowl‘ (Nina Simone) bleef ze authentiek en liet haar voorbeelden in hun waarde. Door haar unieke stemgebruik ontstond er een intieme huiskamersfeer in De Comm. In ‘Your Love Lifted me Higher‘ alleen begeleidt door bassist Walter Latupeirissa en in ‘I Want A Little Sugar In My Bowl‘ alleen door toetsenist Samuli Rautiainen begeleidt, versterkte die loungesfeer nog meer. Bij ‘Cold Sweat‘ (James Brown) werd het swingen geblazen en in het zestigerjaren klinkende ‘No Room For Love‘ kon toetsenist Samuli zich helemaal uitleven in een Booker T.& The M.G’s groove. Het sterk ritmische ‘Pretty Messed Up‘ werd gevolgd door ‘Don’t Hurt me Now‘ waarin Davide Floreno met prachtig, ingetogen gitaarwerk een schitterend klankbeeld neerzette.

Een zo’n overtuigend concert moest een toegift hebben en zoals altijd in De Comm moest het om 22.00 stoppen i.v.m. geluidsoverlast. De blues kwam hier met ‘Queen Bee‘ en dit genre werd net zo overtuigend gebracht als de andere genres. Zoals het concert begon, zo eindigde het ook: a-cappella.

Conclusie:
Blues, soul, jazz, funk, R&B: ze beheerst alles. Geniaal, indrukwekkend. Ina Forsman is op de beste manier op weg aan de deur van Amy Winehouse en Nina Simone te kloppen.

Website Ina Forsman

Line-Up:
Ina Forsman (vocals)
Erik ‘King Berik’ Heirman (drums)
Davide Floreno (guitar)
Walter Latupeirissa (bass)
Samuli Rautiainen (keyboards)

Blues Magazine bedankt Joachim ‘Joe’ Brookes van www.rocktimes.de voor het beschikbaar stellen van zijn verslag.