eddie turner4

Concertverslag en gesprek met Eddie Turner & The Troubletwins
Blues, Rhede (D)
10 Maart 2013

Tekst en foto’s: Andre Wittebroek

Op 10 maart j.l was het weer tijd (om de 15 minuten) af te reizen naar een van mijn favoriete muzieklocaties nl. Blues in Rhede (D) net over de grens bij Winterswijk. Blues is in eerste instantie een muziekcafe met zaal erachter waar eigenaar Andre Knoch veel organiseert van blues- en jazz avonden tot disco- en dineravonden met wijnproeverijen e.d. Zijn voorkeur hebben absoluut de liveoptredens. De andere zaken zijn vooral nodig om zijn hobby, de liveoptredens, te kunnen bekostigen. Soms is het vol, soms komt er minder publiek, maar dat is dan niet erg als het maar goede muziek is. Tijdens de optredens komt de bediening zelfs langs om de bestellingen op te nemen en te brengen; wat een service. Zo is onze King Mo er al een paar keer geweest en met veel succes. Dit jaar 18 oktober zijn ze er weer, net als dit jaar nog Elizabeth Lee, Ryan McGarvey, Ainsley Lister en Cassie Taylor.

Vanavond stond dus Eddie Turner op het podium van Blues. Deze gitarist/zanger was mij tot 2007 volstrekt onbekend totdat een concert van Stoney Curtis op Rockpalast werd uitgezonden en ik dat wilde zien en opnemen. Het was een dubbelconcert en de andere artiest was Eddie Turner en die maakte grote indruk op mij met zijn eigen stijl, heel anders dan de andere bluesmuzikanten. In 2009 was hij in Rhede en toen er natuurlijk heen gegaan. Mooi concert en daar de eerste CD van hem gekocht. Eddie is van Cubaanse afkomst en is op zijn naar 12de Chicago verhuisd. Momenteel woont hij in Denver. Zijn muziekstijl is een mix van Afro-Cubaanse muziek gecombineerd met Chicago-blues en een portie stevige rock. Het heeft een groovende funky mix met vaak psychedelische invloeden en onverwachte wendingen. Blues met Jimi Hendrix invloeden zou je kunnen zeggen. Dat hij 5 jaar als gitarist bij Otis Taylor gespeeld heeft, zelfde groovende stijl, verbaast dan ook niet.

eddie turner2

Het concert: Om 19.00 uur precies starten Eddie Turner & The Trouble Twins hun optreden. The Trouble Twins bestaan uit bassist William Shannon en drummer Daniel Barnett. Deze ritmesectie zorgen voor een heerlijk groovend fundament waar Eddie met zijn unieke gitaarstijl op voortborduren kan. Wat direct opvalt is de ontspannen en vrolijke manier waarop Eddie met het publiek converseert. Hij heeft een erg innemende, vriendelijke en relaxte uitstraling en dat wordt door het voltallig aanwezige publiek meteen opgepakt en er ontstaat een gezellige, familiaire, onder ons, sfeer, zelfs in de stevige songs. Ook zijn donkere, volle,warme, diepe stem, vaak meer pratend, zelfs fluisterend versterkt dat gevoel. Publiek en band maken er samen een prachtige avond van. Complimenten aan beiden! Alle nummers die men speelde werden breed uitgesponnen en duurden veel langer dan op CD. Veel improvisaties en daardoor heel andere arrangementen kwamen naar voren. Zo speelde hij alleen zittend op de rand van het podium een zeer ingetogen gespeelde slowblues zoals je niet vaak ziet. Kippenvel! Alle nummers die gespeeld werden waren eigen nummers behalve I Smell Smoke, met een fantastische solo, van Michael Burks (waar hij een grote fan van is, helaas vorig jaar gestorven..) en The Wind Cries Mary van Jimi Hendrix, (een van zijn grootste invloeden). In dit laatste nummer kwam de harde, rockige kant van zijn spel goed naar voren.

Verdere hoogtepunten waren voor mij het psychedelisch, sterk, monotoon groovende I’m A Man, I’m A man met bijna hypnotiserend slidewerk; Prison Of Love met veel tempowisselingen; Dangerous waarbij de hele hals van de gitaar in het spel werd betrokken, hoge tonen, direct weer afgewisseld met diepe lage tonen, aangevuld met heerlijk funky basspel en drums. Zo kan ik wel doorgaan met eigenlijk elk nummer, erg bijzonder allemaal. Na 2 uur kwam er helaas een eind aan de show maar na veel gejoel en geklap van het publiek kwam men terug voor een toegift van songs, het schitterende Priviliged Life en als laatste van de avond een onvervalste Delta Blues met Eddie alleen op het podium met gitaar a la Ry Cooder’s muziek in de film Paris Texas. Een waardige rustige afsluiting van een geweldige Eddie Turner Bluesavond!

eddie turner3

Het gesprek na de show….
Na zijn merchandisetaken te hebben volbracht konden we aanschuiven aan tafel voor een gesprek . Eddie was zeer vrolijk, goedgemutst en open. (Behalve wanneer het over zijn leeftijd ging, daar liet hij niets over los! Lukte mij ook niet het eruit te krijgen, elke strikvraag doorzag hij. Werd een (leuk) spel maar hij won……..

Wanneer en waarom kreeg je interesse in de muziek en vooral de gitaar?
Ik ben geboren in Cuba en heb er tot mijn 12de gewoond. Door het werk van mijn vader, chemisch ingenieur, verhuisden we toen naar Chicago USA. Nou dan weet je het wel! In Cuba is bijna alles gebaseerd op muziek, ritmes en dans. Het zit in je genen en elke bijna minuut kom je ermee in aanraking. In Chicago idem dito, maar dan de blues. Die was daar ook overal. Je komt er niet onderuit en ik wilde dat ook niet natuurlijk. Mijn eerste instrument was de trombone en daarna klassiek piano. Ik merkte echter dat de meisjes daar niet warm of koud van werden, wel van de gitaarspelende jongens. Dus de gitaar opgepakt , eerst akoestisch en daarna elektrisch en begonnen met oefenen. (ook met de meisjes…..en daar lacht hij weer uitbundig!

Wie heeft je het meest beïnvloed in het begin?
Net als iedereen van die tijd was Jimi Hendrix een groot, voor mij de grootste invloed; het rauwe, vaak psychedelische was totaal nieuw. Verder vooral ook Jeff Beck, zijn manier van spelen, het innovatieve boeide mij enorm. Ook baanbrekende psychedelische bands als Soft Machine en The Doors.

-Twee jaar geleden zag ik Otis Taylor op Grolsch Schoeppingen Bluesfestival en jouw muziek heeft er veel van weg. Je speelde 5 jaar bij hem?
Van 1995 tot tot 2000 heb ik als gitarist in zijn band gespeeld, 5 CD’s met hem gemaakt en veel getourd in de USA en Europa. Onze muzikale ideeen kwamen veel overeen en het was een mooie tijd. Na die tijd wilde ik weer op eigen benen staan en ben solo verder gegaan als Eddie ‘Devil Boy’Turner.’De bijnaam Devil Boy kreeg ik van een journalist die zei dat als de duivel gitaar zou spelen, hij Eddie Turner zou heten! In 2005 kwam mijn eerste CD Rise uit, daarna volgden Turner Diaries en Miracles&Demons. Dan verkoop ik nog live-CD’s van optredens onder eigen beheer tijdens de liveoptreden: Live At The Triple Door, Live At The New Orleans Rhede 2007, Live At The Heritage Blues Festival 2008 en de laatste Gone In 60 Seconds.

-Voor het eerst dat ik van je hoorde speelde je op Rockpalast TV in 2007. Heeft je dat verder geholpen in je carriere?
Jazeker, Rockpalast is toch een uithangbord, visitekaartje waarmee je voor de dag kunt komen. Het heeft mij veel werk gegeven in Duitsland en later ook Frankrijk. Helaas is Nederland nog niet aan de orde, Otis Taylor heeft dat ook. Of het aan de onbekendheid , interesse of muziek ligt: Wie zal het zeggen? ( P.S Ik wel, kan niet aan de muziek liggen, onbekendheid volgens mij). In Europa treden we het meest op in Duitsland, Frankrijk, Spanje, Italie en Zwitserland.Hopelijk is er een booker in Nederland in ons geïnteresseerd. Laat ze dan a.u.b. contact opnemen met Bluesmagazine.nl of direct met ons via website.

-Mag ik je bedanken voor de goede show en het fijne, gezellige gesprek en we zullen elkaar zeker weer zien , hopelijk ook weer hier in Rhede.
Jij en BluesMagazine.nl ook bedankt voor de interesse en tot de volgende keer dan maar!

Dan loopt een lange prachtige bluesavond ten einde en na een hartelijk afscheid in de auto en 15 minuten later thuis , ook wel eens prettig zo dichtbij, en nagenietend aan een wijntje mijmerend: Muziek is zo mooi…….

Band: Eddie Turner: gitaar,zang William Shannon:basgitaar Daniel Barett: drums
Links:
www.eddieturner.com
www.rocktimes.de  (ook verslag van dit optreden door Joachim ‘Joe’Brookes).
blues, rhede (ook op Facebook)


Ook op Blues Magazine ...