Erwin van Ligten band
Bluescafe, Apeldoorn
zaterdag 26 januari 2019

Tekst en video’s: William Linder / Foto’s: Peter Vroon. In samenwerking met ApeldoornDirect.nl. (Let op: alle foto’s, video’s en teksten op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Het is niet toegestaan deze zonder voorafgaande toestemming te gebruiken, af te drukken of te publiceren.)

Wat een te gekke gitarist is dit toch. Of het nu Rock, Blues of een ingetogen ballad is, hij kan dit als geen ander spelen. In Nederland hebben wij een aantal uitstekende gitaristen. Bijvoorbeeld Erwin van Ligten. “..Misschien wel de beste onbekende gitarist van het land.. “ schreef een journalist onlangs.

Op zijn website staat een flinke lijst aan artiesten met wie hij heeft opgetreden. Begonnen bij The Dizzy Man’s Band speelde hij onder andere met The Alessi Brothers, Hans Vermeulen, Herman Brood, Jan Akkerman, Kaz Lux, Chris Hinze, Bertus Borgers, Erwin Nyhof, Barry Hay, George Kooymans, om er maar een paar te noemen.

Met zijn vloeiende gitaar speelstijl verleent hij al jarenlang zijn diensten aan kleinkunstenaars in het theater, zoals onder andere Julya Lo’ko, Mathilde Santing, Beatrice van der Poel, Ruth Jacott, Frédérique Spigt, Brigitte Kaandorp, Astrid Seriese en Micheline van Hautem en is de basis die zij nodig hebben om hun songs en chansons zo gloedvol uit te voeren.

Eén van zijn nieuwe projecten is op dit moment de theatervoorstelling “Forever27” , waarin hij samen met de zangeres Beatrice van der Poel een ode brengt aan beroemde muzikanten, die op hun 27e levensjaar zijn overleden. (Bekijk de speellijst hier).

De sympathieke gitarist, geboren in voormalig Nederlands-Indië (Surabaya, 11 juli 1957), hoorde ik in 2015 tijdens de prachtige multimedia voorstelling “Geen gewoon Indisch meisje” van schrijfster/kunstenares Marion Bloem in theater Orpheus in Apeldoorn en was toen diep onder de indruk van zijn gitaarspel tijdens de helaas voor mij toen te korte muzikale ‘intro’s en outro’s’ tijdens de voorstelling. Na zo’n 7 jaar geleden (een optreden toen met zangeres Julya Lo’ko) stond hij vorig jaar met zijn band weer op het podium van het Bluescafé in Apeldoorn. Het optreden maakte toen zo’n uitstekende indruk op club eigenaar Jan Kerseboom en de aanwezige gitaar fijnproevers en werd dit jaar dan ook terecht teruggehaald.

Afgelopen zaterdag was het dus een herkansing voor de gitaar fijnproevers die het concert van vorig jaar hadden gemist. In een goed gevuld Bluescafé speelde Erwin van Ligten met zijn band onder meer nummers van zijn diverse albums en toonde hij zijn veelzijdige muzikaliteit. Naast eigen werk van zijn albums speelde hij ook een aantal covers. Hij beheerst zijn gitaar als geen ander, wat hij ook liet horen bij de gespeelde covers van fameuze gitaristen en artiesten. Nummers die klonken als nieuw werk.

Erwin van Ligten’s wortels hebben een lichte hang naar melancholie en wereldmuziek en dat maakt hem de creator van zijn eigen unieke stijl. In zijn gitaarspel laat hij zijn roots uit Java en zijn gevoel voor muziek op aanstekelijke wijze samenkomen in stevige songs en ballads.

Met zijn vloeiende gitaar speelstijl werden prachtige instrumentale nummers zoals de opener “Where Do We Go From Here” , het prachtige instrumentale nummer “Reflection” van zijn dit jaar uit te brengen album ‘For All We Know’, “Glasgow Blues”, “Sunrise” en “Java Indah“. De echo van Indorock en een lichte melancholie zijn subtiel verweven in Erwin’s uiterst melodieuze sound.

Maar ook het steviger werk werd door Erwin van Ligten en zijn band niet geschuwd zoals bij de ruim 20 minuten durende uitvoering van “Soul Sacrifice & Incident at Neshabur“. Een nummer waarbij zijn bandleden overduidelijk met diverse solo’s lieten zien en horen top muzikanten te zijn. Zo liet de nestor van de band Willem Swikker, deze keer op zijn eigen Hammond, tijdens het hele concert fantastisch zien hoe je hammond moet spelen. Voeg daarbij de uitstekend groovende bassist Michael Peet en het stuwende pittige drumwerk door Arthur Lijten. Er werd vervolgens een fraaie uitvoering van de klassieker “Homburg” gespeeld. Bij het nummer ‘Let’s Go, Let’s Go’ werden er heel voorzichtig door een aantal aanwezigen weer de voetjes op de dansvloer gezet. Maar het was toch voornamelijk net als in 2018 luisterend genieten door een zichtbaar enthousiast publiek bij de nummers die werden gespeeld. En terecht.

Reflection


Met verder onder meer nummers zoals ‘Quarter Of A Man’ en de toegift met een uitvoering van ‘Stone Free’ heeft Erwin van Ligten met zijn band weer een prachtig muziekvisitekaartje afgeleverd. Een mooie mix van van rock, reggae, latin en wereldmuziek.

Stone Free


Na afloop alleen maar positieve reacties van de aanwezige gitaar fijnproevers. Met uitspraken zoals:..”Wat een te gekke gitarist is dit toch . Of het nu Rock , Blues , of een ingetogen ballad is hij kan dit als geen ander spelen..”. “..Inderdaad een Meestergitarist..”. “..Wat mij betreft het beste concert in het Bluescafé van de afgelopen twee jaar..” “.. Inderdaad één van de allerbeste gitaristen van Nederlandse bodem die ik tot nu toe gezien heb..” .

Mocht hij bij je in de buurt spelen oordeel dan zelf. Zie zijn website http://www.erwinvanligten.com/

In de loop van dit jaar komt zijn nieuwe album ‘For All We Know’ uit.

Video-Playlist