DE WETmet paaldanseres

De Wet presenteert debuut EP in exclusieve Sexclub White’s

Tekst : Ton Kok
Foto’s: Peter Veerman
Video : William Lindner

Deze kop boven een persbericht trekt natuurlijk wel de aandacht. Promotioneel zit het bij de jongens van de Rotterdamse band De Wet wel goed. Op de dag van de Dutch Blues Foundation Awards waren ze in Nieuw-Vennep aanwezig om exemplaren van hun debuut EP Beg For More te verspreiden en te netwerken. Ondertussen is de naam De Wet al redelijk aan het inburgeren en heb ik al op diverse radiostations nummers van de EP voorbij horen komen.

Goede promotie is op zich OK, maar je moet dan natuurlijk wel iets te bieden hebben. Dat is hier echter ook het geval. Stevige blues, waarbij de grenzen opgezocht en overschreden worden richting rock. De band bestaat uit Edmond Bravenboer (gitaar/zang), Roger Groen (bas) en  Melvin Hage  (drums).

DE WETakoustisch

Ongeveer 70 à 80 mensen hebben zich tegen zessen verzameld in de lounge ruimte van White’s, waar de band een fraaie set van zes nummers ten gehore brengt. Men begint rustig met “Lonely Road”, waarin Edmond Bravenboer de akoestische gitaar bespeelde en bassist Roger Groen even is uitgeweken naar de slidegitaar. Na deze opening knallen vervolgens “Rather Be Blind” en “Beg For More” eruit. Bij laatstgenoemde nummer wordt optimaal gebruik gemaakt van de faciliteiten van de club en krijgt de band assistentie van een paaldanseres. Gelijk veel geflits van camera’s en een paar vooroordelen over mannen worden hier bevestigd. Overigens komt de dame in kwestie later nog een keer haar kunsten vertonen.

Hierna volgen twee nummers, die niet op de EP te vinden zijn: “Days Are Numbered” en “The Game That You Play”. De set wordt besloten met het Led Zeppelin-achtige “The Bird”. Natuurlijk kan een toegift niet achterwege blijven. Het enige nummer van de EP, dat nog niet gespeeld is, “Cheer Up” krijgt een éémalige(?) akoestische uitvoering, waarbij Melvin Hage de cajón bespeelt.

Na goed veertig minuten zit het er op, wat betreft het muzikale gedeelte. Wat kan ik er nog aan toe voegen? Het was een bijzondere cd presentatie: een sympathieke band, prima muziek, een goede verzorging op een locatie die mij nog lang zal heugen.

Uiteraard mogen we allemaal nog blijven, maar vanaf acht uur is het business as usual in de club.

Een interview met de band door William Lindner volgt later.


Ook op Blues Magazine ...