Danny Bryant

Danny Bryant CD Releaseparty Hurricane
Support The Bluesbones
De Bosuil, Weert
13 April 2013

Tekst en video’s: Walter van Heuckelom, ism Rootstime.be
Foto’s: Marco van Rooijen, voor meer foto’s,  zie fotoalbum Danny Bryant en The BluesBones

De eerste zonnestralen kwamen door de wolken prikkelen, dus was ik met een heel goed humeur afgezakt naar de gezellige Bosuil in Weert. Het is een prachtige zaal met een mooi groot podium, steeds prima klankkwaliteit dankzij de bekwame mensen achter de geluidsknoppen. Er was natuurlijk heel wat te beleven op deze zaterdagavond. De Belgische support act The Bluesbones zouden openen voor Danny Bryant en er meteen ook opnames maken voor een live cd en dvd. Voor Danny Bryant was het de cd release party voor Nederland van zijn album “Hurricane“. De Bosuil was gezellig gevuld, al had ik zelf toch wel meer volk verwacht voor deze twee supergoede bands.

Rond 21h00 begon één van de beste, zo niet de beste Belgische bluesrockband aan hun concert. De vijf jongens zagen er prima uit, wat natuurlijk ook moest want je neemt niet elke dag een live dvd op. Het gaat hard voor The Bluesbones als je kijkt naar hun eerste optreden in mei vorig jaar in het Gompelhof, en waar ze nu nog geen jaar later staan dan kan je niet anders dan vaststellen dat in deze band een hele hoop muzikaal vermogen zit anders schop je het zo ver niet.

The BluesBones

Met Nico De Cock beschikken ze over de ideale frontman en hij beschikt over een zeer goede stem. Met Ronald Burssens op basgitaar en Dominique Christens hebben ze een zeer bekwame ritmesectie. En ze beschikken over twee zeer goede gitaristen die om beurt het solowerk voor hun rekening nemen terwijl de andere dan ritmegitaar speelt. Andy Aerts is de eerste van de twee. Hij had gisteren zijn nieuwe gitaar bij een Steffsen Stageblaster, man wat klinkt die mooi. Hij is samen met Nico ook de oprichter van de band. Het vijfde lid van de band en ook veruit de jongste is Stef Paglia, een jongen die echt wel heel sterk is met zijn gitaar alhoewel hij nog maar een paar jaren speelt. In het begin hebben ze heel veel te danken gehad aan Jo van het Gompelhof die echt in deze jongens geloofde en ze ook alle kansen gaf. Nu zitten ze in het boekingskantoor King Bee van Rob Koning waardoor ze momenteel veel meer in Nederland spelen dan in België.

The Bluesbones

The BluesBones

Ze hadden gisteren dadelijk de smaak te pakken en waren van in het begin top. Met “Witchdoctor” heb je natuurlijk ook een ijzersterk nummer om te mee beginnen en het publiek voor je te winnen. De sfeer bleef erin gedurende het gehele optreden. Het viel nooit stil. Van echte rockende roadsong “Cruisin” over “Depression” waar Stef laat zien dat hij ook met de bottleneck overweg kan. De slowblues die met Mexicaanse zomerklanken begint is echt een pareltje en laat weinigen onberoerd. Echt rocken deden The Bluesbones dan weer met “Broken Down Car” waar zowel de ritmesectie zich van hun beste kant moest laten zien alsook beide gitaristen. Afsluiten werd er gedaan met het nummer dat wel tweemaal op hun album “Voodoo Guitar” staat al is het wel in een andere versie. “Believe” is een echte klassieker. Voor iemand die zoiets kan schrijven zal ik altijd veel respect hebben. Vol overgave gezongen door Nico. De gitaar tijdens de zang niet teveel maar op het juiste moment met de juiste akkoorden. Het is een nummer dat meer dan acht minuten duurt. En als na het vocale het gitaargeweld uitbarst word je gewoon stil heel stil. Wat een nummer. Persoonlijk krijg ik van zoiets nooit genoeg. Het was meteen het afscheid van The Bluesbones maar ik ben er zeker van aan de reacties te horen dat ze in Nederland al weer heel wat fans gewonnen hebben.

7;The Bluesbones – De Bosuil Weert 13 April 2013 – Believe

Dan was het tijd voor de 32 jarige Brit Danny Bryant die zijn nieuwe cd “Hurricane” kwam voorstellen. Danny heeft over heel Europa een hele schare fans en die waren allemaal nieuwsgierig naar het nieuwe album. Dat de sympathieke Danny populair is hoeft ook niet te verbazen, hij heeft al meer dan 2000 optredens op zijn teller staan. Bovendien is hij een heel vriendelijke joviale man die altijd tijd maakt voor de fans. De band is al sinds 2006 in dezelfde bezetting. De energieke Trevor Barr op drums en Vader Ken Bryant iets minder energiek op basgitaar. Maar de man waar alles om draait is Danny Bryant zelf. Ik was wel benieuwd hoe de nieuwe nummers zouden klinken omdat op het album redelijk toetsenwerk aanwezig is. Eerst met wat oudere songs het publiek warm maken moet Danny gedacht hebben want hij begon met een ouder bluesnummer met al dadelijk het puike kenmerkende gitaarspel van Danny erin. Waar ik buiten het fantastisch gitaarwerk van Danny gek op ben zijn de tragere nummers van hem. Er zijn er weinige artiesten die dergelijke mooie slowblues nummers hebben en ze met zo een gevoel kunnen zingen als Danny. Ik word op mijn wenken bediend met “For The Love Of Angels“. Het vingergetokkel over de snaren van zijn Fender bezorgen me kippenvel. Achter zijn solo krijgt hij dan ook zijn eerste daverend applaus.

Danny Bryant

Danny Bryant

De opener van het nieuwe album “Prisoner Of The Blues” was ook het eerste nummer uit deze cd die Danny ten gehore bracht. Strak drumwerk van Trevor en erg gedreven gitaar van Danny. Het is een echte knaller van een song. Bluesrock zoals bluesrock moet zijn. Het is ook een nummer waar Danny zijn vertrouwde Fender inruilt voor een Gibson Les Paul. De cover van John Hiatt’s “Master Of Disaster” vind ik persoonlijk stukken beter dan het origineel. Het wordt zo mooi opgebouwd naar het refrein toe dat als het eenmaal zover is iedereen mee klapt of zingt. En niemand weet beter dan Danny hoe het publiek te bespelen, na de laatste noot als hij al een daverend applaus aan het krijgen is start hij opnieuw met stuwende gitaar het refrein van “Master Of Disaster”. Tijd na al dat bluesrock geweld voor weer een pareltje van jewelste uit het nieuwe album “Hurricane”. Eerst zo gevoelig en innig gezongen en als daarna de gitaar het overneemt spreekt die nog intenser. Net of Danny de gitaar neemt en zegt ik kan het met woorden niet beter uitleggen maar met mijn gitaar wel want woorden zullen altijd te klein zijn om te verwoorden wat ik voel en wil zeggen. En Danny kan met zijn Fender bijna elk geluid voortbrengen dat hij wil, want laat ons eerlijk zijn wat gitaarspelen betreft hoeft Danny van niemand lessen te krijgen.

Danny Bryant

Losing You” is de titel van dit grandioze nummer dat maar blijft hangen in mijn hoofd. Na het optreden had ik nog een gesprek met Nineke, een vriendin en ook schrijfster van recensies en die had over dit nummer hetzelfde gevoel. Het nummer “Heartbreaker” heeft een nieuw jasje gekregen. Het is altijd al een stevig en gedreven nummer geweest nu werd er ook een rustpunt ingelast om daarna terug op te zwellen naar echt gitaargenot terwijl Trevor strak het ritme aangeeft met de achterkant van zijn drumsticks. Voor “Can’t Hold On” werd de akoestische gitaar genomen. Het werd een sobere intieme maar heel mooie versie. Het hoeft niet altijd elektrisch te zijn om goed te zijn, één of twee nummers op de akoestische gitaar moet zeker kunnen. Trouwens “Can’t Hold On” leent zich prima voor dit soort werk. Daarna werden we weer verwend met stevige bluesrock en uitmuntend gitaarspel in “Tell Me“. Het laatste nummer dat Danny schreef voor het nieuwe album werd ook deze avond de afsluiter. Danny zei al lachend en met een knipoog dat “Painkiller” over het liefdesleven van zijn drummer Trevor Barr ging. Het is een nummer dat heel intiem begint, maar als het vocale gedaan is klinkt voor de laatste maal een vette schreeuwende en jankende gitaar door de Bosuil. Danny weet zijn fans helemaal te bekoren. Nog eenmaal komt Danny terug om “You Don’t Have To Go” van Muddy Waters te spelen. Natuurlijk op Bryants wijze iets steviger dan die oudere song.

Danny Bryant

Dat de fans van Danny Bryant heel tevreden waren zag je na het concert aan de verkoopstand. Er werden heel wat T-shirts en cd’s verkocht. Zelf heb ik het nieuwe album “Hurricane” aangeschaft in wit vinyl. Het was weer een prachtige avond dankzij Danny Bryant maar ook dankzij The Bluesbones, en vooral ook door de inzet van de vele vriendelijke vrijwilligers van de Bosuil die alles weer perfect onder controle hadden. Waarvoor hartelijk dank.

Binnenkort volgt een interview met Danny Bryant op BluesMagazine.nl  !

Danny Bryant

Danny Bryant

Danny Bryant

Voor meer foto’s, zie fotoalbum Danny Bryant en The Bluesbones
Website: http://www.dannybryant.com/

9 Danny Bryant – De Bosuil Weert 13 April 2013 – Prisoner of the blues

11. Danny Bryant – De Bosuil Weert 13 April 2013 – Can’t hold on