Aynsley Lister Band
BLUES, Rhede
2 maart 2018

Tekst: Joachim Brookes (www.rocktimes.de) / Vertaling: André Wittebroek / Foto’s: Albrecht Schmidt (van het concert in Piano, Dortmund)
(Let op: alle foto’s, video’s en teksten op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Het is niet toegestaan deze zonder voorafgaande toestemming te gebruiken, af te drukken of te publiceren.)

Wanneer men oudere albumrecensies of concertverslagen van Aynsley Lister in het Rocktimesarchief doorleest, komt men veel lof voor hem tegen. Kritische opmerkingen al helemaal niet. Zo gezien heeft Aynsley het in het verleden allemaal goed gedaan. In de loop der tijd heeft hij veel verschillende muzikanten in zijn band gehad, maar steeds is het hem gelukt, die zo te kiezen, dat ze zijn blues perfect kunnen ondersteunen. Lang heeft hij bij RUF Records gezeten en daar zijn cd’s uitgebracht maar de laatste twee albums ‘Home’ en ‘Eyes Wide Open’ werden op zijn eigen label Straight Talking Records uitgebracht. Aynsley heeft inmiddels zijn weg in de blues gevonden. Door met muzikale kwaliteiten te overtuigen en daardoor meer fans te krijgen is een manier om succes te hebben, maar de blues met eigen ideeën en op eigen wijze te spelen is een andere. Door die eigen stijl is hij een soort trendsetter geworden. De covers die hij gebruikt, zoals Purple Rain (Prince), Take Me To The River (Al Green), Hush (Deep Purple) of songs van Jimi Hendrix, krijgen door zijn unieke stijl een eigen geluid.

Na de bandaankondiging door André Knoch , de eigenaar van BLUES, begint de band om 21.15 en vertelt Aynsley dat ze nummers gaan spelen van hun laatste cd Wide Eyes Open aangevuld met oudere nummers en enkele covers. Men opent met het dynamisch-groovende All Of Your Love en het talrijk opgekomen publiek komt meteen in beweging. Aynsley heeft meteen goed contact met toetsenist Andrew Price en het werkelijk superieure geluid van geluidsman Jan Tervooren zorgt ervoor dat het publiek direct zeer enthousiast is. Melodisch rockend komt het eerste hoogtepunt in zaal BLUES. Een perfect geënsceneerde misdaadtango met een bijzonder arrangement: Il Grande Maffioso. Een geweldige lange song met veel ruimte voor Aynsleys gitaarwerk. Dit verlangt naar nog meer afwisseling en het publiek wordt op haar wenken bediend door de band.

In de set krijgt toetsenist Andrew Price ook vaak gelegenheid zijn kunnen te tonen. De semi-akoestische gitaar en bottleneck worden gepakt voor Hyde 2612. De heerlijke groove en de symbiose tussen slide en vingervlugheid zijn fantastisch. Ritmische wisselingen en sferische klanken maken grote indruk op het publiek. Daarna volgt de stevige rocker Running Out On Me. Aynsley and Andrew Price komen tot een hoogst interessant en gevarieerd soort gitaar-toetsen gesprek , met een onverwacht plotselinge break met zwaar donker bassdrumspel. Mooi is steeds de muzikale begeleiding van de bandleden wanneer Aynsley de aankondiging van de nummers doet. Die zijn humoristisch en hij heeft goed contact met het publiek en de hele band heeft het prima naar de zin. Dat straalt van het podium af. Met melodisch fantasierijk gitaarspel, ingetogen pianoklanken en een door de ritmesectie steeds sterker opbouwende dynamiek gaat men de pauze in. Kippenvel.

Waarschijnlijk is er wel een setlist voor het concert maar de band lijkt te spelen wat ze terplekke besluiten. De regieaanwijzingen van Aynsley zijn duidelijk te zien en te horen. Het rockende Stay met goede zang opent het tweede deel van de show en Freddie Kings Tore Down is groovy, jazzy met toetsen- en gitaarsolo waarna Everything I Have To Give volgt waarin de frontman als een dirigent aangeeft wie er aan de beurt is om te excelleren. De nog steeds in beweging zijnde fans hebben bijzonder veel plezier aan de Prince-cover Purple Rain en zingen uit volle borst mee. Klasse gespeeld.

Possession van het album ‘Home’ met lekkere riffs rockt zalig verder. Ook dit nummer knalt heerlijk uit de luidsprekers en het ritmeduo Steve Amadeo op basgitaar en Boneto Dryden op drums zorgt voor een aanstekelijke groove. Weer een verrassende geeft break de band de gelegenheid op de rustige toer te gaan met een schitterende gitaarsolo op het eind. Met Handful Of Blues als toegift bluesrocken ze naar het eind van de show, die dik twee uur puur muziekgenot biedt.

Conclusie:
Of zacht of hard, of snel of langzaam, of met toewijding en overgave, individuele klasse en muzikaliteit Aynsley Lister bewijst tot de top van dit genre te behoren. Een prachtig concert voor een meer dan tevreden publiek.
(Rocktimes dankt André Knoch van BLUES voor de accreditatie.)

Line-up:
Aynsley Lister (vocals, guitars)
Andrew Price (keyboards)
Steve Amadeo (bass)
Boneto Dryden (drums)

Links:
www.aynsleylister.co.uk
www.blues-rhede.de
www.rocktimes.de


Ook op Blues Magazine ...