Popa Chubby
maandag 1 december 2008
De Kelder, Amersfoort

Popa Chubby rawks like hell

Tekst: Dietmar Terpstra

Zelf maakt het de man geen moer uit. Als je Popa Chubby vraagt wat voor soort plaat hij nu weer gemaakt heeft, blues, country of rockabilly, zegt-ie: het is mij allemaal om het even, het is bad ass rock ’n roll. Dat bleek ook tijdens de nagenoeg uitverkochte show, op maandag 1 december in De Kelder te Amersfoort.
Hij vond het wat stilletjes in de zaal, zei de rijkbetatoeerde New Yorker bij aanvang van de show, om een uur of half negen. Dat veranderde snel. De zwaargewicht uit de Bronx leidde de ruim driehonderd bluesrock-liefhebbers door een dampende set, waarbij hij niet schroomde om zijn vurige gitaarchops in te zetten. Popa Chubby is geen snarenfietser, maar een bekwaam gitarist is hij wel, die goed geluisterd heeft naar de voorbeelden uit het verleden.
Eenkennig is Ted Horowitz, zoals zijn moeder hem 48 jaar geleden genoemd heeft, ook niet. Zijn platen zijn doorspekt van rock, hiphop, blues en, op zijn jongste ’Vicious Country’, van country ’n western en rockabilly. Live is het al niet anders. Hij put uit zijn eigen omvangrijke repertoire, maar is ook niet te beroerd om Jimi Hendrix-klassiekers naar zijn hand te zetten. Zijn stomende set in Amersfoort eindigde hij tot grote vreugde van de vele bikers in de zaal met een venijnig ’Ace Of Spades’ en het toepasselijke ’Roadhouse Blues’. Restte slechts één conclusie: Popa Chubby rawks like hell.