NO Blues
PopPodium Hedon, Zwolle
zaterdag 10 januari 2009

Tekst: Rob Burger

Buiten was het koud en guur. En het duurde even voordat Hedon de deuren opende, maar uiteindelijk was het dan zover. Niet dat dit mijn eerste kennismaking met NO Blues was. Per ongeluk waren we al een keer op een koude donderdagavond beland in Zwolle, allemaal standjes en live muziek, want het was cultuurdag. En op de hoek, in een tentje met straalkachels, werden we aangenaam verrast door muziek die we niet helemaal konden thuisbrengen: No Blues …

Productiehuis Oost Nederland (ON) noemt de muziek van No Blues ‘Arabicana’. En eigenlijk is dat ook de perfecte term voor de muziek die ze vertolken. De folk en blues van Ad van Meurs (The Watchman voor insiders), de Arabische inbreng van Haytham Safia op de U’d (Arabische luit), de djembé (exotische percussie) van de Sudanees Osama Maleegi en de veelkleurige bastonen van Anne-Maarten van Heuvelen versmelten op een natuurlijke wijze tot één geheel, alsof de instrumenten en de muzikanten al jaren voor elkaar bestemd zijn. Het was dan ook geen wonder dat de bezoekers van Hedon niet stil konden blijven staan en al snel zachtjes op de muziek meedeinden.

Natuurlijk was er veel aandacht voor hun nieuwe cd Lumen, maar ook oude nummers werden gespeeld. Tes Yeux klinkt opzwepend, Ommi vertederend, de Woody Guthrie-cover Columbus Stockade mysterieus en had zó een cover door de Dire Straits kunnen zijn. No Blues bruist, sleept mee en ontroert.
Het publiek wordt duidelijk betrokken bij het optreden door de mensen aan te zetten tot ritmisch meeklappen. Bijzonder vermakelijk zijn de verhalen die tussen de nummers door verteld worden als achtergrondinformatie bij het tot stand komen van de nummers: gevaarlijke vrouwen, een reis door Israel waarna je de kamelen als het ware door de woestijn ziet lopen, ‘Farewell Shalabiye’ (shalabiye is de Arabische liefkoosnaam voor schoonheid) gekoppeld aan de Nederlandse ‘Truus’ … je moet het zelf hebben meegemaakt! En daarmee wil ik eigenlijk zeggen dat de opkomst mij wat tegenviel. Ik kwam niet verder dan 50 tot 60 toehoorders en dat hadden er best véél meer mogen zijn.

Apart is de rol van zangeres Ankie Keultjes. Haar stem komt vanachter de mengtafel, achter in de donkere zaal, zodat je je nek moet verdraaien om te zien waar die stem vandaan komt. Tijdens het zingen blijft ze druk regelen met knopjes en schuifjes, en na het eerste nummer waarbij zij meezingt neemt vrijwel iedereen het maar voor lief en blijft naar het podium kijken, waardoor haar betrokkenheid tóch minder is. Het kan ongetwijfeld niet anders, maar het zou beter zijn als ze op het podium zou staan. Voor haar stem hoeft ze het in ieder geval niet te laten.

Het door ON geïnitieerde project heeft inmiddels drie albums opgeleverd, die telkens het nieuw uitgevonden genre nader definieerden. Na afloop van het concert worden de cd’s ook gepromoot en verkocht aan een tafel direct naast de bar, ‘dé plek waar een muzikant zich het meest thuis voelt’.
Wel jammer dat de prijs van de cd’s wat hoog is. Je zou verwachten dat, omdat er geen platenzaak tussen zit, ze voor een 10 euro van de hand zouden gaan, maar helaas wordt er € 17,50 voor gevraagd en hoewel de muziek fantastisch is, is dat toch wel veel geld.

Bezetting:
Ad van Meurs (guitar, vocals)
Haytham Safia (Ud: Arabian lute, vocals)
Anne-Maarten van Heuvelen (double bass, vocals)
Osama Maleegi (percussion)
Ankie Keultjes (vocals & FOH mixing)

Meer informatie over NO Blues:
http://www.myspace.com/nobluesnl

Schrijf ook een review!
Bezoekt u concerten? BluesMagazine.nl vindt het altijd leuk om uw concert ervaringen te horen en te delen met de vele bezoekers van de site. Verslagen, foto’s, en dergelijke kunnen gemaild worden naar [email protected], of via ons contact formulier

Ook op Blues Magazine ...